article
1.6629648
OPINIE - Dit artikel komt van de hand van Raf Daenen. Hij is wethouder voor de PvdA in Oirschot.
Opinie - Het gevaar geregeerd te worden door boosheid
OPINIE - Dit artikel komt van de hand van Raf Daenen. Hij is wethouder voor de PvdA in Oirschot.
http://www.ed.nl/mening/opinie-het-gevaar-geregeerd-te-worden-door-boosheid-1.6629648
2016-11-10T09:37:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4275108.1446480908!image/image-4275108.jpg
Oirschot,Opinieartikel,Amerikaanse verkiezingen,Europa,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Het gevaar geregeerd te worden door boosheid

Opinie - Het gevaar geregeerd te worden door boosheid

Foto's
1
Reacties
Reageer
    OPINIE - Dit artikel komt van de hand van Raf Daenen. Hij is wethouder voor de PvdA in Oirschot.
    Leiders moeten een brug slaan tussen globalisering en de behoefte aan een veilige thuishaven

    Met Trump verliest de redelijkheid het van extremisme. Zijn we onderweg naar haat versus liefde, wantrouwen versus vertrouwen, angst versus hoop?

    Agressief gedrag
    Nu Donald Trump tot president van de VS is gekozen bestaat het gevaar van een samenleving die wordt geregeerd door frustratie, egoïsme, angst en boosheid in plaats van sympathie, samenwerking en constructieve dialoog. Trumps extreme standpunten doen het ergste vrezen. Het is de reflectie van agressief gedrag in de samenleving dat we zien bij scheldpartijen op internet, verdachtmakingen door politieke leiders zoals Wilders, Trump of organisaties zoals GeenStijl, beschuldigingen en oproepen tot geweld door leiders zoals Poetin of Erdogan, en extreem fysiek geweld bij organisaties zoals IS.

    Het lijkt erop dat de redelijkheid het verliest van het extremisme. Oproepen van mensen zoals Merkel, Obama of Paus Franciscus lijken aan dovemansoren gericht. Het goede en mooie dat mensen voor elkaar doen of met elkaar delen krijgt weinig aandacht. Concurrentie en strijd is thans in de mode. Het beest van geweld en strijd dat in mensen huist en door redelijkheid en harmonie wordt getemd, lijkt losgelaten.

    Angst
    Velen lijken te leven in een wereld van angst. Men vreest dat invloeden van buitenaf het leven zullen verstoren. Anderen wanen zich een god in eigen wereld. In beide gevallen wordt de weg naar het open en redelijk debat afgesloten. In plaats daarvan worden keuzes gemaakt op basis van onderbuikgevoelens en emoties.

    De vraag is of er nu en in de toekomst nog ruimte is voor bemiddelende leiders of politici, zoals Merkel of Obama. Als dat niet zo is, neemt het risico toe dat we afstevenen op nieuwe, ernstige conflicten of grote oorlogen.

    Basale mensenrechten
    Eurofielen hopen dat de kracht van één Europa groter is dan het verlangen naar de oude nationalistische staten. De optimisten gingen er van uit dat de nieuwe communicatietechnologie, die voor vrijwel iedereen beschikbaar is de wereld zodanig zou ontsluiten dat mensen ook mondiaal zouden gaan denken en handelen. De wereld is ieders achtertuin geworden en dus zijn wij allen wereldburgers. Mensen zouden inzien dat in deze wereld, om een beetje vreedzaam en ordelijk samen te leven, afspraken gemaakt moeten worden, zowel Europees als mondiaal. Die afspraken betreffen onder meer basale mensenrechten, de wijze waarop staten en volken met elkaar omgaan, en transacties die we met elkaar aangaan.

    De werkelijkheid is echter dat we onze buren eerder wantrouwen dan vertrouwen. Velen menen dat er zekerheden van hen worden afgepakt, dat men door de overheid en andere machtige instanties aan zijn lot wordt overgelaten. Dat geldt zeker voor mensen die werkloos worden, bijstandsgerechtigden, chronisch zieken en gehandicapten en een fors deel van de gepensioneerden.

    Wantrouwen
    Het wantrouwen in de leiders neemt toe. Er is een toenemende kloof tussen oud en jong, geschoolden en ongeschoolden, mensen met een Nederlandse en een migratieachtergrond.

    Er zijn veel proteststemmers die worden weggezet als bekrompen, domme, kortzichtige provincialen. Maar deze mensen zijn vooral bezorgd over hun toekomst. Dit zegt iets over hoe kwetsbaar mensen zich voelen als ze moeite hebben om zich een plek te verwerven in de globaliserende wereld.

    Welke politieke leiders en partijen nemen in Nederland verantwoordelijkheid om te voorkomen dat een brede antistemming ontstaat? Om de samenleving niet uiteen te laten vallen hebben we leiders nodig die de brug slaan tussen de voortdenderende globalisering en het verlangen naar een veilige thuishaven.