article
1.2061516
De Heculesramp op 15 juli 1996 staat bij veel Zuidoost-Brabanders diep in het geheugen gegrift. Sinds die dag is er veel geschreven over de oorzaak van deze vliegramp waarbij 34 mensen om het leven kwamen, over de wijze waarop de hulpverlening heeft plaatsgevonden en over de wijze waarop de onderzoeken naar de ramp zijn uitgevoerd.
Het boek gaat nooit dicht - commentaar
De Heculesramp op 15 juli 1996 staat bij veel Zuidoost-Brabanders diep in het geheugen gegrift. Sinds die dag is er veel geschreven over de oorzaak van deze vliegramp waarbij 34 mensen om het leven kwamen, over de wijze waarop de hulpverlening heeft plaatsgevonden en over de wijze waarop de onderzoeken naar de ramp zijn uitgevoerd.
http://www.ed.nl/mening/het-boek-gaat-nooit-dicht-commentaar-1.2061516
2011-07-16T00:40:33+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4275103.1458565074!image/image-4275103.jpg
Eindhoven,Commentaar,Herculesramp
Mening
Home / Mening / Het boek gaat nooit dicht - commentaar

Het boek gaat nooit dicht - commentaar

    De Heculesramp op 15 juli 1996 staat bij veel Zuidoost-Brabanders diep in het geheugen gegrift. Sinds die dag is er veel geschreven over de oorzaak van deze vliegramp waarbij 34 mensen om het leven kwamen, over de wijze waarop de hulpverlening heeft plaatsgevonden en over de wijze waarop de onderzoeken naar de ramp zijn uitgevoerd.

    Ook bij de 15-jarige herdenking van de ramp kampen de nabestaanden van de slachtoffers met het gebrek aan erkenning door de Nederlandse politiek dat zij ervaren voor hun vragen, wanhoop en onbegrip.

    Niet voor niets was 'Vergeten ramp' ook de titel van het boek dat ED-journalist Hans Matheeuwsen twee jaar geleden over de Hercules-crash schreef.

    Naar aanleiding van de reconstructie van de ramp in dat boek had de stichting Herculesramp aan de Onderzoeksraad Voor Veiligheid gevraagd het onderzoek naar de ramp te heropenen. Omdat de raad dat verzoek heeft afgewezen, overweegt de stichting nu een gang naar de rechter.

    In eerste instantie zijn hier wellicht kanttekeningen bij te plaatsen. Want de vraag rijst wat een nieuw onderzoek nog zou kunnen toevoegen aan de reeks onderzoeken die al heeft plaatsgevonden.

    Daar staat echter tegenover dat in de ogen van de nabestaanden de onderste steen nog steeds niet is bovengekomen, dat niet is erkend dat er fouten zijn gemaakt en dat dus niemand daar excuses voor heeft gemaakt.

    Zo lang dat alles niet is gebeurd, blijven de nabestaanden met tal van onbeantwoorde vragen zitten. En kan het boek over de Herculesramp nog steeds niet dicht.