article
1.6764827
OPINIE - Ger de Wind uit Knegsel is de auteur van dit artikel. Hij schrijft over de houdbaarheid van de democratie.
Opinie - Is democratie houdbaar?
OPINIE - Ger de Wind uit Knegsel is de auteur van dit artikel. Hij schrijft over de houdbaarheid van de democratie.
http://www.ed.nl/mening/opinie-is-democratie-houdbaar-1.6764827
2016-12-21T09:05:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.5425980.1472764773!image/image-5425980.JPG
Eindhoven,Opinieartikel
Mening
Home / Mening / Opinie - Is democratie houdbaar?

Opinie - Is democratie houdbaar?

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    OPINIE - Ger de Wind uit Knegsel is de auteur van dit artikel. Hij schrijft over de houdbaarheid van de democratie. 

    Onze weemoed, ons gemopper lost de onvrede niet op. We zullen onszelf veel indringender vragen moeten stellen. De uitslag van het Italiaanse referendum maakt nog eens duidelijk welke onvrede in onze westerse wereld heerst. Zoals bij vrijwel alle referenda had de uitslag niets te maken met de vraag, maar grepen de Italianen de kans om hun woede te uiten. Iedereen komt in de democratie in aanraking met besluiten van politici. Ieder besluit stelt sommigen teleur. Als men zijn woede zo uit als nu, zijn de democratische wegen blijkbaar dichtgeslibd.

    Onvrede werd vroeger opgevangen in politieke zuilen, in kerken of desnoods naar het hiernamaals verwezen. Die laatste vluchtwegen hebben we afgesneden. Iedereen uit zijn onvrede dus in de media, stookt die woede verder op. Daardoor is ook de vluchtweg naar de politieke partijen afgesneden. Wie vertrouwt 'de politiek' nog als men alsmaar leest over 'misstanden'?

    Napoleon
    De onvrede is in historisch perspectief te plaatsen. Het begon met de Franse Revolutie die de 'populisten', de ontevreden, hongerende massa's, in beweging bracht. Een terreurbewind was het gevolg. Daarna kwam de eerste heel Europa omvattende oorlog van Napoleon die met kanonnen vrijheid wilde brengen. Maar het Wiener Congres bracht onmiddellijk daarna de oude elite weer aan de macht. Het volk had verloren.

    Na twee Europese revoluties in 1830 en 1848 gaf Marx met Das Kapital de morrende menigten nieuw elan. Dat leidde tot het socialisme dat in de westerse wereld veel goeds bracht. Maar ook tot communisme dat ellende bracht: daar had het volk weer verloren.

    Wij westerlingen waren daarna de grote verliezers van de twintigste eeuw. Eerst Wereldoorlog I met twintig miljoen doden, begonnen omdat de Duitsers ook een deel van de zee en van de wereld wilden. Daarna Wereldoorlog II toen Hitler-Duitsland, de Italianen van Mussolini en de Japanners Lebensraum wilden. Toen leden de volken van Europa en de wereld zwaarder dan ooit: tachtig miljoen doden.

    Oorlogen
    Onze vredesjaren brachten na 1950 ongekende groei, welvaart en sociale zekerheid. Een tijd waarin men de hele wereld kan bezoeken en bechatten. Grote oorlogen voeren we niet meer. Maar ook nu, net als in de vorige eeuw, laten massa's zich met leugens misleiden, in Groot-Brittannië (Brexit), de VS, Polen, Hongarije en andere Europese staten. We schrijven moord en brand op onze telefoontjes. We vragen ons af waarom onze politieke leiders uit partijleden voortkomen, slechts twee procent van de burgers. Ook zo'n dichtgeslibde weg.

    Waarom we onze legers verwaarlozen, het globale kapitaal ongeremd heerst, waarom we zo slecht voor de loosers van de globalisering zorgen, terwijl we zelf rondfeesten op de baten ervan?

    Waarom deelt niet iedereen in de groei van het bruto nationaal product? We zijn bang voor de toekomst van onze kinderen. We willen terug naar 'ons dorp', naar een knusse tijd die nooit echt knus was. Maar dat vergeten we liever. Deuren toe, ramen dicht. Maar al onze weemoed, ons gemopper, ons geschrijf lost de onvrede niet op.

    Asielzoekers
    We zullen onszelf veel indringender vragen moeten stellen dan we nu doen. Hoe houden wij westerlingen, slechts 13 procent van de wereldbevolking, onze democratische systemen overeind? Wat te doen met miljoenen asielzoekers die gaan komen nu het klimaatprobleem in Afrika hard toeslaat, we de opwarming niet kunnen remmen? We proberen vergeefs onze grenzen en zeeën af te sluiten. Hoe kunnen we de honderden miljoenen die alsmaar sneller in Afrika worden geboren, perspectief geven? Daarvoor is voedsel nodig, nieuwe scholen en werk. Beangstigend onhaalbaar.

    In het Midden-Oosten groeide een kleine Al Qaida, later een wat grotere IS. Nu groeit er uit de jeugdwerklozen een nog groter monster.

    Onze westerse bestuurscultuur lijkt geen oplossingen te hebben voor het democratische dichtslibprobleem, laat staan voor het klimaatprobleem, laat staan voor het nieuwe monster uit het Midden-Oosten. Denken we wel na over die zo nabije toekomst? Welnee, we zwijgen.

    Dictatuur
    Moeten we de Chinese leider Xi Jinping gelijk geven toen hij zei 'mister Obama, democracy does not work, look at Europe?' Voert die redeloze woede ons alsnog naar terreurbewind en dictatuur die we in de vorige eeuw met honderd miljoen doden versloegen? Polen en Hongarije zijn al flink op weg. Verliest het volk opnieuw?