Logo Dakar 2017
Volledig scherm
Logo Dakar 2017

Trucks hebben het zwaar te verduren in Dakar Rally

TUPIZA - De vrachtwagens van Jan van de Laar (Best) en Vick Versteijnen (Hilvarenbeek) leken in de derde etappe al afgeschreven. De DAF van Van de Laar kwam pas in de vroege morgen in het bivak in Jujuy aan. Vier uur later vertrokken Jan en Ben van de Laar en Dolf Huijgens naar Tupiza.

Woensdag al voeg in de derde etappe ging het mis voor Van de Laar Racing. “Na 30 kilometer voelde Jan dat de koppeling raar deed”, vertelt navigator Ben van de Laar. “Niet veel later hadden we helemaal geen koppeling meer. Van het kapotte cilindertje hadden we uiteraard geen reserve bij ons. We hebben geprobeerd met een noodoplossing iets te fabriceren, maar dat werkte niet." Jan van de Laar kreeg de truck in de tweede versnelling aan de praat en hobbelde zo, met een slakkengang van 15 kilometer per uur door de lange etappe. Rond vier uur ’s nachts parkeerden ze de truck in het bivak in Jujuy, waar het kapotte cilindertje snel vervangen was. Ben van de Laar raffelde daar het maken van het roadbook af. “We hebben serieus overwogen om de omleidingsroute om de duinen heen te kiezen en 12 uur straftijd te pakken. Na die derde etappe maakt dat toch niets meer uit. Maar toen we eenmaal onderweg waren, ging het zo lekker dat we toch de duinenroute hebben gekozen. En daar hebben we geen spijt van. De auto heeft niet één hikje gegeven. Alle waypoints gehaald, niet vast gezeten, niet één keer uit de cabine gehoeven en met een keurige 24ste tijd gefinisht. Als het toch elke dag eens zo zou kunnen… Op dagen als deze is de Dakar pas echt leuk.”

Ook Versteijnen moest zijn TopTrucks Scania in het donker door de woestijn sturen. De crew, met naast Versteijnen Tom de Leeuw en Aart Schoonen, had moeten improviseren. “De spanrol liep kapot en nog wat dingen. Met een uur of drie knutselen hebben we dat kunnen maken. Vanwege de vertraging hebben we het laatste stuk in het donker moeten rijden. Om tien uur ’s avonds moesten wij nog beginnen aan het tweede deel. Gelukkig waren het vooral harde paden en konden we gewoon gas geven. Er zitten goede lampen op de Scania en die werken nog ook, dus we hebben echt nog wel gas gegeven in de nacht,” aldus Versteijnen. Donderdag liep het weer lekker. "Het waren gigantisch hoge duinen, dat was echt kicken. We hadden alle vermogen nodig om toch maar boven te komen. We hebben denk ik wel acht tot twaalf trucks ingehaald. We vertrokken als 36ste en zijn als 20ste gefinisht.” En dan moesten ze onderweg ook nog een afgebroken schokbreker linksvoor repareren. "Ik had niet aan zien komen dat we voor het donker aan een koude pils zouden zitten."

Frank Tilburgs uit Borkel en Schaft had zijn DAF voorzien van een automatische versnellingsbak. Vorig jaar zag hij hoe makkelijk Pascal de Baar met automaat door de duinen kwam en zelfs de zwaarste duinenetappe won. Terwijl Tilburgs zelfs met één keer verkeerd schakelen in het mulle zand in grote problemen kwam. "Toen dacht ik: dat moet ik ook hebben. Het was een risico en een forse investering, maar ik ben er vandaag zo blij mee geweest", aldus Tilburgs die als 31ste aan etappe 4 begon en in Tupiza de 21ste tijd noteerde.

Maurik van den Heuvel uit Boekel had zulke klappen gehad in de eerste etappe naar Bolivia dat hij het liefst zelf zijn Scania Torpedo weer in orde wilde maken. "Geef me maar en overall, ik help wel. Dan maar een nachtje doorakkeren, maar het moet goed zijn", zei Van den Heuvel tegen zijn monteurs in het bivak. Een kapotte schokbreker had ertoe geleid dat de rubbers waarop de cabine steunt waren doorgesleten. De bemanning (Van den Heuvel, Peter Kuijpers en Wilko van Oort) kwam met een 17de tijd en veel hoofdpijn aan. "In het laatste deel van de etappe zat een stuk met rivierbeddingen met veel stenen. We hadden van onze bandenleverancier de tip gekregen met harde banden te rijden. Dan krijg je harde klappen, dat is niet goed voor je vullingen, maar rijd je minder gauw lek. Maar door die klappen en die gebroken schokbrekers moeten nu wel de cabinerubbers worden vervangen. Dat is nogal een grote klus, maar dat móet gebeuren." Onderweg had de Scania ook nog vastgezeten in een modderpoel. "Ik mag de monteur de schuld geven: Wilko riep dat we naar rechts moesten en daar kwamen we vast in de modder. We hadden een rukje nodig van een meter, maar de eerste vier trucks die langs kwamen, lieten ons staan. Dat snap ik wel: dat zijn ook onze concurrenten. Gelukkig kwam Jos Smink als eerste Nederlander langs en die trok ons los."

poll

23 graden is voor mij warm genoeg

23 graden is voor mij warm genoeg

  • Eens (87%)
  • Oneens (13%)
2107 stemmen