article
1.6462368
OPINIE - Marieke Theeuwes-van Lierop uit Eindhoven heeft een boodschap voor de heren Bashar, Vladimir en Barrack:
Opinie - Kun je je voorstellen dat je eigen kinderen onder het puin liggen?
OPINIE - Marieke Theeuwes-van Lierop uit Eindhoven heeft een boodschap voor de heren Bashar, Vladimir en Barrack:
http://www.ed.nl/mening/opinie-kun-je-je-voorstellen-dat-je-eigen-kinderen-onder-het-puin-liggen-1.6462368
2016-09-29T07:56:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6459578.1475081495!image/image-6459578.jpg
Eindhoven,Slachtoffer,Opinieartikel,Oorlog-Conflict,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Kun je je voorstellen dat je eigen kinderen onder het puin liggen?

Opinie - Kun je je voorstellen dat je eigen kinderen onder het puin liggen?

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Een Syrisch jongetje wacht op behandeling in een ziekenhuis in het oosten van Aleppo
      Fotograaf
    OPINIE - Marieke Theeuwes-van Lierop uit Eindhoven heeft een boodschap voor de heren Bashar, Vladimir en Barrack:

    Jullie domineren niet alleen het wereldtoneel maar ook het nieuws en mijn gedachten. Met afschuw en onverholen verdriet kijk ik 's avonds naar het nieuws. Weer bommen op Aleppo, weer een aanval met gifgas, weer ruzie in de VN. Waar zijn jullie toch mee bezig?

    Macht
    Ik zag een item over 'de witte helmen', een omstreden groep mensen die slachtoffers uit het puin halen als jullie bommen weer zijn neergedaald. Kennelijk wachten de bommenwerpers even en als ze bewegingen signaleren gooien ze prompt nog wat bommen. Gewoon omdat het kan. Het doet mij twijfelen aan jullie menselijkheid. En laat er geen vergissing over bestaan, jullie zijn allemaal schuldig. Voor het aanvallen van je eigen bevolking, voor het aanvallen van hulpkonvooien en ziekenhuizen en voor het platbombarderen van complete steden. En waarom? Noem mij maar stom, maar ik begrijp er helemaal niets van. Gaat het om macht? Wie de grootste piemel heeft?

    Puin
    In het nieuws werd een klein kindje uit het puin gered, ze huilde de longen uit het lijfje en had een grote hoofdwond. Verderop werden de lijkjes weggedragen. Verschrikkelijk. Al die kinderen, al dat leed. Jullie zijn ook vader. Kun je je voorstellen dat je eigen kinderen bedolven liggen onder het puin? De verlammende angst? De pijn? Het alles verterende verdriet van het verlies van je dierbaren? Heb je nog een beetje humaniteit in je lijf om de gevolgen te kunnen overzien?

    Beschaafdheid
    Probeer je dan eens te verplaatsen in de bevolking. Steden zijn maar huizen, gebouwen, scholen en ziekenhuizen, allemaal te vervangen. Een mensenleven is echter niet te vervangen. En hebben die mensen om deze zinloosheid, deze uitzichtloosheid gevraagd? Enkel omdat de een vóór de regering en de ander er tegen is. Beschaafdheid is maar een dun vernislaagje op de samenleving en bij jullie is die volledig afgeschaafd.

    Troost
    Dit is maar een brief van een Nederlandse vrouw, die het leed niet meer kan aanzien. Die zó graag iets zou willen doen voor alle mensen in dat godvergeten land. Het is geen troost, zelfs geen druppel op een gloeiende plaat. Maar heel diep van binnen hoop ik toch dat jullie dit te zien krijgen en misschien, heel misschien een keer nadenken alvorens je het volgende moordcommando geeft.