Woenselse markt, Eindhoven: midden in de stad. ;Burgemeester Aartslaan, Bergeijk: aan de bosrand. ;Spijkertsedijk, Eersel: overwoekerd. foto's Frank Kuiper ;Frank Kuiper foto Irene Wouters
Woenselse markt, Eindhoven: midden in de stad. ;Burgemeester Aartslaan, Bergeijk: aan de bosrand. ;Spijkertsedijk, Eersel: overwoekerd. foto's Frank Kuiper ;Frank Kuiper foto Irene Wouters
Woenselse markt, Eindhoven: midden in de stad. ;Burgemeester Aartslaan, Bergeijk: aan de bosrand. ;Spijkertsedijk, Eersel: overwoekerd. foto's Frank Kuiper ;Frank Kuiper foto Irene Wouters
Woenselse markt, Eindhoven: midden in de stad. ;Burgemeester Aartslaan, Bergeijk: aan de bosrand. ;Spijkertsedijk, Eersel: overwoekerd. foto's Frank Kuiper ;Frank Kuiper foto Irene Wouters
WAALRE - Eigenlijk wilde hij het oude chocoladefabriekje in Waalre nabouwen
voor de modelbaan van de Modelspoorgroep Valkenswaard. Maar dat bleek te
ingewikkeld. Frank Kuiper (49) week uit naar een heel simpel en toch
origineel gebouwtje dat hij tussen Waalre en Valkenswaard tegenkwam: een
elektriciteitshuisje. Een nieuwe liefde werd geboren: het fotograferen van
elektriciteitshuisjes.
Zie ook:
Van oorsprong is Kuiper treinengek. "Sinds ik op mijn vijfde mijn
eerste Märklin-treintje kreeg."
Nu gaat hij elke woensdag
naar de Modelspoorgroep Valkenswaard, om aan een miniatuurtreintje of de
modelbaan te werken. "Heerlijk ontspannend om met iets heel anders
bezig te zijn dan mijn werk", aldus de 49-jarige ict-consultant. Maar
de treinen zijn inmiddels naar het tweede plan gerangeerd. "Ik nam
vorig jaar mijn eerste foto van een elektriciteitshuisje, dat huisje
tegenover het wokrestaurant bij Waalre, om het thuis goed na te kunnen
maken. Vervolgens zag ik een tweede, dat net weer anders was. En zo had ik
voor het wist al van tien huisjes een foto. De rest is geschiedenis."
Voor zijn werk voor de GGZ Oost Brabant doorkruist Kuiper de regio. Hij ziet
telkens weer andere huisjes. Op zijn website
www.electriciteitshuisjes.nl prijken inmiddels meer dan honderd
exemplaren. "Ik richt me alleen op wat ik het 'Brabantse huisje' ben
gaan noemen. Dat is altijd echt recht, vierkant, met een puntdak met pannen.
Een soort 'oerhuisje' zoals een kind dat zou tekenen, ja. Maar ze
verschillen ook allemaal net van elkaar. De afstand tussen deur en raam, het
raam met glas of dichtgemetseld, met of zonder luchtrooster, donkere of
lichte dakpannen. Als je dat eenmaal ziet, ga je telkens weer kijken. Dan ga
je echt op jacht. En weet je wat het gekke is? Normaal zien mensen die
huisjes helemaal niet staan. Maar een collega zei laatst nog tegen me:
'Verdomme Frank, wat heb je me aangedaan. Nu zie ik ze overal.'"
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.































