Het is een select groepje Eindhovenaren, de bezitters van de 56 erepenningen. Project Nero van het ED bracht in kaart wie er nu eigenlijk een heeft, maar onderzocht ook wat je als ereburger wel en niet mag doen. Hoe is het Ereburgerschap tot stand gekomen?
Zie ook:
Eindhoven was niet de eerste gemeente met het Ereburgerschap. In 1934 had de gemeente een geheime vergadering waarin over het ereburgerschap werd gesproken. Ook werd meteen gekeken hoe dat vorm zou krijgen. Pas vijf jaar later werd de eerste Erepenning uitgereikt aan Anton Philips. In het begin kregen alleen ambtenaren, industriëlen en politici het teken. Pas in 1986 besloot de gemeente om ook 'gewone burgers' in aanmerking te laten komen voor de titel. Overigens was de eerste 'gewone' burger die het ereteken ontving burgemeester Borrie.
Wat houdt Ereburger zijn in?
Het Ereburgerschap is van symbolische waarde. Op deze manier wil de gemeente erkenning geven aan mensen die veel hebben betekend voor de stad of haar inwoners.
Wat mag een Ereburger wel en niet doen?
Er komen geen verplichtingen bij kijken. De Ereburgers worden uitgenodigd voor elke uitreiking van het Ereteken. U krijgt ook een plekje in de galerij van Ereburgers op de website van de gemeente.
Wat te doen met de Erepenning?
De Erepenning is een gouden dasspeld voor de heren en een gouden brochette voor de dames. Bij speciale gelegenheden kunnen gedecoreerden hem uit de kast halen. Bijvoorbeeld bij de uitreiking van een nieuw ereteken. Verder bewaren de meesten hem gewoon op een speciaal plekje in de kast.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
