article
1.6223055
OPINIE - Auteur Guus Koopman uit Asten is fractievoorzitter van D66-HartvoorAsten.
Opinie - De burger wil de boer niet weg
OPINIE - Auteur Guus Koopman uit Asten is fractievoorzitter van D66-HartvoorAsten.
http://www.ed.nl/mening/opinie-de-burger-wil-de-boer-niet-weg-1.6223055
2016-07-27T08:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4411518.1477321001!image/image-4411518.jpg
Asten,Opinieartikel,Veeteelt,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - De burger wil de boer niet weg

Opinie - De burger wil de boer niet weg

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    OPINIE - Auteur Guus Koopman uit Asten is fractievoorzitter van D66-HartvoorAsten.

    De consument is medeverantwoordelijk voor het probleem in de veehouderij. Stilstaan bij wat het eigen aandeel is, is het minste wat men kan doen.

    Onderzoek Veehouderij en Gezondheid Omwonenden
    In een opiniestuk geeft de heer Toon van Hoof een reactie op de uitkomsten van het onderzoek Veehouderij en Gezondheid Omwonenden (ED 22 juli). Het is niet duidelijk of hij deze opinie plaatst als individuele veehouder of vanuit zijn functie van vice-voorzitter ZLTO. In ieder geval lijkt het mij goed hier een andere opinie tegenover te zetten.

    Ook ik heb de avond van het RIVM en de GGD bezocht. De heer Heederik lichtte de uitkomsten toe. Gaandeweg zijn betoog werd mij duidelijk dat het rapport geen enkele verandering in de aanpak van de problemen met de intensieve veehouderij zou brengen.

    Nuancering
    Als wetenschapper verklaarde Heederik de uitkomsten met een nuancering, bijvoorbeeld 'in een stad als Utrecht, waar ik woon, is ook fijnstof…'. Of, 'dat op grond van uitkomsten nader onderzoek noodzakelijk is voordat zeker is dat gezondheidsproblemen ontstaan'…

    Voor mij was het overduidelijk dat deze nuanceringen koren op de molen van de sector zouden worden. 'Zie je wel, het valt best mee en in de stad is ook fijnstof.'

    De strekking van het opiniestuk van de heer Van Hoof bevestigt mijn zorg. Het is bijna een goednieuwsverhaal voor de intensieve veehouderij: niets aan de hand als we de emissie maar omlaag krijgen.

    Ongerustheid
    Volgens mij gaat Van Hoof volledig voorbij aan de ongerustheid die in onze regio al lange tijd heerst over de ontwikkelingen van de intensieve veehouderij. Het is juist de koppigheid van ontkennen van overlast, het wegwuiven van bezwaren, het wijzen naar andere vervuilers als de grote veroorzakers en steeds maar weer die schaalvergroting dat er een grens aan de acceptatie komt.

    De burger wil de boer niet weg, dat is onzin. Zeker in onze regio waar in bijna iedere familie wel agrarisch bloed zit, is dat niet het geval. Wat wel het geval is, is dat de maat vol is voor de burger. De optelsom van het aantal bedrijven, de afmetingen van de bedrijfsgebouwen, de hoeveelheid vrachtwagens, de onzichtbaarheid van koe of varken, de schandalen in de vleesverwerkende industrie, de geuroverlast. Het is die optelsom die burgers zorgen baart. Of kwaad maakt, zodat hij deel gaat nemen aan een actiegroep.

    Samenwerking
    Het opiniestuk eindigt met de uitspraak van Van Hoof dat hij goed beseft dat de uitdaging groot is en hij spreekt uit in te zetten op samenwerking met overheid, deskundigen en ketenpartners in het vinden van effectieve maatregelen. Eerlijk gezegd: dat is toch al jaren aan de gang en wat is het resultaat tot nu toe?

    Waar het volgens mij veel meer om draait, is dat het systeem failliet is: de producent (de boer) werkt zich een slag in de rondte en moet maar zien wat de inkoper voor zijn product betaalt. Die inkoper stunt met prijzen die niet kunnen.

    Gevolg is dat de boeren en tuinders in een spiraal naar de bodem terechtkomen, die voor velen eindigt met stoppen. Daar ligt het grootste probleem en dat lost de sector alléén niet op. Ook de overheid niet, ook de deskundige niet.

    Verantwoordelijkheid
    Daarvoor zijn wij als consument medeverantwoordelijk. En van die verantwoordelijkheid moeten we ons bewust zijn. Wijzen naar de boer of tuinder zonder na te denken hoe dit probleem van overlast ontstaan is, is niet genoeg. Stilstaan bij wat het eigen aandeel is, is het minste wat men kan doen.