article
1.6462344
OPINIE - De auteur van dit artikel is Frans Buskens uit Veldhoven.
Opinie - Bij 77+ is het hoog tijd goed na te denken
OPINIE - De auteur van dit artikel is Frans Buskens uit Veldhoven.
http://www.ed.nl/mening/opinie-bij-77-is-het-hoog-tijd-goed-na-te-denken-1.6462344
2016-09-29T08:21:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6462345.1475134595!image/image-6462345.jpg
Eindhoven,Dood,Opinieartikel,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Bij 77+ is het hoog tijd goed na te denken

Opinie - Bij 77+ is het hoog tijd goed na te denken

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Post-it's op de koelkast. foto anp
    OPINIE - De auteur van dit artikel is Frans Buskens uit Veldhoven. 

    Er is veel aandacht voor dementie. Wie ouder wordt moet zich de vraag stellen of hij waardig wil sterven of de natuur zijn gang wil laten gaan. Zie hier het grote probleem van 75+: wel oud willen worden, maar het niet willen zijn. Ik denk dat we zeker snel af moeten van de 65+, dat is van gisteren. Het zou vervangen moeten worden door de 77+. Een cruciaal moment in je leven, want je bent normaal gesproken geestelijk en lichamelijk nog redelijk gezond. Daarna wordt de kans op ouderdomskwalen heel erg groot. Dan moeten we ons er heel bewust van worden dat we een heel belangrijke keuze moeten maken.

    Je bent oud geworden, dat is zeker. Je hebt het beste gehad. Wat wil je, als de klachten toenemen en als de diagnose dementie is gesteld? Wil je dan in waardigheid sterven of de natuur maar zijn gang laten gaan. En verwacht niet dat de natuurlijke dood altijd humaan is. Die kans is 50 procent.

    Sterven
    Je kan kiezen voor een waardig einde. Je hebt niet gekozen waar en wanneer je geboren bent, je kunt wel kiezen waar en wanneer te sterven, mocht dementie je toekomst zijn. Die keuze krijg je echter enkel bij volle verstand en dan is de leeftijd van 77 een goed moment.

    Een wilsverklaring kan dan helpen, maar als je dan later gaat twijfelen, gaat het niet gebeuren. Of als je zegt 'ik wil het niet, ik wil nog effe blijven bij mijn kinderen en kleinkinderen' en je wordt vervolgens echt dement, dan gebeurt het ook niet. Als je geen kinderen hebt, is de keuze op een vroeg moment te zeggen 'het is mooi geweest' nog evidenter en mogelijk ook wel gemakkelijker. Maak je die keuze niet op tijd, dan is het waarschijnlijk te laat en kom je in de molen van de zorg en dan gaat de natuur zijn werk doen en kan het lang duren en veel ellende kosten. Iets wat je toch echt niet wilde.

    In geval van Alzheimer, mag jij je dan gaan gedragen als een verwend kind. Want jij bent dement en alles wordt voor jou geregeld. Palliatieve zorg heet dat in het eindstadium.

    Egoïstisch
    Jij mag voor de rest van je leven egoïstisch zijn. Meestal ga je in het dure – betaald door de gemeenschap of privé - viersterren zorgcentrum wonen en deelnemen aan het zeker heel goed bedoelde 'activiteitenprogramma'; samen jam maken, kinderliedjes zingen, André Rieu kijken, schilderen of anders leuk freubelen. Meer dan zestig jaar heb je dat niet gedaan en dan meent een of andere therapeut dat het goed voor je is.

    Dat heet dan de kwaliteit van jouw leven nog op een zinvol (?) voldoende niveau brengen. Waar staat dat? Daar is over nagedacht en de deskundige die hier natuurlijk ook een boterham mee verdient zegt het.

    Je partner mag zich dan vele uren per dag als ' vrijwilliger' opofferen om jou en je lotgenoten te begeleiden en zelf geen kwaliteit van leven meer te hebben. Maar dat is toch geen probleem, want dat is iets waar een deskundige niets aan kan verdienen. Geen vakanties, geen leuke dingen, iedere dag enkel en vooral sociaal actief zijn, voor je demente partner, tot de dood er op volgt.

    Sociaal
    Waarom? Niet vragen want dat is niet sociaal. Terwijl je partner toch echt geen kinderen meer wilde, wordt hij of zij er toch mee opgezadeld... Ook mag je, onder begeleiding van je partner, in het begin om de zoveel tijd een test doen, die nergens toe leidt, want je kunt echt niet meer beter worden. Maar er zijn weer een of meerdere arbeidsplaatsen in de zorg ingevuld.

    Dit is je toekomst, een kleine kans dat het veel beter zal gaan na 77+, dus denk goed na.

    Daarom mag er maatschappelijk ook best nog eens goed bekeken worden hoe we de toenemende vergrijzing en de daarmee gepaard gaande problemen in de toekomst gaan benaderen. Het bij voorbaat concluderen dat het huidige systeem humaan en ethisch is, lijkt mij discutabel. Maatschappelijke bewustwording van het werkelijke probleem van 77+ lijkt mij een zinvolle uitdaging.