article
1.6697194
OPINIE - Chris Paulussen is hoofd opinie van het ED. Vandaag schrijft hij over de risico's van kunstgras.
Opinie: 'Kunstgras: welk risico nemen we'
OPINIE - Chris Paulussen is hoofd opinie van het ED. Vandaag schrijft hij over de risico's van kunstgras.
http://www.ed.nl/mening/opinie-kunstgras-welk-risico-nemen-we-1.6697194
2016-12-01T09:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6697195.1480581804!image/image-6697195.JPG
Eindhoven,Opinieartikel,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie: 'Kunstgras: welk risico nemen we'

Opinie: 'Kunstgras: welk risico nemen we'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Een voetbalveld van kunstgras. foto anp

    OPINIE - Chris Paulussen is hoofd opinie van het ED. Vandaag schrijft hij over de risico's van kunstgras.

     

    Geen weldenkend mens gaat nog aan de slag met chroom 6-verf of met asbest.

    En degenen die dat in het verleden in hun onwetendheid wel hebben gedaan en kanker hebben opgelopen, eisten later schadevergoedingen. Maar wat als de risico's nog niet vaststaan, als de deskundigen het ook niet weten of elkaar tegenspreken, zoals bij het voetballen op kunstgrasvelden? Geldt dan het adagium 'bij twijfel niet inhalen' of halen we gewoon in en zien we wel wat er gebeurt? Anders gezegd als onze gezondheid echt ons grootste goed is, in hoeverre zijn we dan bereid om die onderschikt te maken aan een potje voetbal – voor velen wel de belangrijkste bijzaak in het leven?

    Kanker
    Het rubbergranulaat dat verwerkt is in kunstgrasvelden bevat schadelijk stoffen. Dat staat intussen onomstotelijk vast. De concentraties kankerverwekkende stoffen in de korrels zijn hoog, hoger zelfs dan de norm voor consumentenproducten, maar omdat kunstgras geen consumentenproduct is wordt het voetballen erop veilig geacht.

    Ook het RIVM verwacht geen gezondheidsrisico's. Intussen verricht het in opdracht van minister Edith Schippers wel aanvullend onderzoek om zekerheid te krijgen. En adviseert het ouders om kinderen niet te laten spelen met rubbergranulaat, ze goed te laten douchen en schone kleren te laten aantrekken na het sporten en eventuele schaafwonden goed schoon te maken en rubberkorrels te verwijderen.

    Zeikerd
    De KNVB zegt zo snel mogelijk duidelijkheid te willen, maar schaart zich in afwachting daarvan achter het standpunt van het RIVM. De meeste clubs volgen de KNVB. Het voetbal is heilig en de competitie moet door. Clubs die niet de luxe hebben om te kunnen uitwijken naar gewone grasvelden nemen het risico. Veel ouders volgen. Ze willen niet te boek staan als 'zeikerd' en bagatelliseren het gevaar – 'van leven ga je dood' – of geloven het gewoon niet.

    Spelen ze Russisch roulette met de gezondheid van hun kinderen? Er zijn deskundigen die daar bevestigend op antwoorden. Zoals professor Bob Löwenberg, hoogleraar hematologie in het Erasmus MC. Hij noemt voetballen op rubbergranulaatkorrels een experiment op gezonde mensen. Hij wijst erop dat in de korrels benzeenachtige stoffen zitten die onder meer leukemie en lymfeklierkanker kunnen veroorzaken. Löwenberg beweert niet dat voetballen op kunstgras schadelijk is, daar is geen bewijs voor. Maar het tegendeel is ook niet bewezen, dus werpt hij de vraag op waarom je het risico zou nemen.

    Geruststelling?
    Stoppen dus met voetballen op kunstgras met rubbergranulaat, uit voorzorg, in elk geval tot er zekerheid is over de gezondheidsrisico's? Niemand die een zo ingrijpende beslissing wil of durft te nemen. De belangen zijn groot. Niet alleen sportief, ook financieel. Het vervangen van het rubbergranulaat loopt in de papieren. En dan is er nog de bandenbranche die net zo'n sympathieke manier dacht te hebben om van een deel van zijn oude banden af te komen.

    Dus wordt door gevoetbald op velden die vol liggen met vermalen autobanden die stoffen bevatten die kankerverwekkend zijn. Zo wordt het onzekere voor het zekere genomen zolang onderzoek niet heeft uitgewezen dat de blootstelling aan die stoffen door huidcontact, inslikken, inademen of via wondjes zo ernstig is dat die ook inderdaad kanker tot gevolg kan hebben.

    Zolang we niet beter weten, doen we of het geen kwaad kan. Gesteund door minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, die – een hele geruststelling – meent te weten dat barbecueën riskanter is. Of er schade en claims van komen is van later zorg.