article
1.6578757
OPINIE - De auteur Maria van de Looverbosch is biologe en verbonden aan de stichting Natuurvanvroeger NU. Ze woont in Helmond.
Opinie - Boom is meer dan gevaar
OPINIE - De auteur Maria van de Looverbosch is biologe en verbonden aan de stichting Natuurvanvroeger NU. Ze woont in Helmond.
http://www.ed.nl/mening/opinie-boom-is-meer-dan-gevaar-1.6578757
2016-10-27T08:15:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.5829663.1458127673!image/image-5829663.jpg
Helmond,Opinieartikel,Bos,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Boom is meer dan gevaar

Opinie - Boom is meer dan gevaar

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    OPINIE - De auteur Maria van de Looverbosch is biologe en verbonden aan de stichting Natuurvanvroeger NU. Ze woont in Helmond.

    Sander van Lankveld schreef over het boek van Peter Wohlleben, Het verborgen leven van de bomen, dat hij aan de gemeentes Waalre en Eindhoven aanraadde (ED 30 september).

    Naast deze vroegere boswachter uit de Eifel hebben wij in Nederland drs. Bert Maes, ecoloog en cultuurhistoricus, die grandioos veel weet over bomen, zeg: het ecologisch erfgoed. Hij wordt in heel Europa gevraagd, want bomen en groen zijn niet enkel als natuur te zien, maar ook als cultureel erfgoed van de mens. Eeuwen en eeuwen was de mens voor overleven afhankelijk van bomen; een heel ander bestaan dan nu en ook een rijke cultuurhistorie. Het probleem tegenwoordig is inderdaad, zoals Van Lankveld aanduidt, de haast. En speciaal wat gemeentes betreft heel vaak het denken in niet-aansprakelijk willen zijn en veiligheid.

    Zo worden door gemeentes bomen vaak eenzijdig als een gevaar gezien. En omdat men te weinig écht van bomen weet, laat men de bomen bij gemeentes over aan mensen die een cursus Tree Technician hebben gevolgd. (Om het nog meer status te geven noemen de lui zich European Tree Technician.) Dat is eigenlijk gewoon een soort van houthakker: men weet hoe men technisch met bomen om moet gaan, vanuit de kijk van de gemeentelijke overheid (aansprakelijkheid voorkomen en bomen als een gevaar zien). Maar in het belang van de bomen en ook van de mens (!) raad ik de gemeentes aan om naast al dat veiligheidsdenken ook het werk van Bert Maes ter hand te nemen! Zeker Inheemse bomen en struiken in Nederland en Vlaanderen (derde druk in 2013) dat inmiddels een standaardwerk op het terrein van het monumentaal groen is. En als men wil weten hoe de situatie binnen de eigen gemeentegrenzen is, dan kan men de dit jaar verschenen Atlas van het landschappelijk groen erfgoed van Nederland raadplegen.