Tante Ans, zoals ze in eigen kring wordt genoemd, bewoont een flat in residentie Petruspark in Kronehoef. Ze is altijd vroeg uit de veren. " Slaap heb ik niet veel meer nodig", klinkt het nuchter. Aankleden doet ze zelf. Daarna ontbijt met krant. "Ik lees 'm iedere dag van voor naar achter.."

Tussen de middag dut ze even in haar slaapstoel. Eenmaal wakker puzzelt of scrabbelt ze wat uurtjes en gaat naar buiten als het kan. Na het eten, waarvoor ze zelf de keuken ingaat, knipt ze de tv aan voor de laatste actualiteit van het journaal, Nova en Pauw en Witteman.

Gezond en fit blijven gaat niet vanzelf. Van de loopjes in huis maakt ze omloopjes om de benen soepel te houden. Het lichaam blijft goed verzorgd door visites aan kapper, manicure en pedicure. "Maar het zou ook aan de genen kunnen liggen", oppert nicht Maria van der Weerden. "Ze worden allemaal ouder dan 80 in haar familie."

Engbers-Van Rooij kreeg zelf nooit kinderen. De in Nuenen geboren tante Ans heeft een rijk verleden in het onderwijs. Op haar negentiende stond ze in haar woonplaats al voor een klas met 44 meisjes. "Ik verdiende dertig gulden per maand. Ze bleef veertig jaar in het onderwijs actief. Ze leerde er haar man kennen, de in 1990 overleden Harrie Engbers. Vorig jaar ontving ze nog een ere-speld van de onderwijsbond CNV, voor 80 jaar lidmaatschap.

In de gang van Petruspark komt ze nog dagelijks twee van haar vroegere leerlingen tegen, die inmiddels zelf ook in de 80 zijn. "Ha, doar hedde ons juf", klinkt het dan.