article
1.6271162
OPINIE - De auteurs Frederique Gustings en Jos Verhoeven zijn respectievelijk projectadviseur en directeur van maatschappelijk investeerder Start Foundation in Eindhoven.
Opinie - 'Revolutie' oud-V&D'ers blijft uit
OPINIE - De auteurs Frederique Gustings en Jos Verhoeven zijn respectievelijk projectadviseur en directeur van maatschappelijk investeerder Start Foundation in Eindhoven.
http://www.ed.nl/mening/opinie-revolutie-oud-v-d-ers-blijft-uit-1.6271162
2016-08-17T08:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.5947105.1462970477!image/image-5947105.jpg
Eindhoven,Arbeid,Faillissement,Opinieartikel,V&D,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - 'Revolutie' oud-V&D'ers blijft uit

Opinie - 'Revolutie' oud-V&D'ers blijft uit

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    OPINIE - De auteurs Frederique Gustings en Jos Verhoeven zijn respectievelijk projectadviseur en directeur van maatschappelijk investeerder Start Foundation in Eindhoven.

    We zijn een raar landje. Als er mogelijk asielzoekers in onze gemeenschap komen, roept dat allerlei zichtbare emoties op. Er worden ramen ingegooid, bestuurders bedreigd. Of we richten opvanggroepen op en nodigen de vluchteling uit thuis te komen eten en zelfs te slapen. Als we daarentegen werkloos zijn of worden, blijft het stil. En dat terwijl er toch zo'n 1,5 miljoen mensen niet aan een baan kunnen komen. Geen tv-programma dat er echt aandacht aan schenkt. Geen haatmails richting werkgevers. Geen luid protest op straat. Gedwee laat de doorsneewerkzoekende zich door de uitkeringsverstrekkers sturen van training naar traject en vice versa. Het is een individueel probleem waar ieder op zijn eigen manier in stilte mee worstelt. Waar is de solidariteit? De actie?

    V&D
    We hebben zelf een poging gedaan. Kort na de teloorgang van V&D wilden we met name de oudere ontslagen werknemers een handje helpen. We organiseerden samen met een ontslagen medewerkster en cabaretier Leon van der Zanden drie benefietvoorstellingen in Eindhoven, Amsterdam en Zwolle. Daarmee wilden we het startsein geven voor een soort zelfhulporganisatie van oud-V&D'ers. Goed bedoeld, maar een beetje naïef. In Eindhoven was het druk, in Amsterdam al wat minder en in Zwolle waren alleen de eerste rijen gevuld.

    De speciaal opgezette Facebook-groep telde aanvankelijk 1.500 leden, maar de activiteiten in de groep doofden uit. Samen met werkzoekendenorganisatie De Broekriem organiseerden we nog workshops, een webinar, WhatsApp-coaching en een e-course in netwerken. Alles stierf een zachte dood. En dat terwijl van de 1.200 50-plussers die na het faillissement van V&D in de ww terechtkwamen slechts 111 oud-medewerkers eind mei weer aan het werk waren (bron: UWV).

    Geestelijk
    Hebben we wellicht onderschat hoe zo'n faillissement erin hakt? Richard Otto en Mark Krebs onderzochten de geestelijke gesteldheid van ruim 300 oud-werknemers van V&D. Maar liefst 38 procent van de respondenten gaf aan last te hebben van psychische klachten (onder andere depressiviteit, stress en slapeloosheid). Bijna de helft van de mensen dacht niet binnen zes maanden weer een baan te hebben gevonden.

    Het faillissement van V&D riep emoties op als woede, frustratie en - nog steeds, een halfjaar na het faillissement - ongeloof. Ondertussen begint noodgedwongen de oriëntatie op werk. 'Wie ben ik? Wat kan ik? En wat wil ik?' Vragen van mensen die soms nog nooit in hun leven hadden gesolliciteerd en nu eind 40 of in de 50 zijn. Ze hebben geen gevarieerd cv en nauwelijks sollicitatie-ervaring. Niet zo gek als je ooit als vakantiebaantje als 17-jarige de V&D in bent gerold en na dertig jaar op straat staat. We zagen vooral radeloosheid en wanhoop. Geen idee waar te beginnen met solliciteren, en angst voor verlies van inkomenszekerheid. Het ontslag nam erkenning en respect weg. De onzekerheid raakt mensen diep. Om in termen van psycholoog Maslow te spreken: het ontslag raakte hen in hun basis (veiligheid en zekerheid) en de behoefte aan waardering, erkenning en respect.

    Rouwfase
    Ons ultieme doel is niet bereikt. Er is geen zelfstandige 'V&D-op weg naar werk-beweging' gestart. De vraag is of dat haalbaar was geweest. Wellicht blijft men dan te lang in het verleden hangen. In het begin is het V&D- en gemeenschapsgevoel een belangrijke verbindende en behulpzame factor, maar later wellicht niet meer. We wilden dat mensen hun eigen verantwoordelijkheid namen, en dachten ze alleen handvatten te hoeven bieden. We zijn te gemakkelijk voorbijgegaan aan de intensiteit en duur van de rouwfase. En waarschijnlijk ook aan de afhankelijkheid van de uitkeringsverstrekkers die onmiddellijk met hun (ver- en) geboden komen.

    Een 'revolutie' starten met de oud-V&D'ers was in dat opzicht een inschattingsfout. Maar… met wie dan wel?