article
1.6228361
OPINIE - Auteur Bas Otten uit Waalre is historicus, vader van twee tieners en werkzaam in het primair onderwijs.
Opinie - Zoek jeugd van tegenwoordig op
OPINIE - Auteur Bas Otten uit Waalre is historicus, vader van twee tieners en werkzaam in het primair onderwijs.
http://www.ed.nl/mening/opinie-zoek-jeugd-van-tegenwoordig-op-1.6228361
2016-07-29T08:00:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.4298405.1396530695!image/image-4298405.jpg
Eindhoven,Jeugd,Opinieartikel,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Zoek jeugd van tegenwoordig op

Opinie - Zoek jeugd van tegenwoordig op

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    OPINIE - Auteur Bas Otten uit Waalre is historicus, vader van twee tieners en werkzaam in het primair onderwijs.

    Jongeren hebben veel meer in hun mars dan 'snel, lol en leuk'. Maar daar komen ouderen pas achter als ze vaker het gesprek met hen aan zouden gaan.

    Cultuurpessimistische ondertoon
    In zijn artikel (ED 15 juli) beweert docent Pascal Cuijpers dat onze jeugd in 'een treurige context' leeft. Namelijk in 'een wereld waarin alles in het teken staat van vluchtige woorden als snel, lol en leuk'. Cuijpers maakt zich hiermee schuldig aan generatiedenken met een cultuurpessimistische ondertoon. Hij doet volstrekt geen recht aan de wereld die jonge mensen zelf ervaren en creëren.

    Volwassenen zouden wat Cuijpers betreft vaker tegenwicht moeten bieden aan de heersende gemakscultuur. Een cultuur die drijft op snel effect bij geringe inspanning. Daarnaast moeten volwassenen hun verantwoordelijkheid nemen, regels stellen en consequent zijn in de opvoeding. Cuijpers gunt de huidige generatie jongeren een meer haperend pretpark. En inderdaad, indien we zijn nogal ver doorgevoerde metafoor uitleggen als een pleidooi voor weerstand als fundamentele ervaring, dan heeft hij gelijk. De vooraanstaande Franse pedagoog Philippe Meirieu heeft het in dit verband over 'de pedagogische plicht om weerstand te bieden'. Meirieu zet in zijn recent vertaalde boek overtuigend uiteen waarom opgroeiende kinderen gebaat zijn bij het ervaren van weerstand in opvoeding en onderwijs.

    Pretparkgeneratie
    Het treurige aan Cuijpers' goedbedoelde pleidooi is dat zijn intenties ondergesneeuwd raken door de metafoor van de pretparkgeneratie. De algehele toonzetting van zijn verhaal wordt daardoor vermoeiend en cynisch en neigt naar doemdenken. Aan het slot heeft hij de huidige generatie jeugdigen (en hun ouders) zelfs al opgegeven. De metafoor zet zich vast in beelden van uitgelaten, zorgeloze pubers die de verkeerde dingen belangrijk vinden. Kinderen die mede door toedoen van hun gemakzuchtige ouders ten prooi zijn gevallen aan hedonistische oppervlakkigheid. Stel dat de jeugdigen over wie Cuijpers schrijft, zijn artikel zouden lezen.

    Zullen ze dan begrijpen waar hij zich zo'n zorgen over maakt? Ze zullen de inhoud van het artikel op geen enkele manier op zichzelf betrekken. De wereld is volgens Cuijpers niet alleen snel, lol en leuk. Oké, mee eens, maar wat is de wereld dan wel? Wat hebben wij als volwassenen gecreëerd? Wat vinden wij de moeite waard om over te dragen? Is het niet onze plicht om in ieder geval pogingen te blijven doen om onze kinderen te vertellen wat de wereld wel is? Om fundamentele waarden veel vaker in het openbaar te koesteren en voor te leven. Om kinderen te tonen dat onze samenleving een verfijnd netwerk is dat over een lange periode is opgebouwd en waar we zorgvuldig mee om moeten gaan.

    Gesprek aangaan
    Als we met jonge mensen vaker het gesprek aan zouden gaan en daarbij ruimte laten voor de spontane dialoog, dan krijgen we ook een beter beeld van hoe jonge mensen echt in het leven staan. We leren hun drijfveren kennen en we begrijpen beter waartoe zij in staat zijn. Alleen dan sla je stevige bruggetjes.

    Zoek de verbinding zou ik zeggen, in plaats van een beetje vrijblijvend lopen monkelen over de jeugd van tegenwoordig. Je zult tot de ontdekking komen dat jonge mensen enorm veel autonome energie aan de dag leggen. Dat zij veel minder snel gestrest raken omdat zij zich op een andere manier verhouden tot de wereld. Zij kennen een eigen dynamiek, zijn minder behept met de illusie van maakbaarheid en zien de mens niet als reddend wezen. Zij zijn vooral bereid om verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen leven. Jongeren zijn dan ook pragmatischer en laten zich in de regel leiden door ondernemingsdrang die is afgestemd op haalbare doelen.

    Ouderen kunnen vandaag de dag enorm veel leren van jongeren. Aan de andere kant is het noodzakelijk dat ouderen met meer overtuiging de dialoog aangaan met jongeren over de fundamentele waarden in onze samenleving.