Nu blijken de gevolgen en dat is nogal wat. We zijn als burgers de controle kwijt over ons digitale leven nog voor het echt begonnen is. Het probleem gaat veel verder dan niet-werkende certificaten of amateuristische internetproviders. De oplossing is niet een interimmanager aanstellen bij DigiNotar. De oplossing is het internet opnieuw ontwerpen en er zo voor te zorgen dat burgers eindelijk de baas worden over hun eigen gegevens.

In de afgelopen vijftien jaar is de industrie er niet in geslaagd ons veilige e-mailadressen te bezorgen. Vanuit uw e-mailadres worden elke dag honderden nepmails verstuurd. Profielsites als Google+ en Facebook gebruiken al onze gegevens voor eigen gewin.

LinkedIn zet profielfoto's van gebruikers onder advertenties. Regimes als China voeren een permanente hack-oorlog tegen hun vijanden en zakenpartners.

Het College Bescherming Persoonsgegevens heeft de term 'privacy' een vieze smaak gegeven (inbrekers hebben echt geen recht op privacy). Wikileaks klinkt leuk en transparant, tot het uzelf overkomt en al uw privégegevens op straat liggen.

Het Papieren Tijdperk ligt achter ons. Niet omdat het papier op raakt, maar omdat overal om ons heen beeldschermen opduiken. De mobiele wereld biedt veel meer plezier en kwaliteit dan papier ooit vermocht.

Het laatste boek en de laatste krant worden, denk ik, gedrukt in 2020. Dat Papieren Tijdperk heeft ons honderden databases opgeleverd waar burgers vaak ongewenst en meestal ongeweten in staan, maar digitaal zal de machteloosheid pas echt exploderen.

Het is net als met de Europese schuldenberg en de wereldwijde olieverslaving: we naderen de ontknoping.

Dat is prima. Het mooie aan een crisis is: die baant de weg naar een nieuwe toekomst. Een toekomst waarin niet Google en de Chinese overheid de baas zijn over uw gegevens, maar uzelf.

Honderd procent privacy, hoe klinkt dat? Het kan. Daartoe moeten we onze dossiers en onze gegevens en onze identiteiten gaan beschermen op een manier die nog niet eerder is vertoond. We moeten data gaan verpakken met een soort notarieel zegel (nee, niet van DigiNotar) waarin uw privacy- en copyrightwensen staan opgeslagen. Dat wordt bewaard in uw persoonlijke dashboard, samen met uw financiële en juridische gegevens. Medisch dossier, woondossier, sociale zekerheid. Dat dashboard is een soort communicatiecontrolecentrum. Van daaruit bepaalt u of en hoe bedrijven uw gegevens mogen gebruiken. Dat is de eerste bescherming.

Uw mobieltje vormt de tweede bescherming. U scant de courgettes in de supermarkt (bespoten of niet?), u checkt de chirurg (heeft die echt een snijdiploma of staat zij op een zwarte lijst?) en u wordt gewaarschuwd als u op het punt staat geld over te maken aan een fraudeur.

Het mooie is: voor de veiligheid zorgt u zelf. Uw eigen lichaam is de sleutel tot dashboard en mobiel. Uw zweet en uw onderhuidse aderpatronen zorgen in de toekomst voor de veiligheid die DigiNotar ongehinderd heeft kunnen opofferen aan de winst.

Dit is geen onrealistische wensdroom. Het is een kwestie van combineren. Bestaande beschermingsmethoden van 'gewoon' geld kunnen worden gekoppeld aan bestaande research naar 'cloud computing'. Dat moet het speerpunt worden van de Digitale Agenda van EU-commissaris Neelie Kroes.

Het lekkende internet heeft er vijftien jaar over gedaan om te puberen. De komende vijftien jaar kunnen we ervoor zorgen dat we deze puber de baas worden.

Door Marcel Bullinga, futurist en auteur van Welcome to the Future Cloud – 2025 in 100 Voorspellingen.