Geert Wilders ten voeten uit. Bleker doet als voorzitter van zijn hopeloos verdeelde partij een dappere poging om het VVD/CDA-kabinet met gedoogsteun van de PVV een sociaal gezicht te geven. Wilders voelt zich echter niet geroepen om Bleker en het CDA daarbij ook maar een millimeter tegemoet te komen. Zijn PVV verkeert in een comfortabele positie. Hoe de formatie ook afloopt, hij wint altijd.
Het CDA daarentegen lijkt alleen te kunnen verliezen. Als de formatie mislukt, krijgen de christen-democraten daarvan vrijwel zeker de schuld in de schoenen geschoven. Lukt het wel om tot een akkoord te komen met VVD en PVV over de vorming van een kabinet, dan dreigt een crisis binnen de eigen partij.
Fractieleider Maxime Verhagen bevindt zich in een weinig benijdenswaardige positie. Hij lijkt onverstoorbaar in de formatiebesprekingen, maar als raspoliticus moet hij beseffen dat hij wel heel goede redenen moet hebben om de onderhandelingen in de eindfase af te breken. Als de VVD en de PVV hem voldoende tegemoet blijven komen is een akkoord onafwendbaar.
Vervolgens zal Verhagen zijn fractie moeten overtuigen. Als die instemt met regeringsdeelname wacht nog het partijcongres. De ergste nachtmerrie voor de CDA-leider moet zijn dat het congres een regeerakkoord afwijst, waarmee de fractie heeft ingestemd.
Verhagen zal al zijn ervaring en sluwheid in de strijd moeten werpen om de schade voor zijn partij te beperken en er ook persoonlijk ongeschonden uit te komen.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.


Sorteer reacties















