article
1.6215213
OPINIE - Auteur Bert van Roermund is rechtsfilosoof.
Opinie - Rechter is juist de vriend van de 'Kleinmensch'
OPINIE - Auteur Bert van Roermund is rechtsfilosoof.
http://www.ed.nl/mening/opinie-rechter-is-juist-de-vriend-van-de-kleinmensch-1.6215213
2016-07-23T08:54:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6215214.1469259939!image/image-6215214.JPG
Eindhoven,Opinieartikel,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Rechter is juist de vriend van de 'Kleinmensch'

Opinie - Rechter is juist de vriend van de 'Kleinmensch'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De rechter heeft vaak oog voor de consument. Archieffoto ANP
    OPINIE - Auteur Bert van Roermund is rechtsfilosoof.

    In parlement en regering hebben we steeds minder vertrouwen, maar de rechter kiest nogal eens partij voor gewone mensen. Dat is mooi, maar toch ook onrustbarend.

    Dagelijks recht
    Mensen reageren geërgerd als je ze vraagt of ze wel eens met het recht in aanraking zijn gekomen. Dat komt, omdat ze 'recht' spontaan opvatten als strafrecht. Als je wilt doorgaan voor een oppassende burger, blijf je daar zo ver mogelijk vandaan. Maar eigenlijk komt iedereen dagelijks in aanraking met het recht. Is het niet het familierecht, het bestuursrecht of het belastingrecht, dan is het wel het huurrecht, het arbeidsrecht of het vennootschapsrecht.

    Vooral als consumenten van goederen en diensten merken we dat we in een rechtswereld leven. En het mooie is: juist als consumenten voelen we ons vaak gesteund door onze hoogste rechters. Eerste voorbeeld: incassobureaus innen voorlopig geen cent meer bij wanbetalers van telefonieaanbieders. In februari besliste de Hoge Raad dat een overeenkomst over een belabonnement 'inclusief telefoon' tegen de wet is, tenzij de prijs van de telefoon gespecificeerd wordt. De consument kan dat contract vernietigen. Dat wil zeggen: de rekeningen die uit het contract voortvloeien, kan hij onbetaald laten. En hij kan de telefoon terugbrengen, desnoods kapot of jaren na aankoop.

    Ryanair
    Een tweede voorbeeld: het College van Beroep voor het bedrijfsleven stelde op 10 mei Ryanair definitief in het ongelijk. De prijsvechter in de luchtvaart kreeg in 2013 een boete, omdat het bedrijf op zijn website prijzen voor vliegtickets vermeldde, waar in het boekingsproces allerlei kosten bijkwamen. Soms werd het ticket dan twee keer zo duur. Ryanair vocht de boete aan bij de rechtbank en ging daarna in beroep. We zijn drie jaar verder en Ryanair moet betalen. Ook paste het zijn website aan: voorzienbare en onvermijdbare kosten zitten nu in de prijs van de vlucht. De rechter zei tegen Ryanair: kijk naar artikel 23 van de Europese luchtvaartverordening en de wetgeving inzake oneerlijke handelspraktijken.

    Zorg
    Een derde voorbeeld: cliënten die om hulp vragen bij de lichamelijke ongemakken waardoor ze zelf hun huishouden niet (meer) kunnen doen. Veel gemeenten zijn nog aan het bekomen van het oordeel van de Centrale Raad van Beroep (18 mei), dat huishoudelijke hulp wel degelijk onder de Wmo 2015 valt. Ze waren gestopt met het bieden van huishoudelijke hulp of maakten een lachertje van het fameuze 'keukentafelgesprek'. Volgens werkgeversorganisatie ActiZ moeten ze nu aan de slag om de zaken recht te zetten. Ze moeten opnieuw die hulp inkopen en aanbieden. De rechter besliste: gemeente, zo mag je de overgang naar de Wmo niet uitleggen.

    Vertrouwen
    Als je deze voorbeelden op een rij zet is het niet zo verwonderlijk dat het vertrouwen in de Nederlandse rechtspraak nog steeds toeneemt. Dit in tegenstelling tot het vertrouwen in het parlement en de regering. Je zou de reden kunnen zoeken in hoe beslissingen uitvallen voor de Kleinmensch – de gewone man of vrouw die leeft met het idee te moeten opboksen tegen de overheid en haar ambtenaren, of tegen het bedrijfsleven en zijn verkopers. Het overheersende beeld is dat wet- en regelgeving telkens in het nadeel uitvallen van de burger. Bij het verdelen van lusten en lasten in de samenleving lijken de grote spelers altijd met louter voordelen weg te komen. De uitspraken van de rechter daarentegen vallen nogal eens uit in het voordeel van 'gewone mensen'. Dat wekt vertrouwen. Tegelijk is het onrustbarend.

    We moeten niet denken dat airlines, telefoonaanbieders en gemeenten daar niet naar gekeken hebben. Die hebben zwaar betaalde juristen in dienst om de grenzen van de wet zo ver mogelijk in hun voordeel op te rekken. Dat is overigens hun goed recht. Nu blijkt dat die juristen op het verkeerde paard gewed hebben. Ik zou dan zeggen: óf ze zijn dom, óf ze zijn vals. Benieuwd of de grote spelers nu het advies in Shakespeare's Hendrik de Zesde opvolgen: 'Het eerste wat we doen, we gaan alle juristen kelen.'