Drukte rond het middaguur bij De Boschuil.
Aan het werk achter de computers.
Het speelplein bij De Boschuil.
1/4
“Het voelt een beetje raar, maar dit is dan toch echt de laatste keer dat we op De Boschuil zijn. Juist nu worden we al door een groot deel van de leerkrachten en leerlingen begroet, omdat iedereen inmiddels wel door heeft wat die twee mevrouwen hier doen.”
Fontys-studenten Nikki Barten en Veerle Kleijntjens schrijven over hun Nero-project 'Grote school, Kleine school' voor het ED.
|
Een grote basisschool is een leerfabriek. Op een kleine school doet een kind amper sociale contacten op. Maar is dat ook zo, of zijn het slechts vooroordelen? Twee redacteuren van project Nero, Nikki Barten (e-mail Nikki) en Veerle Kleijntjens (e-mail Veerle) onderzoeken de verschillen tussen een grote en een kleine school. Ze draaien een week mee op een van de grootste basisscholen van Nederland, De Boschuil (1100 leerlingen) in Eindhoven en een week op een van de kleinste, Sint Jozef (40 leerlingen) in Nederwetten. De vorige week waren ze bij de Boschuil, deze week zijn ze te gast bij Sint Jozef. |
Vrijdag 4 november
"Maar het is tijd om verder te gaan, en daar hebben we ook veel zin in. We weten nu zo veel over de kinderen en de gang van zaken op De Boschuil, dat we ons moeilijk meer kunnen voorstellen dat het ook anders kan. Hopelijk bewijst een weekje meelopen op basisschool Sint Jozef in Nederwetten het tegendeel.
Het was vandaag vooral een dagje waarop we nog wat kleine dingen hebben geregeld. We hebben onder andere nog wat extra foto’s gemaakt. Bij het terugkijken viel het ons op dat er hier vooral van alles heel erg veel is. Veel kopjes in de lerarenkamer, veel computers, veel jassen en vooral heel erg veel kinderen. Wat zal het rustig zijn op Sint Jozef.
Ook hadden we eindelijk de kans om eens te praten met ouders. We wilden ze graag eens vragen naar de enquête waarnaar we enkele weken geleden een link in de nieuwsbrief hebben laten zetten. Hetzelfde hadden we in Nederwetten gedaan. Daar kregen we 21 reacties, dus met veertig kinderen is dat ongeveer de helft. Bij De Boschuil, 1100 leerlingen, reageerden er 38 mensen.
Vanwege dit opvallende verschil, hebben we vóór de middagpauze eens wat praatjes gemaakt. Vrijwel niemand van de ouders had de enquête gezien. Waarom niet? Er overheen gelezen, geen zin om daarvoor de computer aan te zetten, vergeten, geen tijd. Een moeder die ook in de ouderraad zit, vertelde ons dat dit vaker een probleem is. Ouders hebben het heel erg druk en nemen niet snel de tijd om mee te werken.
Hoe dan ook, we gaan het nog een keer proberen. In de volgende nieuwsbrief voor de ouders staat wederom een link. Eens kijken of het helpt.
We gaan nu genieten van ons weekend, maar vanaf maandag kunt u ons weer op de voet volgen tijdens ons onderzoek op basisschool Sint Jozef in Nederwetten!"
Donderdag 3 november
“En zo loop je ineens al vier dagen mee op een basisschool en is de eerste rugpijn door de kleine stoeltjes een feit. Toch is het nog steeds erg leuk en went alles snel.”
“Zo zijn de gillende kinderen op de vroege ochtend niet meer erg en leer je hier ook om eerst te kijken of je een toilet uit kiest waar je niet met je hele bovenlijf bovenuitsteekt. Vandaag stond er iets leuks op het programma: een uitwisseling van directieleden tussen de grote en de kleine school.”
“Directrice van Sint Jozef, Anita de Bie, werd door directielid van De Boschuil, Toine van der Velden, op het drukke schoolplein in de vroege ochtend enthousiast ontvangen. Onder grote belangstelling van De Bie leidde het directielid haar rond op De Boschuil. Voor ons was het vooral observeren tijdens de koffiepauze en de rondleiding. Stof om te praten hadden de twee namelijk genoeg. Continue werden er in vakjargon verhalen uitgewisseld waarin de twee ieder op hun beurt vertelden hoe alles op hun ‘eigen’ school gaat en met welke methodes ze werken. Iets waar wij als journalisten dus alleen maar naar kunnen luisteren.”
“De Bie was al een keer eerder op een redelijk grote basisschool geweest. ‘De sfeer is hier erg goed, dat vind ik echt meevallen', zei ze. 'Het is leuk om dit zo te zien allemaal. Of ik directrice op zo’n grote basisschool wil zijn? Ha ha nee, dat nog even niet. Wie weet over een half jaar, maar dan wel na een flinke voorbereiding!'
“Volgende week bezoeken twee directieleden van De Boschuil ook de Sint Jozef in Nederwetten. We zijn benieuwd naar hun reacties!”
Woensdag 2 november
“Vanaf het begin van dit project dragen we al het gevoel ‘back to basics’ met ons mee. Tijdens ons meeloopuurtje in groep zes werd dit nog even erger."
"De klas versierd in herfststijl en opdrachten waarbij de persoonsvorm gevonden moest worden. En net op het moment dat we ons helemaal weer kind voelden, was het tijd voor een gesprek met de directeur. Dat is toch weer andere koek.”
