article
1.6400856
OPINIE - Auteur Rob van Otterdijk is fractievoorzitter van GroenLinks in Geldrop-Mierlo en lid van de Raadstafel21 van de Metropoolregio Eindhoven.
Opinie - Burger wordt te vaak gepasseerd
OPINIE - Auteur Rob van Otterdijk is fractievoorzitter van GroenLinks in Geldrop-Mierlo en lid van de Raadstafel21 van de Metropoolregio Eindhoven.
http://www.ed.nl/mening/opinie-burger-wordt-te-vaak-gepasseerd-1.6400856
2016-09-16T07:42:35+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6400857.1474011217!image/image-6400857.JPG
Nuenen,Opinieartikel,Gemeenteraad,Gemeentelijke samenwerking,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Burger wordt te vaak gepasseerd

Opinie - Burger wordt te vaak gepasseerd

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Jan Roos (links) viert met geestverwanten het 'nee' tegen het Oekraïne- referendum. foto remko de waal/anp
    OPINIE - Auteur Rob van Otterdijk is fractievoorzitter van GroenLinks in Geldrop-Mierlo en lid van de Raadstafel21 van de Metropoolregio Eindhoven. 

    Voorstellen voor bestuurlijke vernieuwing zouden gepaard moeten gaan met ideeën om burgers mee te laten praten en denken.

    Geen aandacht voor samenwerking
    Dat ontbreekt in het advies van de commissie Demmers. Om elk misverstand te voorkomen, ik ben als fractievoorzitter van GroenLinks in Geldrop-Mierlo voor intensieve democratische en gelijkwaardige intergemeentelijke samenwerking. Het rapport Demmers over de bestuurlijke toekomst van Nuenen baart mij zorgen. De aandacht voor de kwaliteit van de samenwerking en het democratisch gehalte ervan ontbreekt.

    Er zijn weinig bestuurders en volksvertegenwoordigers in de regio Eindhoven-Helmond tegen intensieve samenwerking op allerlei gebied. Mijn gemeente, Geldrop- Mierlo kent ongeveer twintig samenwerkingsverbanden met diverse gemeenten. Die samenwerking verloopt soms stroperig met gebrekkige democratische controle, maar de gemeenten hebben wel de intentie om problemen niet meer autonoom op te lossen. Voor dat besef is geen rapport Demmers nodig. Het rapport zal dat proces ook niet versnellen of leiden tot effectievere besluitvorming.

    Burger gepasseerd
    Het grote probleem bij alle ideeën rond bestuurlijke vernieuwing is dat de burger gepasseerd wordt en vaak zelfs de vertegenwoordiger van die burger, het raadslid.

    Het is voor een gemiddeld raadslid heel ingewikkeld om zich over allerlei regionale ontwikkelingen te informeren en er kritische opmerkingen over te maken. De aanvang van een democratisch proces wordt hiermee al ondermijnd: informatiedeling.

    Met een meer fundamentele visie op samenwerking van gemeenten had de commissie een constructievere bijdrage geleverd aan vernieuwing. De bestuurlijke toekomst van Nuenen moet in die context gezien worden. Die heeft consequenties voor de hele regio. Kortom, meer informatie, meer samenwerking, maar niet gedwongen. Aan veel burgers gaan bestuurlijke processen voorbij. De complexe materie inzichtelijk en interessant maken is niet de grootste kwaliteit van bestuurders.

    Schaalvergroting werkt contraproductief
    In allerlei sectoren van de samenleving – gezondheidszorg, onderwijs, sociale dienstverlening enz. – is de overtuiging ontstaan dat schaalvergroting contraproductief werkt. Er zijn veel initiatieven om de lokale democratie te versterken, maar dat proces dreigt gefrustreerd te worden door grote samenwerkingsverbanden, die nuttig zijn maar zich onttrekken aan democratische controle.

    De voorstellen van de commissie Demmers kunnen de democratische controle vanuit gemeenten verder verzwakken. Terwijl op het gebied van lokale democratie mooie initiatieven gaande zijn, zoals G1000. Prachtig, maar nog erg incidenteel. Alle voorstellen met betrekking tot bestuurlijke vernieuwing zouden gepaard moeten gaan met ideeën om burgers mee te laten praten en denken. Adviezen van betekenisvolle groepen burgers kunnen niet genegeerd worden.

    Natuurlijk is dat een weerbarstig proces waar veel creativiteit voor nodig is. Maar bestuurders moeten niet bang zijn voor de creativiteit van de burgers.

    Klassieke vormen van burgerparticipatie
    De klassieke vormen van burgerparticipatie (wijkbijeenkomsten, hoorzittingen, inspraak) trekken maar weinig mensen, bovendien vaak dezelfde. Hier komt ook het gebrek aan interesse voor politiek en wantrouwen ten aanzien van politici en politiek partijen om de hoek kijken. Daar waar wel grote groepen worden gemobiliseerd, denk aan de ondertekenaars van het GeenPeil-referendum, weet de politiek daar slecht raad mee.

    Een meer participatieve democratie is hard nodig en de bestuurlijke toekomst van de regio is een uitdagend thema.

    Een mooi principe zou zijn: schaalvergroting waar nuttig en gewenst door de burgers, maar besluitvorming zo dicht mogelijk bij de burger. Hanteren we dat principe consequent dan zouden lokale bestuurders veel vaker aan burgers vragen om mee te denken in een vroegtijdig stadium over de regio van de toekomst. Om die te realiseren hebben we de bevolking nodig, hoe verschillend opvattingen ook kunnen zijn.

    Experimenten met dialoogvormen laten zien dat betrokkenheid van de lokale omgeving minder tegenstellingen oproept dan men zou denken. Voorwaarde daarvoor is dat niet primair vanuit structuren en procedures gekeken wordt naar effectiviteit en kwaliteit van bestuur, maar primair vanuit het belang van de burger en vanuit inhoud van beleid. Die belangen zouden ook expliciet benoemd moeten worden, zodat het eenieder duidelijk is wat het doel en nut is van bestuurlijke vernieuwing, schaalvergroting, of wat dan ook. De belangrijkste taak daarin ligt bij de lokale bestuurders en de raadsleden. Zij kunnen met innovatieve vormen en middelen de participatieve democratie een impuls geven.