De groene macht in het Brabantse buitengebied is tanende.
De boeren en hun organisaties worden geconfronteerd met steeds meer oppositie tegen het verder oprukken van steeds grotere bedrijven op het platteland, die door hun grootschaligheid een industrieel karakter krijgen. Sprekend voorbeeld is het succes van het burgerinitiatief Megastallen Nee, dat gedaan heeft gekregen dat de provincie een rem heeft gezet op de verdere concentratie van grote veebedrijven. Naast andere bezwaren – op gebieden als milieu en dierenwelzijn – zijn vooral de gezondheidsrisico's in het geding. De vrees voor aantasting van de volksgezondheid is gevoed door uitbraken van Q-koorts.De voorstanders van megastallen stellen juist dat grootschaligheid nodig is om te kunnen investeren in bijvoorbeeld luchtwassers die niet alleen stankoverlast maar ook de uitstoot van fijnstof, ziektekiemen en ammoniak tegengaan. Veel boeren hebben zichzelf en hun welwillende collega's echter een slechte dienst bewezen door niet te investeren in luchtwassers of door de luchtwassers buiten werking te stellen om energie te besparen. De claim van hun branche-organisatie ZLTO, dat agrarische ondernemers in Brabant in Europa voorop lopen met duurzaam produceren, hebben zij zo zelf onderuit gehaald.
Als het aan gedeputeerde staten ligt moeten alle veestallen – bestaande en nieuwe – in Brabant binnen enkele jaren worden voorzien van luchtwassers. Een aanvullende eis – opgenomen in een nieuw Provinciaal Milieuplan – is dat de luchtwassers voorzien worden van systemen waarmee de overheid kan controleren of ze daadwerkelijk functioneren. De provincie beschikt niet over de mankracht om de veebedrijven goed te controleren op de naleving van milieuregels. Bovendien hoeft de overheid ook niet op te draaien voor de kosten van het toezicht op de bedrijven. Het zijn boeren die het niet zo nauw nemen met de voorschriften, dus moeten zij ook zelf investeren in controlesystemen.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