“Grote ogen keken ons aan toen juffrouw Ineke Borgman (6B) tegen haar leerlingen vertelden dat wij namens het Eindhovens Dagblad een kijkje bij hen in de klas kwamen nemen. Of het nu aan ons lag of niet: het was een drukke boel! Maar goed wij snappen ook wel dat als er een fotocamera op je gericht wordt, waarmee jij ‘beroemd’ – want zo denken de kinderen – kan worden, dat je dan niet meer goed luistert. Het was dan ook maar goed dat het maar een klein uurtje was, om zo weer verder te kunnen gaan naar een afspraak met de directeur.”
“In feite kun je stellen dat wij net zo lang meelopen op De Boschuil als directeur Ad van den Oever. Hij verving namelijk vier weken geleden Jan Groenen, tevens oprichter van De Boschuil. Zo objectief als wij in dit project stapten, zo objectief was ook Van den Oever. ‘Je weet dat de school groot is. Mijn vorige school bestond uit 177 leerlingen. Ik weet niet goed wat ik verwachtte, maar als nieuweling kwam ik hier vier weken geleden in een ontzettend warme organisatie binnen.’ Wat dat betreft snappen wij het gevoel van de nieuwe directeur volledig. De mensen weten hier wie we zijn, wat we doen en we zijn meer dan welkom.”
“Stiekem keken we toch een beetje op tegen het gesprek met Van den Oever. Hij is tenslotte toch dé directeur van een grote organisatie, iets waarbij we bij de directrice van Sint Jozef in Nederwetten geen last van hadden. Dat voelde veel gemakkelijker en normaler. Toch was het een heel informeel gesprek, waarbij, denken we, niemand het idee had dat er om ons heen nog bijna 100 werknemers bezig waren om de organisatie draaiende te houden.”
Dinsdag 1 november
''We hebben ons vandaag beziggehouden met iets wat we op school niet leren: kinderen interviewen. Dat is een vak apart, zo hebben we gemerkt. En uitspraken van “dit is de stomste school van de wereld” tot “ik heb de juf wel gemist in de vakantie”, maakten het voor ons weer heel erg leuk om te doen.
De hele ochtend zijn we bezig geweest. Uit elk leerjaar hebben we een leerkracht vijf kinderen uit de klas laten uitkiezen die mee mochten voor een gesprekje. Ondanks de grote verschillen in leeftijd, kwamen de antwoorden en het daarmee geschetste beeld van de school erg overeen. Zo vindt vrijwel iedereen De Boschuil een leuke school.
De kinderen zijn zich er bewust van dat het een grote school is, maar dat komt vooral doordat er in hun omgeving over wordt gepraat. Zelf merken ze alleen dat het regelmatig druk is bij de kapstokken en op het schoolplein bij het overblijven. “En die kleuters zijn irritant”, aldus Maartje (10) uit groep 7. “Ze maken veel lawaai bij het buitenspelen.”
De meeste kinderen, vooral de kleuters, weten echter niet beter. Alle groepjes reageerden hetzelfde toen we ze vertelden over de kleine school met veertig leerlingen. “Dat is wel heel erg weinig” en “Wat saai!” waren de meningen. Een enkeling wilde wel ruilen, maar de meeste kinderen moesten er niet aan denken. “Hier kun je met veel meer kinderen spelen!” roept Fabian (7) uit groep 4, wiebelend op zijn stoel. “Zo klein is niet gezellig genoeg.”
Op dat gebied komen leerlingen van De Boschuil in ieder geval niks tekort. Tussen de gesprekjes door wordt er veel gelachen en op het schoolplein druk gespeeld. Intussen kunnen wij na een dag vol giechelende, springende en schreeuwende kinderen best weer even wat rust gebruiken
Maandag 31 oktober
"Het is zover, onze eerste meeloopdag bij basisschool De Boschuil in Eindhoven is een feit. Steeds als we hier zijn, moeten we weer terugdenken aan die allereerste keer dat we hier kwamen, toen nog voor een eerste kennismaking."
"We keken onze ogen uit, zo veel kinderen hadden we nog nooit op een schoolplein gezien. Terwijl we naar de deur liepen, konden we elkaar niet meer verstaan en hoopten we maar geen bal tegen ons hoofd aan te krijgen."
Toen we een week later voor de eerste keer naar basisschool Sint Jozef gingen voor een kennismaking daar, werd het contrast tussen de twee ons direct duidelijk, alleen al door de reis er naartoe. We waren hierbij afhankelijk van het openbaar vervoer, en dan kan het nog wel eens mis gaan.
Toen we onze eerste afspraak hadden bij De Boschuil, planden we onze reis met gemak via internet. Eerst naar het station, stadsbus 2, uitstappen bij Aardmannetje? geen probleem. We waren nog een halfuur te vroeg.
De week erna hadden we een afspraak bij Sint Jozef. Dat was andere koek. De bus bracht ons tot Nuenen en vanaf daar zouden we overstappen op de buurtbus. De bus naar Nuenen was te laat, waardoor de buurtbus al weg was. Met deze mededeling belden we de directrice op, die meteen heel hard in de lach schoot. Een uur later kwam eindelijk het kleine, witte busje om de hoek. De reis werd uiteindelijk nog best gezellig. De chauffeur hield wel van een praatje, als we onze gordel maar om hadden.
Maar goed, deze week richten we ons eerst op De Boschuil. We gaan gesprekken voeren met ouders en leerlingen, meekijken bij lessen, foto’s maken en bloggen. Dinsdag volgt er meer over onze ervaringen.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
