Heroïneprostituee Véronique vindt sluiten van de tippelzone in Eindhoven een slecht idee. foto René Manders
Graag wil ze haar schrijnende levensverhaal vertellen. Misschien dat
politici in Eindhoven dan kunnen begrijpen waarom de tippelzone open moet
blijven, zegt ze. En dat gewone mensen misschien iets meer begrip krijgen
voor 'junks en hoeren'. "Overal zit een verhaal aan vast", zegt
Véronique.
Zie ook:
Ze is 28 jaar maar ze lijkt veel ouder. Jaren van gebruiken hebben diepe
sporen nagelaten op haar gezicht en in haar gebit. Ze heeft maar één oog.
Het andere is er vier jaar terug uitgeslagen door 'een vriend'. Haar humor
heeft hij er niet uit kunnen slaan, zegt ze.
"Een keer zat ik
met een Engelsman aan de bar. 'Keep an eye on my cigarettes', vroeg hij. Hij
liep naar de wc. Ik haal de prothese uit mijn oog en leg die op zijn pakje
shag. Hij kwam terug en riep: wat is dat? Ik zei: je vroeg toch een oog te
houden op je shag?"
Véronique leeft al jaren in Eindhoven. Ze
werkt als verslaafde prostituee op de tippelzone. Het liefst wil ze uit dat
leven stappen en daarbij krijgt ze nu hulp. Zo wil de gemeente Eindhoven op
termijn alle heroïnehoeren van de tippelzone van de straat halen en hen
begeleiden naar een ander, beter leven. Véronique is sceptisch over het plan
om zo de tippelzone overbodig te maken. "Er komen altijd weer nieuwe
vrouwen. Laat je die dan stikken?" Véronique werd in 1980 geboren in
Heerlen. Voor haar ouders was ze onhandelbaar. "Ik werd op school
gepest en geslagen. Dat reageerde ik af op de verkeerde mensen, de mensen
die ik liefhad. Ik ging automutileren. Ik wilde de pijn van binnen
wegsnijden. Ik heb nu overal littekens op mijn armen en benen. Op mijn
veertiende moest ik naar een internaat." Ze ging van internaat naar
crisisopvang en dan weer naar een inrichting voor jeugddetentie. Begeleiding
was er niet of onvoldoende. "Van een dubbele diagnose, verslaving en
psychische problemen, hadden ze toen nog nooit gehoord."
De
harddrugs gingen rond in de jeugdinstellingen. Vanaf haar vijftiende
gebruikte ze van alles. "XTC, LSD, speed, coke", somt ze op. Op
haar achttiende moest ze van haar voogdes op zichzelf gaan wonen en dat ging
snel fout. Ze belandde op straat en raakte ook aan de heroïne. Om haar
verslaving te bekostigen, ging ze haar lichaam verkopen. Heel veel moeite
kostte haar dat niet. "Ik ben vroeger al door een buurman misbruikt.
Dan heb je al minder grenzen. En ik verdien mijn geld liever op een eerlijke
manier dan het te stelen. Drugs waren toen nog duurder dan nu. Ik was ook
nieuwsgierig. Ik vroeg aan een Duits meisje hoe dat nou ging. Als je het een
keer hebt gedaan denk je: hé, dat gaat makkelijk, ik heb geld zonder sores.
" Negen jaar geleden kwam ze naar Eindhoven. Ze sliep in kraakpanden, op
bankjes of 'onder een pak kranten op het station'. Regelmatig deed ze
afkickpogingen, maar de heroïne bleek het enige middel dat haar pijnen kon
bestrijden. "Ik heb veel last van mijn gewrichten, reuma. Met heroïne
heb ik nergens last van." Tippelen deed ze vroeger in Woensel-West, de
laatste jaren op de tippelzone aan de Achtseweg-Zuid. "Vroeger was er
onderling saamhorigheid tussen de vrouwen. We doken samen weg achter een
container als de politie kwam. Op de tippelzone verdien je minder, omdat je
daar maar van acht tot twee uur 's nachts mag staan. Er is onderling veel
jaloezie." Maar, sluiten van de tippelzone is een heel slecht idee,
vindt ze. "Het werk is nu veel minder gevaarlijk. Er is daar toezicht
en we hebben controles door een dokter. Waar moeten al die vrouwen dan heen?
Je krijgt ze nooit allemaal in een hulpverleningstraject. Misschien lukt het
bij tien procent. Het is een vorm van leven die bij ons hoort. Je hebt
altijd genoeg geld en kunt leven op grote voet." Toch gaat ze, met
steun van het Leger des Heils, proberen om eraan te ontsnappen. Sinds ze op
21 augustus uit de gevangenis kwam, verblijft ze in een opvangvoorziening
van het Leger des Heils. Daar is nu een plan opgesteld om haar te helpen
haar leven te stabiliseren. Binnen enkele weken komt Véronique in het
traject van gratis medische heroïnebehandeling bij Novadic-Kentron. Een
tandarts heeft aangeboden haar gebit kosteloos te vernieuwen. Gekeken wordt
of de verzekering een nieuw kunstoog wil vergoeden; het vorige is gestolen.
Het komende halfjaar krijgt ze een uitkering zodat ze niet meer hoeft te
tippelen. En: ze wil gaan studeren. "Een studie boekhouden op de
computer en dan een opleiding voor nagelstyliste. Huisje-boompje-beestje,
dat is mijn droom." Of het gaat lukken? "Het is moeilijk, maar ik
wil het proberen."
-
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
