De beelden die ze los van elkaar schetsen, komen overeen.

Sinds de invoering van de wietpas, op 1 mei, heeft een beduidend deel van de handel in wiet zich verplaatst van coffeeshops naar de straat. De Eindhovense coffeeshops derven naar eigen zeggen zestig procent aan inkomsten, omdat lang niet iedereen zich verplicht wil laten registreren als wietgebruiker om daarna met een wietpas in de shops inkopen te kunnen doen.

Wie geen pas wenst, kan een paar kanten op: stoppen met blowen, thuis telen of illegaal inkopen op straat of bij een huisdealer. "Wij verkeren niet in de veronderstelling dat veel gebruikers nu zijn gestopt. Zeker niet massaal", zegt Leon de Leijer van Novadic Kentron, de instelling voor verslavingszorg.

Marc Min signaleert dat de straathandel in wiet goede tijden doormaakt, in de stadswijken en in de dorpen. "In Laarbeek laat bijna niemand zich registreren, maar ze roken wel. Straatsoldaatjes lopen te cashen. Het zijn best talentjes, ze hebben veel vaardigheden. Alleen gebruiken ze die op de verkeerde manier, vinden wij. Vroeger lieten ze zich nog wel eens inschrijven bij een uitzendbureau om aan werk te komen, maar door de verdiensten die ze nu met wiet hebben, is dat niet aantrekkelijk meer. De handel wordt gedreven met snelle wagentjes, je voelt het broeien. Hennep is de rode draad bij dat broeien. Crimineeltjes zijn blij met de wietpas", zo schetst Min.