article
1.6159966
OPINIE - De auteur Ger de Wind woont in Knegsel.
Opinie - Schreeuwers in het paradijs
OPINIE - De auteur Ger de Wind woont in Knegsel.
http://www.ed.nl/mening/opinie-schreeuwers-in-het-paradijs-1.6159966
2016-07-02T08:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4310470.1397201501!image/image-4310470.jpg
Eindhoven,Opinieartikel,Europa,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Schreeuwers in het paradijs

Opinie - Schreeuwers in het paradijs

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    OPINIE - De auteur Ger de Wind woont in Knegsel.

    Als we zelf iets fout doen, roepen we dat 'Brussel' het heeft gedaan. Het 'Brussel' dat ons wel driekwart eeuw van welvaart en vrede heeft gebracht. In mijn tuin gebeurt hetzelfde als in Europa tussen Middellandse Zee en IJszee. Aan een boom hangt een potje pindakaas. Meesjes, grijskopkauwen en andere mooie vogels komen een hapje eten. Eén groot vogelfeest. Tot de roodkopspechten uit het bos mee willen eten. De kauw die het hardste kan krijsen, bewaakt de pindakaas. Als er spechten in de buurt komen, vliegt hij er met veel lawaai op af, jaagt ze weg. 'Afblijven, dat potje is alleen van ons!' De spechten hoopten ooit de tuin in te mogen. Iedereen was vroeger immers welkom in dat pindaparadijs? Nu moeten ze achter vuurdoornprikkeldraad machteloos honger lijden. Duitse adelaars, de nieuwe vredesbazen, zweven besluiteloos boven de bomen. Wat te doen? Vroeger wilden ze wel eens een vogeltje opeten, maar daar kregen ze spijt van. Ze eten nu ook pindakaas. De andere vogels zijn niet bang meer voor hun scherpe bek. Wij mensen zijn als die kleine meesjes en die grote krijsende kauwen. We maken onszelf wijs dat we goede vogels zijn die anderen best wat gunnen. Maar diep in ons hart heerst nog de oerwoudvrees voor 'de ander'. De asielzoekers en onze eigen Polen in Engeland zijn de 'anderen', die we ons rijke pindapotje niet gunnen. We zijn de bloedige oorlogen van de vorige eeuw vergeten. Als we zelf iets fout doen, roepen we dat 'Brussel' het heeft gedaan. Het Brussel dat we zelf hebben bedacht om ons paradijs te bouwen. We zitten in onze mooie bomen te schreeuwen naar vreemde vogels. Vroeger zaten we op zondagen braaf te luisteren naar de priestervogel met zijn witte befje, maar die hebben we weggejaagd. We dachten dat ons paradijs al klaar was. We vergisten ons. We hebben nu grote toeters waarmee we nog harder naar elkaar kunnen schreeuwen. Ik hoor tot de laatsten die de Duitsers met adelaars op hun petten binnen zagen rijden, die hun vliegende bommen door de wolken naar Engeland hoorden ratelen, op de Kruisstraat in Eindhoven zag vallen, die weten wat met hun familie in Auschwitz gebeurde, weten wat schreeuwers ons aandoen. Die weten dat het juist de Engelsen zijn die in 1939 weigerden voor Hitler te buigen, die vaders en zonen zagen sneuvelen, hun steden zagen verwoesten, hun doden uit het puin haalden. De volgende dag nieuwe zonen de lucht in stuurden om de moordenaars te verjagen. Men had ook vrede kunnen sluiten met Hitler en rustig verder kunnen leven. Niets daarvan. De Engelsen, onze laatste hoop, vochten twee jaar lang alleen door, behoedden daarmee Europa voor een regiem van rassenmoord. U, mij, onze kinderen en kleinkinderen. Dat Europa hebben we nu tot een vredesoord omgebouwd. Bent u vergeten dat aan het begin van die oorlog ook een schreeuwer stond die de massa in beweging kreeg, die ook een ander volk weg wilde hebben? Het is hem in moordkampen gelukt. Met tachtig miljoen andere doden. Een verwoest Europa.

    De schreeuwkauwen hebben nu het Engelse volk dat Europa heeft gered uit ons mensenparadijs weggesleept. Zie welke chaos ze met hun leugens teweegbrengen. Houd die dappere Engelsen maar te vriend. Zouden ze ons, nu ze zijn vertrokken, met hun sterke leger nog komen helpen als de beer in het Oosten weer gromt?

    Geef schreeuwers, waar dan ook, geen nieuwe kans. Keer niet terug tot haat voor 'anderen'. Luister niet naar gekrijs van grijskopkauwen. Verdedig Europa, de toekomst van onze jongeren, ook van Engelse jongeren die zo graag in ons paradijs wilden blijven maar tijdens het referendum zaten te slapen. Laat de vreedzame en menselijke Europese Unie, opgebouwd door ons eigen 'Brussel', voortbestaan. Laat je geen leugens aanpraten! Blijf mopperen als het anders moet, maar slik eens bij een nieuwe betutteling uit Brussel waar je amper last van hebt. Of als een politicus net zo dom is als wij allemaal. Alles is beter dan een uiteenvallend Europa, weer vol haat. 'Brussel' bracht ons na die moordende oorlog driekwart eeuw van welvaart en vrede. Onze leiders hebben nu hun lesje geleerd. Brexit maakte hen wakker. Gelukkig maar, want ons Europese wereldunicum tussen Middellandse Zee en de IJszee moet blijven. We weten hoe het ooit anders ging. Dat nooit meer...