In de voormalige Danssalon is een draaiende bar met bovenop een soort goudkleurige opengewerkte 'ui' een van de blikvangers. foto Irene Wouters
Sjoerd Kooistra.
Een team Finnen hakt figuren uit ijsblokken. In deze ruimte kan straks een biertje worden gedronken. foto Irene Wouters
De Engelse pub op Stationsplein 2: veel leer, koper en glas in lood. foto Irene Wouters
1/4
EINDHOVEN - Op de eerste verdieping van de Nachtsalon, in café Hoppe, staart het portret van een jonge Freddy Heineken ons vanachter de bar aan. " Dat is de enige foto die ik hier wilde", zegt Sjoerd Kooistra, eigenaar van de horecaketen Drie Gezusters.
Zie ook:
De voormalige woonkamer van het statige hoekpand op Stationsplein 4, met fraai gerestaureerde plafonds vol ornamenten en versieringen, is weer net even anders dan de ruimten ernaast, die behangen zijn met nostalgische foto's. Hoppe oogt sjiek en ademt een beetje de sfeer van een herensociëteit. Een groter contrast met de rest van de Nachtsalon, die zich over twee verdiepingen uitstrekt, is nauwelijks denkbaar.
Kort door de bocht doet de inrichting nog het meest denken aan de Efteling.
Kooistra: "Dat hoor ik van iedereen. Het is een sprookjeswereld."
Tweeënhalfduizend ledjes zijn verwerkt in een rotsachtig plafond. Bovenop
een van de ronddraaiende bars staat een grote, opengewerkte goudkleurige
'ui', met een wild beest er in. Aan de andere kant ontwaren we een
schoorsteen met ooievaarsnest, compleet met vogels. Er is veel hout gebruikt
in deze 'grot' en... zwarte vloerbedekking. In een café? "De
allereerste keer dat ik dat gebruik", zegt Kooistra. "Dat kon nu
ook, sinds dat rookverbod."
De Nachtsalon, waarvan de naam
herinneringen oproept aan de vroegere discotheek, is een van de twee
onderdelen van Drie Gezusters. Op Stationsplein 2 is de andere helft
gevestigd: met een megagrote Engelse pub op de begane grond. Je moet er van
houden: veel koper, leer, spiegels, glas-in- lood, donker hout, historische
foto's van Bekende Britten én Tiffany-lampen bepalen de sfeer. Kooistra:
"De slingerende bar heeft me een godsvermogen gekost. En die spiegels? Je
wilt het niet weten."
Er is een hoek die doet denken aan een
bibliotheek en een klein, intiem zitje voor vier personen in een aparte
ruimte. Mét open haard, maar die gaat niet aan, zegt de eigenaar; te link.
In de eronder gelegen ruimte – de Beachclub – waan je je wederom in een heel
andere, wondere wereld. Met een bar in de vorm van een duikboot, verlichting
die een weerspiegeling in water suggereert en vooral veel blauwe, ronde
vormen in de bar en het meubilair. Op de vloer komt zand. Een apart hoekje
in deze onderwaterwereld is voor de stappers die willen afkoelen: in een
soort koelcel, gemaakt van grote ijsblokken, kan de bezoeker hier zijn
biertje drinken bij zeven graden onder nul. Een team van zes Finnen is druk
bezig met het etsen van figuren in de verlichte ijsblokken. "Be careful"
, zegt een van hen, wijzend op de vloer die bezaaid ligt met brokjes ijs. Een
niet geheel overbodige waarschuwing: Kooistra zelf ging hier al eens
onderuit.
Met enige trots leidt hij zijn bezoek rond. "Alles
is zelf bedacht", zegt hij. "Een inrichting als deze kun je alleen
realiseren als je er de tijd en het geld voor hebt. En ik heb alle tijd
genomen; ik wil iets wat een ander niet heeft." Volgens de horecaman is
het van levensbelang om nieuwe concepten te blijven bedenken, waarmee je je
kunt onderscheiden van de rest. "De lat moet steeds hoger; bier kun je
overal kopen. Om je publiek te blijven boeien, moet je meer doen dan alleen
een toonbank neerzetten." Het is de bedoeling dat de Nachtsalon straks
doorgaat tot vijf uur 's ochtends. De vergunning hiervoor heeft Kooistra nog
niet binnen, maar dat maakt hem allerminst zenuwachtig. "Een formaliteit
", zegt hij luchtig. "Ik verwacht 'm deze of volgende week. De
samenwerking met de gemeente Eindhoven is altijd heel goed geweest." De
gemeente kon gisteren niet zeggen wanneer de vergunning verleend wordt. Pand
is in 1880 gebouwd als woonhuis van de textiel- en lucifersfabrikant Wijers.
In 1922 werd het verbouwd tot bijkantoor van de Incassobank.
Tot
1952 deed het dienst als bankgebouw.
Daarna vestigde meubelzaak
Lebesque zich in het pand.
Vanaf 1993 werd het verhuurd aan
Heineken en opende er de succesvolle discotheek de DansSalon.
In
2002 sloot de 'It van het zuiden' zijn deuren.
2006: aankoop
monumentaal pand door Sjoerd Kooistra.
Oktober 2008. Opening Drie
Gezusters. Verbouwingskosten (incl. Stationsplein 2): vijf miljoen euro.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
mooi artikel en reclame voor de 3 gezusters. hopelijk wordt het een succes. maar dat zal vast. alles wat de hr kooistra aanpakt, verandert in goud. alleen een onderdeeltje ,van de reportage , klopt niet.
