article
1.6532158
OPINIE - Anemoon Langenhoff uit Eindhoven is de schrijfster van dit opinie artikel.
Opinie - Gevoel voor bijzondere waarde van bibliotheken ontbreekt
OPINIE - Anemoon Langenhoff uit Eindhoven is de schrijfster van dit opinie artikel.
http://www.ed.nl/mening/opinie-gevoel-voor-bijzondere-waarde-van-bibliotheken-ontbreekt-1.6532158
2016-10-15T08:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6532159.1476516099!image/image-6532159.JPG
Eindhoven,Opinieartikel,Bibliotheek,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Gevoel voor bijzondere waarde van bibliotheken ontbreekt

Opinie - Gevoel voor bijzondere waarde van bibliotheken ontbreekt

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De bibliotheek van Eindhoven, in de Witte Dame, moet nog meer gaan bezuinigen. archieffoto Jurriaan Balke/fotomeulenhof
    OPINIE - Anemoon Langenhoff uit Eindhoven is de schrijfster van dit opinie artikel.

    Als kind las ik, behalve de boekenkast van mijn ouders, de hele bibliotheek van ons Achterhoekse dorpje leeg. De mooiste boeken meerdere malen: een innerlijke wereld voor het leven. In Brussel leende ik als student boeken en lp's en las ik 's zaterdags kranten en tijdschriften in de mooie, stille bieb.

    Als alleenstaande moeder van drie kleine kinderen, met weinig inkomen en een kleine actieradius was de wijkbibliotheek in de Achtse Barier een geliefd uitstapje, een precies-lang-genoege wandeling en een genoeglijk samen boekjes kiezen om thuis voor te lezen. 'Boektje lezen, boektje lezen' was de meest gebruikte zin van mijn jongste dochter voor ze met boek en al op mijn schoot klom. Een tweede ronde door al die prachtige jeugdliteratuur.

    Toen mijn kinderen groter werden, op de Vrije School aan de andere kant van de stad zaten en verschillende schooldag-eindtijden hadden, heb ik vaak met mijn meiden de tijd overbrugd in het levendige Stratumse bibliotheekje aan de Roostenlaan. Koffie en thee tien cent. Toilet. Kranten en tijdschriften. Voorlezen, op vrijdag met vers gebrande nootjes van de markt op het Gerardusplein. Mee kiezen om weer de allermooiste boeken mee naar huis te kunnen nemen.

    In de voor mij onbegrijpelijke bezuinigingsoperatie op de Eindhovense Bibliotheek een paar jaar geleden sloten alle wijkfilialen. Argumenten die klonken waren 'ontlezing' en 'mensen kopen hun boeken wel op bol.com of lezen op e-readers'. Het klonk alsof de uiters van deze geluiden het voornamelijk over zichzelf hadden. Of enkel naar kille cijfers keken zonder gevoel voor de bijzondere waarde van bibliotheken, die zoveel meer is dan de som der delen.

    De bieb in de Witte Dame werd gehalveerd tot één verdieping. Ik begreep dat Frans- en Duitstalige boeken verdwenen en de volledige bladmuziekcollectie. En alle boeken die al een jaar niet waren uitgeleend.

    Op scholen kwamen bibliotheken. Belangrijk. Op de school van mijn kinderen was er altijd al een, vol tweedehandsboeken, de mooiste boeken van de wereld, door ouders gerund.

    De Openbare Bibliotheek: samen lezen, samen kiezen met je ouders, die je wegwijs maken in dat aanbod, in je eigen wijk, tussen studenten, ouderen en mensen met een laag inkomen, die daar achter een krantje zitten met een kopje koffie van tien cent: onvervangbaar waardevol.

    Een treurig en onbegrijpelijk gemis in onze stad, in onze kennisstad, in ons kennisland. Ik ging en ga in mijn drukke jaren niet naar de verre Witte Dame om in de kasten te snuffelen, een achterkant te lezen, daarna de eerste bladzijde, soms het slot: om een boek te ruiken en vol verwachting mee naar huis te nemen.

    Gelukkig ben ik nu in de bevoorrechte positie dat ik af en toe een mooi boek, met bladzijden en een kaft kan kopen bij een boekhandel waar ik langs kom.

    Secundaire nieuwerwetse bibliotheektaken als mediawijsheid en alfabetisering, ik twijfel of die wel tot de kerntaak van de bibliotheek horen: voor mij is dat het verzamelen en uitlenen van boeken. Graag meterslange, plafondhoge kasten vol.

    Populaire en zeker ook bijzondere boeken, de parels voor de enkeling, die er bewust of per ongeluk zoekend op stuit. Anderstalige boeken in onze internationale stad: een must! Mijn, ondanks felle protesten uit de Achtse Barier gesloten wijkbieb is in verbouwing. De er naastgelegen Emté-supermarkt wordt twee keer zo groot. Een van de weinige plekken van cohesie in dit cultureel armoedige stuk stad wordt verbouwd voor nog meer consumptie. En nu lees ik dat de Bibliotheek Eindhoven weer moet bezuinigen van de Cultuurraad. Onacceptabel.