article
1.3957849
DEN BOSCH - Het slachtoffer van de mishandeling op de Vestdijk in Eindhoven heeft woensdag in de rechtbank gesproken. Dit is zijn volledige verklaring.
Volledige verklaring slachtoffer mishandeling Vestdijk Eindhoven
DEN BOSCH - Het slachtoffer van de mishandeling op de Vestdijk in Eindhoven heeft woensdag in de rechtbank gesproken. Dit is zijn volledige verklaring.
http://www.ed.nl/regio/eindhoven/volledige-verklaring-slachtoffer-mishandeling-vestdijk-eindhoven-1.3957849
2013-08-15T09:30:00+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.3620511.1377424663!image/image-3620511.jpg
Eindhoven,Rechtspraak,Mishandeling,Mishandeling Eindhoven
Eindhoven
Home / Regio / Eindhoven / Volledige verklaring slachtoffer mishandeling Vestdijk Eindhoven

Volledige verklaring slachtoffer mishandeling Vestdijk Eindhoven

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Beeld van het filmpje van de mishandeling in Eindhoven.
    DEN BOSCH - Het slachtoffer van de mishandeling op de Vestdijk in Eindhoven heeft woensdag in de rechtbank gesproken. Dit is zijn volledige verklaring.

    Het moment
    Het moment van het voorval is compleet aan mij voorbij gegaan. Ik heb niets bewust meegemaakt. Doordat ik bewusteloos was heb ik helemaal niets meegekregen van wat er is gebeurd. Ik weet alleen nog maar dat ik van de kroeg richting taxi's ben gelopen

    De dagen na het voorval
    Ik werd de dag erna op vrijdag rond twaalf uur in de middag wakker. ik was op zoek naar een spiegel, volgens een huisgenoot. Ik was nog niet mijzelf en sprak wartaal. Ik ben toen weer terug in bed gaan liggen. Omstreeks 16.30 werd ik wakker en merkte ik aan mijn lichaam dat ik klappen had gehad. Ik had hoofdpijn, maar voelde verder niet veel pijn. Ik kroop mijn bed uit en ging richting de spiegel, ik schrok mij kapot. Ik zag dat mijn gezicht helemaal opgezwollen was, mijn lip was kapot en ik had blauwe ogen. Ik had nog steeds hoofdpijnen ben om 20.00 uur weer terug naar bed gegaan. 

    De volgende dag op zaterdag ben ik heel de dag in huis gebleven. ik schaamde mij heel erg en wist nog steeds niet duidelijk wat er gebeurd was. Ik schaamde mij en wilde dat niemand zou weten wat er gebeurd was. 

    Op zondag moest ik naar mijn ouders voor een nieuwjaarsreceptie. Ik wilde eigenlijk niet gaan omdat ik mijn verwondingen niet wilde laten zien. Toen ik thuis aankwam, werd ik uitgelachen. Mijn ouders wisten niet wat er gebeurd was en ik heb het ze ook nog niet verteld. Ik wilde mijn ouders geen verdriet doen.

    Op woensdag moest ik bij de politie komen om aangifte te doen. Bij de politie zag ik voor het eerst het filmpje van de mishandeling. Mijn hartslag ging omhoog, ik werd kwaad, ik kreeg zweethanden  en dacht alleen maar, wat heb ik geluk gehad, ik had wel dood kunnen zijn. Ik had met de verdachten te doen. Ik dacht die zijn niet goed, ik kan mij niet voorstellen dat mensen zoiets bij een ander kunnen doen. 

    De weken na het voorval
    Ik vond het vervelend om weer te gaan werken. Ik had nog een opgezwollen gezicht en had nog blauwe ogen, ik moest dus vertellen wat er gebeurd was. Ik schaamde mijzelf en stond te trillen op mijn benen. ik vond het echt heel erg. Op stap gaan wilde ik de eerste weken niet. Als ik naar de supermarkt ging merkte ik dat iedereen mij aankeek. Ik voelde mij erg bekeken en dit was geen fijn gevoel. ik hoorde mensen zeggen 'kijk moet je hem zien'. Als ik nu op stap ga word ik nog steeds aangesproken, dit is niet altijd prettig. Soms heb ik dan last van herbelevingen, dan zie ik de beelden van het filmpje terug, ik zie mijzelf dan op de grond liggen en zie dat ik levenloos geschopt word. Ik word dan boos maar besef wel dat ik veel geluk heb gehad dat ik nog leef.

    Media
    Ik wil nog stilstaan bij de media-aandacht die er omheen kwam. De dag na het tonen van de beelden kon ik niet naar mijn eigen huis. De gehele dag heeft de media voor mijn deur gestaan. Dit vond ik heel erg. Ik vind dit nog steeds verschrikkelijk. Ik word overal aangesproken en iedereen herkent mij. Ik heb hier niet voor gekozen en had dit liever niet gewild. Toen het filmpje in de media kwam moest ik mijn ouders gaan inlichten wat er die avond gebeurd was. Ik vond dit heel moeilijk. We hebben met het gezin het filmpje van de mishandeling bekeken. Ik zag mijn ouders in elkaar zakken. Ze waren erg emotioneel. Mijn broer was in het buitenland en die heb ik gebeld. Ik wilde het hem zelf vertellen. Mijn zus was erg emotioneel, ze moest heel erg huilen maar was wel erg blij dat ik nog leef. Het hele gezin was erg geschrokken.