article
1.6170470
MENING - Auteur Luckie Delacroix uit Eindhoven is filosoof en schrijver.
Opinie - Monty Python, maar dan echt
MENING - Auteur Luckie Delacroix uit Eindhoven is filosoof en schrijver.
http://www.ed.nl/mening/opinie-monty-python-maar-dan-echt-1.6170470
2016-07-06T08:01:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6170471.1467791679!image/image-6170471.JPG
Eindhoven,Europa,Opinieartikel,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Monty Python, maar dan echt

Opinie - Monty Python, maar dan echt

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Een Engelse vrouw tijdens een demonstratie zaterdag in Londen tegen de Brexit. foto anp

    MENING - Auteur Luckie Delacroix uit Eindhoven is filosoof en schrijver.

     

    Er zijn in het leven zaken die ik niet voor mogelijk houd.

    Maar of dat nu ligt aan mijn gebrekkige inlevingsvermogen of dat ik in mijn naïviteit de domheid van een volk onderschat, weet ik nog niet. Laten we het er voorlopig op houden dat ik een gebrekkig inlevingsvermogen heb.

    Domme mensen
    Een Brexit. Ik dacht niet dat het mogelijk was. Ik geloofde niet dat een meerderheid van een volk zo onnozel zou zijn. Ik keek vol vertrouwen naar het referendum en wist bijna zeker dat er nooit een meerderheid van domme mensen in het Verenigd Koninkrijk te vinden was. Tot mijn grote verbazing had ik ongelijk en bleken er 17.410.742 stemgerechtigde idioten op een eiland te wonen. Dat zijn er wel heel erg veel op één eiland. Dit is dus wat eeuwenlange inteelt kan doen met een populatie.

    De Brexit is het gevolg van populisten die dankbaar gebruikmaken van misplaatst nationalisme. Dat is in zekere zin een pleonasme want nationalisme is altijd misplaatst. Het is een infantiele ziekte van de onderbuik en leidt enkel tot chaos en ellende.

    Puinhoop
    Het waren vooral ouderen die tegen een lidmaatschap van de EU stemden. De generatie van onze ouders en grootouders preekte vrijemarktisme en kleurde op die manier de laatste decennia de EU volgens een Angelsaksisch model blauw. De Britten kregen, meer dan de Fransen, Duitsers of Nederlanders, precies de unie die ze wilden. Ze hebben er een puinhoop van gemaakt waar niemand blij van wordt en nu laten zij de volgende generaties bloeden.

    Zinkend schip
    Chaos en ellende. Laten we even een rondje langs de velden maken en zien wat de geopende doos van Pandora ons allemaal voor leuks brengt. De pond keldert, een Brexit is blijkbaar een vrijbrief voor vreemdelingenhaat, recessie is bijna onvermijdelijk, en premier David Cameron stapt op. Zijn gedoodverfde opvolger Boris Johnson, de Britse variant op Donald Trump, wil geen kapitein worden op het zinkende schip. Ook al was het grotendeels zijn schuld dat de Britse boot naar de haaien aan het gaan is. Het is het einde van het Verenigd Koninkrijk zoals wij dat kennen want Schotland en Noord-Ierland willen wel bij Europa horen.

    Stiekem vind ik het een briljant absurd economisch toneelstukje. Het is net als Monty Python maar dan met echte mensen, echte banen en echte levens in plaats van grappige loopjes en dode papegaaien. Niemand weet wat er gaat gebeuren en dat is leuk. We staan altijd middenin de chaos van de geschiedenis en dat is tegenwoordig grappiger dan Koefnoen. Ik kijk naar de tegenstanders van Europa, ook in Nederland, en baal enorm dat ik die typetjes niet kan verzinnen.

    Onafhankelijkheidsdag
    De Britten wilden dat 23 juni de boeken zou ingaan als hun Onafhankelijkheidsdag, wat ergens ook heel erg grappig is omdat de halve wereld viert dat ze ergens in de afgelopen eeuwen onafhankelijk is geworden van de Britten. De Britten waren al onafhankelijk. Ze boden dapper weerstand tegen de Romeinen, tegen Napoleon en de nazi's. Nu wijzen de populisten schaamteloos naar het Duitse verleden om het Britse gepeupel angst aan te jagen, maar er is een best wel belangrijk verschil tussen Hitler en Merkel. Zij trekt niet met tanks door Europa om de diverse volkeren te onderwerpen aan haar wil. Dat leek me al heel erg duidelijk, maar ik voel toch de noodzaak om dat even te benadrukken. Je weet tenslotte maar nooit. Volgend jaar ook hier verkiezingen.

    Voor het Britse referendum dacht ik dat er eerst sneeuwballengevechten in de hel zouden worden georganiseerd voordat Donald Trump president van de Verenigde Staten zou worden. Nu houd ik mijn hart vast. Het zou namelijk zomaar kunnen dat in november blijkt dat de menselijke stommiteit echt helemaal geen enkele grens kent.