Er kwam ook weinig van de grond sinds het regiobestuur SRE rond de eeuwwisseling onderzoek liet doen naar geschikte windlocaties. Wie wil er immers zo'n 100 meter hoge paal met turbine en enorme wieken in de buurt hebben staan, en nog wel in het fraaie Brabantse land. Zelfs langs het kanaal in het buitengebied was het volgens tegenstanders gewoon 'verstoring van het landschap'.

Allerlei kleine initiatieven kwamen in het nieuws, met name van groepjes boeren die ruimte op hun land wilden invullen met windmolens, maar verdwenen ook weer spoedig. Want steevast was er tegenstand van omwonenden, natuurbeschermers en overheden.

Maar de laatste tijd beginnen er in het gebied van het SRE – dat gemeenten adviseert en steunt bij de geleidelijke overstap naar milieuvriendelijk energieverbruik – dan toch molenplannen door het woud van verzet en procedures heen te dringen. Het zijn wel vooral de 'grote jongens' met veel uithoudingsvermogen die hun zin doordrijven.