article
1.6194833
OPINIE - Pascal Cuijpers is docent VO en onderwijspublicist. Volgens hem leeft de jeugd van nu in een wereld waarin alles in het teken staat van 'lol', 'nu' en 'leuk', hij beschrijft de nadelen daarvan.
Opinie - Zorgen over de pretparkgeneratie
OPINIE - Pascal Cuijpers is docent VO en onderwijspublicist. Volgens hem leeft de jeugd van nu in een wereld waarin alles in het teken staat van 'lol', 'nu' en 'leuk', hij beschrijft de nadelen daarvan.
http://www.ed.nl/mening/opinie-zorgen-over-de-pretparkgeneratie-1.6194833
2016-07-15T08:30:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.5863575.1458991669!image/image-5863575.jpg
Eindhoven,Opinieartikel,Recreatie,hermes
Mening
Home / Mening / Opinie - Zorgen over de pretparkgeneratie

Opinie - Zorgen over de pretparkgeneratie

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De opening van Baron 1898 heeft de Efteling geen windeieren gelegd. In het openingsjaar van de attractie kwamen meer dan 4,68 miljoen mensen naar het pretpark in Kaatsheuvel.
      Fotograaf
    OPINIE - Pascal Cuijpers is docent VO en onderwijspublicist. Volgens hem leeft de jeugd van nu in een wereld waarin alles in het teken staat van 'lol', 'nu' en 'leuk', hij beschrijft de nadelen daarvan.

    Het was voor mij als kind een straf wanneer het tegen zessen liep en de deuren van het pretpark dreigden te gaan sluiten. Door de intercom galmde een stem dat iedereen zich naar de uitgang moest begeven. Ik kon geen afscheid nemen van de hoge en snelle attracties, die mij onbewust na een rit lieten weten dat het wellicht maagtechnisch gezien beter was om niet meteen een tweede keer dezelfde rit te beleven.

    Geuzennaam 
    Dit alles wil niet zeggen dat ik een product ben van de zogenaamde pretparkgeneratie. Een geuzennaam die geregeld gebruikt wordt om aan te geven dat 'de jeugd van tegenwoordig' leeft in een wereld waarin alles in het teken staat van vluchtige woorden als 'snel', 'lol', 'nu' en 'leuk'.

    De wereld is niet alleen maar snel, lol, nu en leuk. Ook niet als kind. Toch wordt steeds meer ingezet op het verwerven van deze holle begrippen. Ze bevinden zich indirect in een treurigere context. Het leven van nu is immers hectisch, toekomstgericht en inderdaad soms ook 'snel'.

    Kinderen worden blootgesteld aan beproevingen waarvan de uitkomsten niet meteen aantoonbaar (kunnen) zijn. School is er daar één van. De verwachtingen lopen immers op wanneer het kind de basisschoolleeftijd ontgroeid is. Vroege selectie zorgt daarnaast voor een uitgestippelde route waar niet elk kind aan kan of wil voldoen.

    Twee banen
    Ouders voelen de maatschappelijke noodzaak om financieel alles op een rijtje te hebben, iets wat zich uit in twee banen en bijkomend weinig of minder tijd voor de kinderen. Dit werkt onherroepelijk compensatiegedrag in de hand. De pretparkgeneratie wordt hierdoor met vrijere hand opgevoed. Het moet leuk zijn. Deze vrijheid ontaardt in minder strikte regels en een aflatende vorm van consequent opvoeden.

    Een effect dat een vicieuze cirkel in de hand kan werken wanneer we kijken naar gedragingen en resultaten in het onderwijs.

    Controlegedrag
    Een ander effect dat het kweken van een pretparkgeneratie met zich mee kan brengen is het overbezorgde controlegedrag en het vormen van een veilige omgeving, waarbij het inzetten van digitale middelen niet wordt geschuwd. Ongeruste ouders zien de maatschappij generaliserend en metaforisch als één grote kinderval. Overal en de hele dag door worden kinderen immers blootgesteld aan risicovolle zaken waarop ze weinig invloed hebben.

    Het instinctieve pampergedrag wil al het gevaar preventief de nek omdraaien. De Supermanpakjes (m/v) worden massaal, al dan niet digitaal, aangetrokken om het kroost op te vangen, nog voordat daadwerkelijk sprake is van een mogelijke val. Kinderen worden bijvoorbeeld via goedlopende apps 24/7 in de gaten gehouden. Ze worden geacht zich meteen telefonisch te melden wanneer ze op een plaats van bestemming zijn aangekomen. En via app-contact zal een ouder gerustgesteld zijn wanneer zoon- of dochterlief laat weten nog op school te zijn.

    Vaak een wassen neus, zo'n inkomend berichtje, want wie garandeert de goedgelovige ouders dat hun kind daadwerkelijk nog profiteert van deze veilige educatieve haven? De krampachtige poging tot creëren van schijnveiligheid is aan het doorslaan als een direct gevolg van onze vluchtige en onvoorspelbare manier van communiceren en leven. Digitale middelen worden gebruikt als instant nanny's en big brothers, om ook van een afstand de fluwelen handschoentjes te blijven gebruiken. Goedbedoeld, maar het moest daarnaast toch vooral ook leuk blijven?

    Indirect zou het een pedagogische opsteker zijn wanneer de overbeveiligde pretparkgeneratie regelmatig te maken krijgt met denkbeeldige lange wachtrijen, attracties die in reparatie zijn, een verregende dag, vervroegde sluitingstijden en digitale misselijkheid. Het kan zomaar zorgen voor een subtiele kentering, met het oog op de generatie die volgt.