article
1.6112845
OPINIE - Wilma Schrover is directeur van KBO-Brabant. Zij schrijft dat gemeenten hun verantwoordelijkheid niet hebben genomen voor wat betreft de Wmo, en dat ze deze hebben 'afgeschoven' naar zorgverleners, algemene voorzieningen en mantelzorgers.
Opinie - Gemeenten hebben Wmo 'van zich af georganiseerd'
OPINIE - Wilma Schrover is directeur van KBO-Brabant. Zij schrijft dat gemeenten hun verantwoordelijkheid niet hebben genomen voor wat betreft de Wmo, en dat ze deze hebben 'afgeschoven' naar zorgverleners, algemene voorzieningen en mantelzorgers.
http://www.ed.nl/mening/opinie-gemeenten-hebben-wmo-van-zich-af-georganiseerd-1.6112845
2016-06-16T08:38:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4643554.1471862912!image/image-4643554.jpg
Helmond,Gemeente,Zorg,Opinieartikel,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Gemeenten hebben Wmo 'van zich af georganiseerd'

Opinie - Gemeenten hebben Wmo 'van zich af georganiseerd'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    OPINIE - Wilma Schrover is directeur van KBO-Brabant. Zij schrijft dat gemeenten hun verantwoordelijkheid niet hebben genomen voor wat betreft de Wmo, en dat ze deze hebben 'afgeschoven' naar zorgverleners, algemene voorzieningen en mantelzorgers.

    Na de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep moeten gemeenten hun beleid aanpassen voor zowel bestaande als voor nieuwe gevallen. Ouderen moeten krijgen waar ze recht op hebben, aldus de KBO.

    Participeren
    In 2015 trad de vernieuwde Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) in werking. De rijksoverheid decentraliseerde daarmee belangrijke taken, verantwoordelijkheden én budgetten naar de gemeentelijke overheid. Nog meer dan in het verleden moeten gemeenten sindsdien zorgen dat mensen kunnen participeren en zo lang mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen, zo nodig met ondersteuning thuis.

    Ondanks de forse bezuiniging die met de overdracht van taken naar gemeenten gepaard ging, werden ons mooie beloften gedaan: de besluitvorming zou plaatsvinden op laag niveau, dicht bij de mensen die het nodig hebben. Maatwerk was het credo.

    Verantwoordelijkheid weg organiseren
    De werkelijkheid pakte anders uit. Vanaf het begin hebben veel gemeenten niets anders gedaan dan die verantwoordelijkheid – die ze zo graag wilden – 'van zich af te organiseren'; naar de zorgverleners, naar mensen zelf via algemene voorzieningen, naar de mantelzorgers. Iedereen die met hulpvragers te maken had, waaronder onze cliëntondersteuners, kon zien dat dit lijnrecht inging tegen de bedoelingen van de wet.

    Nu ook de Centrale Raad van Beroep onlangs heeft uitgesproken onze kritische zienswijze te delen, moet er echt iets veranderen. Onze cliëntondersteuners – waar nodig bijgestaan door onze procesondersteuners (oud-rechters en oud-advocaten die zich als vrijwilliger voor gedupeerde leden van KBO-Brabant inzetten) – hebben verschillende procedures gewonnen.

    Die laten zien waar het mis is gegaan: schoon huis-beschikkingen, waarin de gemeente niets zegt over de omvang van de hulp maar alles doorverwijst naar overleg tussen cliënt en zorgverlener; een hulpvrager die niet langer haar hulpverlener mag betalen uit een persoonsgebonden budget (was niet juist de bedoeling dat mensen hun hulp zelf organiseren?); een gemeente die een groot deel van de huishoudelijke hulp heeft ondergebracht in een algemene voorziening en mensen die zelf laat betalen.

    In de kou staan
    Het goede nieuws is dat gemeenten na de recente uitspraken van het hoogste rechtscollege hun Wmo-beleid moeten aanpassen. Het slechte nieuws is dat wanbeleid in flink wat gemeenten het afgelopen anderhalf jaar veel mensen onzeker heeft gemaakt en gewoon in de kou heeft laten staan. Het beroerdste wat nu kan gebeuren is dat gemeenten hun beleid alleen aanpassen voor nieuwe aanvragers en voor mensen met een lange adem die juridische procedures hebben gevoerd. Veel kwetsbare ouderen behoren niet tot die laatste groep, simpelweg omdat ze het doorzettingsvermogen en de durf missen om een juridische procedure tegen hun eigen gemeente te voeren.

    We moeten echt voorkomen dat nu weer nieuwe keukentafelgesprekken worden gevoerd, dat mensen nog langer in onzekerheid blijven of dat ze weer via de juridische weg hun recht moeten halen. Het is nu aan gemeenten om ruimhartig hun beleid aan te passen en eindelijk het maatwerk te leveren waar iedereen recht op heeft. Met een gezamenlijk overschot van 300 miljoen euro op het Wmo-budget 2015 kan geld niet het probleem zijn.

    Bijstaan
    Omdat we na anderhalf jaar van grote zorgen over de Wmo-uitvoering niet helemaal durven te vertrouwen op de noodzakelijke beleidsaanpassing in alle gemeenten, zetten we met de FNV en andere organisaties de campagne 'Red de Zorg' voort. Ook roepen we 50-plussers op om zich bij een Wmo-aanvraag te laten bijstaan door een cliëntondersteuner van de samenwerkende seniorenbonden in Noord-Brabant: gecertificeerde vrijwilligers op hbo-niveau die onbetaald en onafhankelijk werken in het belang van de hulpvrager.

    Cliëntondersteuning is niet voor niets een belangrijke (wettelijke) pijler in de uitvoering van de Wmo, zo werd afgelopen week nog eens bevestigd door de staatssecretaris in het Algemeen Overleg over de Wmo. Idealiter wijzen gemeenten hun oudere inwoners expliciet op de mogelijkheid een beroep te doen op een cliëntondersteuner van de seniorenbonden. Zelfredzaamheid bevorderen wil immers ook zeggen dat je die burgers de middelen biedt om hun hulp te organiseren.

    Niet waarderen
    Helaas moeten we constateren dat er gemeenten zijn die onafhankelijke cliëntondersteuning niet lijken te waarderen, laat staan hun inwoners hier actief op wijzen. Op de website van het Verenigde Bonden Overleg Brabant, www.vbob.nl, staan de gemeenten vermeld waar cliëntondersteuners van de seniorenverenigingen actief zijn, zodat hulpvragers ze zo nodig zelf kunnen vinden.

    Onze gemeentelijke KBO-Kringen roepen we samen op om scherp in de gaten te blijven houden of de wet nu wel goed wordt uitgevoerd, of het Wmo-budget wel wordt uitgegeven aan datgene waarvoor het bedoeld is en vooral of kwetsbare ouderen nu wel de zorg en ondersteuning krijgen die ze nodig hebben.