Volledig scherm

IN GESPREK MET Gino Vannelli

Van uitverkochte zalen in Las Vegas naar muziekcafé De Noot in Hoogland, een plaats bij Amersfoort; zanger Gino Vannelli (59) heeft vele muzikale gedaanten die passen in amusementspaleizen en de kleine clubs. "Dat is de gift die mij is toebedeeld", zegt de Canadees, woensdagavond te horen in het Muziekgebouw in Eindhoven.

U hebt een speciale band met Nederland en woonde hier een tijdje. Waarom?

"Als een land jouw liedjes en articiteit waardeert ga je daar naartoe om concerten te geven. Zo ontstaan speciale vriendschappen. Drie jaar lang heb ik vooral in Nederland gewoond en daarna nog twee maanden per jaar. Nederland heeft een nadeel, maar is ook gezegend. Het nadeel: het is een klein land en er spreken niet veel mensen op de wereld Nederlands. Maar daardoor zijn Nederlanders wél weer gedwongen zich internationaal te oriënteren. De mensen zien de dingen in een mondiaal verband, zowel op artistiek als zakelijk niveau."

U zette een moedige stap in de jaren zeventig. Terwijl langharige hardrockers en symfonische bands de boventoon voerden, verwerkte u jazz- en soulinvloeden in uw muziek. Hebt u altijd van de trends willen afwijken?


"Ik geloof niet dat ik goed genoeg was om zó berekenend te werk te gaan. Ik wilde vooral uitzoeken waar mijn kracht lag. Het draaide erom muziek te maken waarin mijn talent, passie en leven tot uitdrukking kwamen. Ik had in die tijd helemaal niet in de gaten dat ik successen boekte. Je hebt slechts één doel voor ogen. Elke keer als je twee inches tekort komt om dat doel te bereiken, heb je het gevoel te falen."

Denkt u dat meer artiesten dat idee hebben?

"Het hangt van de persoon af. Voor mij telde alleen de muziek. Ik wilde als componist en zanger naar een bepaald niveau toegroeien. Toch had ik het gevoel dat ik die plek nog niet had bereikt. Die ontevredenheid heeft me ook een dienst bewezen: want ik maak nu nog steeds muziek die relevant is."

Jazzlegende Sonny Rollins is 81 jaar en zei vorige maand in een interview met deze krant dat hij zijn perfecte album nog moet maken. Herkent u dat?

"Ik denk dat hij zoiets om twee redenen zegt: hij zal best een beetje in die stelling geloven. Maar ik denk dat veel artiesten zoiets beweren omdat ze een brandend verlangen hebben om muziek te blijven maken. Want waar moet iemand naartoe als hij zijn beste album al heeft gemaakt? Dan kun je beter iets anders met je leven gaan doen. De zoektocht naar je beste werk, geeft je input en inspiratie. Daardoor blijf je artiest."

Staat er al een nieuwe plaat van u op stapel?

"Ik werk aan een jazzy en bluesachtig album dat volgend jaar verschijnt."

Wordt het traditionele blues van het kaliber: 'Ik stond vanmorgen op met hoofdpijn'?

"Nee, haha. Het is wat meer impressionistisch. Blues gaat altijd over hoofdpijnen, en die hoofdpijnen kunnen ook heel amusant, onthullend, educatief, spiritueel, psychologisch en emotioneel zijn. Ik wil verhalen vertellen over gebeurtenissen in mijn leven."


Als performer kunt u alle kanten op: van Las Vegas tot een klein bluescafé.

"Dat is de gift die mij is toebedeeld. We spelen in intieme clubs, maar ook in zalen voor vijfduizend mensen. Ik wil concerten geven met een jazzband en ik ben bezig met een nieuw trio, waarmee ik in Zweden ga optreden. Tijdens de huidige tournee speel ik met een Nederlandse band plus een Amerikaanse drummer. Ik heb geen voorkeur: muziek is muziek. Ik vind het allemaal mooi."


De toeschouwers willen de grote hits horen. Geeft u de mensen wat ze willen?

"Ik heb veel respect voor mijn publiek. Het is mijn doel de toeschouwers een lach te bezorgen. Maar mijn publiek is een beetje anders: het zijn geen fans die alleen de hits willen horen. Vaak speel ik een hit op een wat andere manier, zodat het spontaner en geïnspireerder klinkt." Gino Vannelli, woensdag 2 november in Muziekgebouw Frits Philips in Eindhoven, 20.15 uur.