article
1.6693742
OPINIE - De auteur Marc Meulendijks uit Helmond heeft bijna 25 jaar in de sociale zekerheid gewerkt. Via detachering heeft hij bij 27 gemeenten in de keuken kunnen kijken.
Opinie - Minima worden onnodig gepakt
OPINIE - De auteur Marc Meulendijks uit Helmond heeft bijna 25 jaar in de sociale zekerheid gewerkt. Via detachering heeft hij bij 27 gemeenten in de keuken kunnen kijken.
http://www.ed.nl/mening/opinie-minima-worden-onnodig-gepakt-1.6693742
2016-11-30T09:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6693743.1480495582!image/image-6693743.JPG
Eindhoven,Economie,Bijstand,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Minima worden onnodig gepakt

Opinie - Minima worden onnodig gepakt

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Mensen die rond moeten komen van een bijstandsuitkering zijn financieel superkwetsbaar. FOTO Roos Koole/ANP
    OPINIE - De auteur Marc Meulendijks uit Helmond heeft bijna 25 jaar in de sociale zekerheid gewerkt. Via detachering heeft hij bij 27 gemeenten in de keuken kunnen kijken.

    De gemeente Helmond en de aangesloten Peelgemeenten verschuiven de betaaldagen van de bijstandsuitkering van de 27e van de maand naar de 10e van de volgende maand.

    Zorgplicht links laten liggen
    Dit is om een aantal redenen logisch. Maar één ding is niet logisch. Gemeenten hebben namelijk een zorgplicht en die laten zij duidelijk links liggen.

    Door de verschuiving missen de uitkeringsgerechtigden in 2017 ongeveer een halve maand inkomen. Voor een gezin komt dat neer op zo'n 700 euro die 'verdampt'. Over de verhoging van de zorgpremie met een paar euro per maand staat politiek Nederland op zijn kop. Over de maatregel van Helmond en omliggende gemeenten blijft het opvallend stil. Merkwaardig.

    Het gaat hier om een groep mensen die afhankelijk is van bijstand. Bijstand is het minste van het minste. Om die te krijgen worden mensen eerst grondig tegen het licht gehouden, gewikt en gewogen. Ze krijgen een uitkering als het echt niet anders kan.

    Superkwetsbaar
    Een bijstandsuitkering is meestal net genoeg om te overleven, maar van leven is nauwelijks sprake. Gezinnen die rond moeten komen van bijstand zijn financieel superkwetsbaar. Buffers en spaarpotjes zijn er meestal niet, laat staan geld voor een extraatje. Het is een leven van dag tot dag, je hoofd er altijd bijhouden, terwijl iedere financiële tegenvaller het verschil uitmaakt tussen wel of niet buiten financiële problemen blijven.

    En nu gaan gemeenten een jaar lang alle maanden voor die financieel kwetsbare groep nog langer maken? De argumentatie: een dag meer voor een maand, dat merk je toch niet. Nee, dat klopt. Maar wel als dit een jaar lang elke maand zo gaat.

    Het rekensommetje is gauw gemaakt. Van de 27e naar de 10e is een halve maand. Dat betekent dus dat deze mensen in 2017 een halve maand minder aan uitkering krijgen. Punt bij het lijntje, zoals onze zuiderburen zeggen. Is dat nu verantwoord? Ook deze groep wil immers niet graag schulden krijgen.

    Oplossing
    Gelukkig kunnen gemeenten wel voor een voor de hand liggende oplossing zorgen. Het wiel hoeft daarvoor niet eens opnieuw te worden uitgevonden. Toen in 1996 de wetgeving over bijstand veranderde, moest ook de betaaldatum van de uitkering worden verschoven. De reden was precies hetzelfde als nu. De landelijke overheid zag het probleem van het financiële gat toen meteen en maakte geld vrij om de bijstandscliënten tegemoet te komen.

    Daarbij waarschuwde Den Haag wel dat als gemeenten geen gebruikmaakten van die regeling in 1996 zij daarna zelf voor die kosten zouden opdraaien. En dat is hier en nu het geval. Een eenmalige overbruggingsuitkering van een halve maand uitkering lost alles ineens op. En het kost de gemeenten niets, want het gaat over hetzelfde bedrag dat anders aan gewone uitkering zou worden betaald.

    Gemeenten (lees gemeenteraadsleden) zouden er goed aan doen om nu hun verantwoordelijkheid hierin te nemen. Het zijn immers ook de gemeenten die zelf deze verandering nodig vonden. Dan is het logisch dat zij ook de financiële gevolgen voor hun rekening nemen en deze niet afwentelen op mensen die hier niet voor gekozen hebben.