article
1.6674503
OPINIE - Edwin Mulder is Job Market Consultant bij Lee Hecht Harrison in Eindhoven. Hij vindt dat het huidige systeem met ontslagvergoedingen mensen afremt om tijdig zelf op zoek te gaan naar een andere baan en daar hun talenten in te zetten.
Opinie - Wereld voor 'bankstellen' is veranderd
OPINIE - Edwin Mulder is Job Market Consultant bij Lee Hecht Harrison in Eindhoven. Hij vindt dat het huidige systeem met ontslagvergoedingen mensen afremt om tijdig zelf op zoek te gaan naar een andere baan en daar hun talenten in te zetten.
http://www.ed.nl/mening/opinie-wereld-voor-bankstellen-is-veranderd-1.6674503
2016-11-24T08:48:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6674504.1479976284!image/image-6674504.JPG
Eindhoven,Ontslag,Opinieartikel,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Wereld voor 'bankstellen' is veranderd

Opinie - Wereld voor 'bankstellen' is veranderd

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Bij banken worden veel banen geschrapt. De oud-medewerkers komen vaak moeilijk aan ander werk. foto ROBIN VAN LONKHUIJSEN/ANP
    OPINIE - Edwin Mulder is Job Market Consultant bij Lee Hecht Harrison in Eindhoven. Hij vindt dat het huidige systeem met ontslagvergoedingen mensen afremt om tijdig zelf op zoek te gaan naar een andere baan en daar hun talenten in te zetten.

    Bankmedewerkers komen na ontslag moeilijk aan een nieuwe baan. Dat vraagt om flexibiliteit en wendbaarheid van mensen en organisaties. Een treffend verhaal over bankstel Monique en Wesley van de ABN Amro (ED 19 november). Zij ruim anderhalf jaar geleden ontslagen door de bank; hij werkt er nog maar ook dat zal waarschijnlijk niet lang meer duren. Zij naarstig op zoek naar een administratieve functie in de bankwereld maar nog nooit uitgenodigd voor een gesprek. Hij, hij snapt het allemaal wel. Maar ja, de bank zou toch ook een verantwoordelijkheid naar de medewerkers moeten voelen.

    Vooropgesteld, het is natuurlijk diep triest als je wordt geconfronteerd met ontslag. En het is nog triester als je je suf solliciteert en nooit wordt uitgenodigd voor een gesprek. Dan heb je nog geluk dat je voor een organisatie hebt gewerkt die bovenop de wettelijke transitievergoeding, nog een ontslagvergoeding ter beschikking stelt. Dat geeft lucht en ruimte om voor jezelf de volgende stap vorm te geven.

    Ander perspectief
    Toch wordt het tijd om deze transities in een ander perspectief te plaatsen. Neem nu Monique en Wesley als voorbeeld. De actie om een nieuwe baan te vinden wordt pas ingezet als het daadwerkelijke ontslag daar is. Er is aan de voorkant kennelijk niets gedaan met dit naderende moment. En wat zie je gebeuren? Anderhalf jaar lang solliciteren op een functie waarvan je weet dat deze aan het verdwijnen is. Niet alleen bij ABN Amro, maar bij alle banken. En Wesley weet dat ook hij op enig moment aan de beurt gaat komen. Waarom? Omdat hij slim genoeg is om te duiden wat om hem heen gebeurt. En misschien, heel misschien vooral niet in actie komt, omdat hij dan zijn ontslagvergoeding mis gaat lopen.

    De wereld om ons heen verandert in een razend tempo. Technologische innovaties, globalisering, robotisering; al deze zaken zorgen ervoor dat ook organisaties continu moeten inspelen op de veranderende behoeften in de markt en bij hun klanten. En zoals gezegd, dat gaat in een tempo dat haast niet meer bij te benen is. Organisatiedoelstellingen voor de langere termijn kunnen welhaast in de kast; winnaars zijn degenen die in dat tempo mee kunnen en zich steeds weten aan te passen. Dat vraagt om flexibiliteit en wendbaarheid, vooral bij de mensen in deze organisaties. En dat is een complex gegeven.

    Waarde toevoegen
    Deze werkelijkheid van vandaag brengt dan ook met zich mee dat organisaties in een continuüm zitten waarin zij aan de voorkant steeds nieuwe talenten moeten werven die nieuwe waarde kunnen toevoegen. Zij kunnen er niet aan ontkomen – om wat voor reden ook – dat zij afscheid moeten nemen van medewerkers die geen waarde meer toevoegen. Het klinkt als een gegeven dat zo oud is als er organisaties bestaan; toch gaat het vaak mis. En dat leidt ertoe dat mensen zoals Monique en Wesley nu in deze situatie zitten.

    Organisaties dienen zich te realiseren dat de enige constante factor in deze snel veranderende wereld, de verandering op zichzelf is. Aanpassingsvermogen, flexibiliteit en wendbaarheid zijn sleutelwoorden. Dat wetende, is er een verantwoordelijkheid voor de organisatie om voor Monique en Wesley inzichtelijk te maken hoe deze veranderende wereld eruit ziet, wat dat mogelijk gaat betekenen voor hun functie en welke eventuele kansen en mogelijkheden – zowel intern als extern – er zijn om aan het werk te blijven.

    Dat wetende is er een verantwoordelijkheid om leiderschap te tonen, dit proces te stimuleren, het gesprek aan te durven gaan, te begeleiden, te coachen en een platform te creëren voor ontwikkeling.

    Dat wetende is er ook een verantwoordelijkheid voor Monique en Wesley om zelf de regie te nemen. Waar sta ik, wat wil ik, waar liggen de kansen, hoe kan ik me blijven ontwikkelen, hoe zorg ik ervoor dat ik duurzaam inzetbaar blijf en de regie neem over mijn eigen loopbaan?

    Ontslagvergoedingen
    Dat wetende is er een verantwoordelijkheid voor overheid, werkgevers en sociale partners om eens kritisch na te denken over hoe de huidige ontslagvergoedingen een bijdrage leveren aan bovenstaande dynamiek en of ze niet juist remmend werken. Daar zijn veel slimmere constructies voor te bedenken die ten goede komen aan de mobiliteit, in het voordeel van zowel werkgevers als werknemers.

    Hoe mooi zou het zijn als de Monique-en en Wesleys van deze wereld bij een eventuele gedwongen exit, door de voordeur het pand kunnen verlaten. Dat hun talenten dan misschien niet meer passen bij hun huidige werkgever maar prima tot hun recht kunnen komen bij een andere.

    Dat thema zou een plek moeten krijgen juist wanneer ze aan het werk zijn en zij hun waarde toevoegen maar ook – in gezamenlijke verantwoordelijkheid – de veranderende wereld omarmen en regie kunnen nemen over hun eigen loopbaan.

    Duurzame inzetbaarheid heeft een andere dimensie gekregen, namelijk de snel veranderende wereld om ons heen. Ook hier is aanpassingsvermogen, wendbaarheid en flexibiliteit gewenst om dit thema hernieuwd op de agenda te krijgen.