article
1.6228911
EINDHOVEN - Esra Altmis (60) glimlacht vanonder haar zachtroze hoofddoek wanneer iemand opmerkt dat ze bijzonder goed Nederlands spreekt. Even later begint ze in het plat Bergeijks grappen te maken met een van haar collega's. "Ik kom uit een katholiek gezin uit Bergeijk, als achtste van twaalf kinderen", vertelt Altmis. "Ik ben nu 25 jaar getrouwd met mijn Turkse man. Ik heb de taal geleerd en ben moslima geworden."
In Van Arskerk in Eindhoven: De buurt als opleidingsplek
EINDHOVEN - Esra Altmis (60) glimlacht vanonder haar zachtroze hoofddoek wanneer iemand opmerkt dat ze bijzonder goed Nederlands spreekt. Even later begint ze in het plat Bergeijks grappen te maken met een van haar collega's. "Ik kom uit een katholiek gezin uit Bergeijk, als achtste van twaalf kinderen", vertelt Altmis. "Ik ben nu 25 jaar getrouwd met mijn Turkse man. Ik heb de taal geleerd en ben moslima geworden."
http://www.ed.nl/regio/eindhoven/in-van-arskerk-in-eindhoven-de-buurt-als-opleidingsplek-1.6228911
2016-07-29T10:18:52+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6228914.1469787160!image/image-6228914.JPG
Eindhoven,Hulporganisatie,Onderwijs,hermes
Eindhoven
Home / Regio / Eindhoven / In Van Arskerk in Eindhoven: De buurt als opleidingsplek

In Van Arskerk in Eindhoven: De buurt als opleidingsplek

Foto's
4
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      In een lokaal van een oud schoolgebouw heeft de stichting een textielatelier opgezet. Daar leren buurtbewoners kleding maken.
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Ziad Alkhaled foto's fotopersbureau Van de Meulenhof
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Leyla Kalender
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Esra Altmis
    EINDHOVEN - Esra Altmis (60) glimlacht vanonder haar zachtroze hoofddoek wanneer iemand opmerkt dat ze bijzonder goed Nederlands spreekt. Even later begint ze in het plat Bergeijks grappen te maken met een van haar collega's. "Ik kom uit een katholiek gezin uit Bergeijk, als achtste van twaalf kinderen", vertelt Altmis. "Ik ben nu 25 jaar getrouwd met mijn Turkse man. Ik heb de taal geleerd en ben moslima geworden."

    Ze leeft 'met twee culturen', vertelt Altmis. Ze is zowel het oer-Brabantse meisje uit Bergeijk als de moeder van drie Turks-Nederlandse kinderen. Die twee culturen zijn een verrijking voor haar leven, zegt ze. "Ik heb geleerd om mijn oordeel uit te stellen over wat goed en fout is. Ik ben beter gaan luisteren naar mensen. Het is een kwestie van accepteren dat we dingen anders doen."

    Door haar multiculturele omgeving kwam ze erachter dat er op professioneel niveau weinig specifieke aandacht is voor dat leven met twee culturen. "Er is geen zorg gericht op diversiteit. Dat was mijn drijfveer om te zeggen: dit moet anders."

    Altmis begon daarom in 2012 in de Eindhovense buurt Barrier met een kleinschalig initiatief voor vrouwen uit de wijk. Met haar ervaring als ambulant begeleider bij Lunetzorg wilde ze een plek creëren, waar mensen met hulpvragen konden komen zonder een officiële indicatie te hebben. Inmiddels is haar initiatief uitgegroeid tot Stichting 'Ik Wil', die zich inzet voor mensen die buiten de boot dreigen te vallen. Uiteindelijk wil ze doorgroeien tot een buurtcoöperatie.

    "Het moet een plek worden midden in de wijk, met bijvoorbeeld een winkel, een fietsenreparatie en een klusbedrijf", schetst Altmis. Het geheel moet gerund worden door buurtbewoners, waarbij de focus ligt op mensen die niet in een standaard Nederlands 'hokje' passen. Bijvoorbeeld omdat ze uit het buitenland komen en niet de juiste diploma's hebben om in Nederland een baan te vinden. "Ik heb in de afgelopen jaren zoveel mensen ontmoet met zoveel talenten. Maar sommige kunnen hun talent niet laten zien, omdat ze bijvoorbeeld de taal niet voldoende spreken. Díe mensen wil ik ondersteunen binnen de coöperatie."

    Kinderschoenen

    De coöperatie staat nog in de kinderschoenen, maar maakt wel een groeispurt door. Jarenlang werkte Altmis vanuit de oude sacristie in de Pastoor van Arskerk, maar sinds kort heeft ze de beschikking over drie lokalen in een oud schoolgebouw om de hoek. Daar worden nu werkruimtes ingericht om mensen op te leiden die in de coöperatie kunnen gaan werken.

    "We hopen dit jaar vier tot zes ateliers te draaien", zegt Altmis. "Ons textielatelier loopt al en daar komt nu een techniekatelier bij." Maar ook een tuinatelier en een cateringatelier zitten in de planning. De deelnemers aan de ateliers krijgen begeleiding en kunnen zich op die manier professionaliseren.

    Binnen de coöperatie-in-wording vervullen vertrouwenspersonen een sleutelrol. De uit Turkije afkomstige Leyla Kalender (30) is verantwoordelijk voor de opleiding van deze mensen. Elke dinsdagochtend is er een inloop bij de stichting, waar mensen uit de buurt een praatje kunnen komen maken. "De vertrouwenspersonen zitten daar om mensen te helpen bij problemen waar ze tegenaan lopen", vertelt Kalender. "Ze moeten moeilijke thema's bespreekbaar maken. Zoals jeugdwerkloosheid of alleenstaand moederschap. Ze pakken die thema's groepsgewijs op, door bijvoorbeeld een cursus of een inloopavond te organiseren."

    Uiteindelijk is het de bedoeling van Stichting 'Ik Wil' om de mensen die binnenlopen te activeren. "We dagen mensen uit", zegt Kalender. "Wat zou jij willen doen? Iedereen heeft wel iets waar hij goed in is." Vaak begint het met deelname aan één of meerdere activiteiten die de stichting organiseert. Het streven van de stichting is dat mensen op den duur actief gaan bijdragen aan het geheel en aan de samenleving. Door bijvoorbeeld een eigen activiteit te organiseren of door vrijwilligerswerk te doen binnen de stichting.

    Lees het hele artikel vrijdag in het ED of in de digitale krant