De Socialistische Partij is een rijke partij. De leden betalen contributie en de raadsleden, statenleden en Eerste en Tweede Kamerleden dragen een deel van hun vergoeding af aan de partij. Daarnaast krijgt de SP, zoals elke andere partij, subsidie.
De afdrachtregeling die al bestaat sinds de jaren zeventig zorgt steeds weer voor tweespalt. SP-politici tekenen ervoor. Als zij vervolgens weigeren om een deel van hun inkomen aan de partijkas af te staan, kunnen zij uit de partij worden gezet. Maar hun zetel kan niet worden afgenomen.
Veerle Slegers die de SP vertegenwoordigt in de gemeenteraad van Tilburg en in provinciale staten van Brabant, uit nu harde kritiek op de wijze waarop de partij haar dwingt aan haar verplichtingen te voldoen. Opmerkelijk is dat Slegers niet zo zeer tegen de afdrachtregeling is, maar wel tegen de wijze waarop die wordt uitgevoerd.
Slegers zegt in 2009 'uit onvermogen' te zijn gestopt met betalen aan de partij (50 procent van haar statenvergoeding en 75 procent van haar raadsvergoeding). Wat haar vooral steekt is dat niet voor alle SP'ers dezelfde regeling geldt en dat zij in tegenstelling tot anderen niet in aanmerking komt voor 'maatwerk'. Dat doet denken aan wat George Orwell schreef in zijn boek Animal Farm: 'Alle dieren zijn gelijk, maar sommige zijn meer gelijk dan andere'. En dat is pijnlijk voor een partij die gebaseerd is op het socialisme.
Het zou goed zijn voor de rust in de partij, als de SP de afdrachtregeling en de uitvoering daarvan eens kritisch onder de loep neemt.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties















