Het boek dat ED-misdaadverslaggeefster Fleur Besters schreef over de moord op Melanie Sijbers ligt vanaf vandaag in de winkel.
Bekijk video
EINDHOVEN - Bij alles wat Fleur Besters,
misdaadverslaggever van het ED, deze dagen thuis probeert te doen, wordt ze
onderbroken. Onophoudelijk gaan de telefoons. "Al die aandacht had ik
niet verwacht" zegt ze.
Zie ook:
"Maar ja, beter heel veel aandacht dan geen aandacht." Van BNN tot
EO en van de Trompetter tot aan NRC Handelsblad, iedereen wil het verhaal
horen over haar 'Gegijzeld door een psychopaat', over de moord op Melanie
Sijbers.
"Ik zat met een aantal onbevredigende antwoorden
en hoopte met mijn boek daar duidelijkheid over te kunnen geven." Maar
de medewerking van politie en justitie hield niet over. "In de
rechtszaak is alles behandeld, vonden die. En daarmee was voor hen de zaak
afgedaan."
Maar omdat ze via de nabestaanden van Melanie
het recherchedossier in handen kreeg, kon ze de zaak toch reconstrueren.
'Waarom' en 'hoe heeft dit kunnen gebeuren? waren de vragen die steeds weer
bij haar opkwamen. "Bijvoorbeeld op de dag na de verdwijning van
Melanie meldt de dader zich bij de politie op instigatie van zijn toenmalige
vriendin. Hij legt een verklaring af, die wordt ondersteund door 'getuigen'.
Hij gaat weer naar huis. Maar de politie prikt dezelfde dag nog door die
verklaringen heen en wil hem arresteren. Maar op het moment dat de politie
's avonds door de voordeur binnenkomt, verdwijnt de dader door de
achterdeur. Hoe heeft dat kunnen gebeuren?
Uit zijn
voorgeschiedenis kon de politie weten dat de man vluchtgevaarlijk was. Als
hij direct gepakt had kunnen worden had de onzekerheid voor de familie
waarschijnlijk korter geduurd. Ook stiefdochter Sharon werd pas vier à vijf
dagen later ondervraagd. 'Ben met papa naar een loods gereden', had die in
dat verhoor gezegd. Misschien had de politie daar nog sporen kunnen
veiligstellen als ze dat direct had geweten. Natuurlijk moet een
rechercheteam steeds keuzes maken. En ik weet zeker dat ze er met hart en
ziel aan hebben gewerkt. Maar uitleg van de politie op deze punten was voor
de nabestaanden toch wel belangrijk geweest."
De
categorie psychopaten waartoe de dader behoort recidiveert in zeventig à
tachtig procent van de gevallen. "Als je alles achter elkaar zet, is
het onbegrijpelijk hoe de dader een aantal keren heeft kunnen ontsnappen,
heeft kunnen proberen een vrouw te misbruiken, deskundigen om de tuin heeft
kunnen leiden en een nieuw leven heeft kunnen opbouwen. Na de moord op
Melanie was Wies de Win (het eerste slachtoffer van de dader, twintig jaar
geleden) vreselijk boos.
Dat hij opnieuw een slachtoffer heeft
kunnen maken. Het Pieter Baan Centrum waar de dader werd onderzocht, heeft
zijn eigen functioneren ook onder de loep genomen, maar dat rapport wilde
het niet vrijgeven. Maar nabestaanden hebben daar recht op, vind ik."
Er is nog steeds veel te weinig begrip voor de slachtoffers, constateert Fleur
Besters.
"Er wordt te weinig nagedacht over de impact die
beslissingen hebben op slachtoffers. Zo kwam Wies tijdens een proefverlof
van de dader hem weer tegen in de bossen bij Lierop. Ook steekt het
slachtoffers vaak dat daders professionele psychische hulp krijgen, terwijl
de slachtoffers dat uit eigen zak moeten betalen. Wies moest dat doen van
haar WAO-uitkering en dat kon ze niet. Door het achterwege blijven van
therapie kan zij nooit meer een normaal leven opbouwen. Slachtoffers hebben
het gevoel dat ze niet gehoord worden; dat ze ondergeschikt zijn aan de
belangen van de dader en dat er geen geld is voor psychische bijstand. Ook
is het vreemd dat de dader ondanks zijn ontsnappingen en bijna-verkrachting
van een vrouw geen extra straf heeft opgebouwd. Al die dingen moeten anders.
Als mijn boek hierin iets kan veranderen, dan ben ik tevreden."
Fleur Besters, Gegijzeld door een psychopaat. Hoe een ex-tbs'er de moordenaar
van Melanie Sijbers kon worden. Prijs: 16,95 euro. Vanaf vandaag ligt het
boek in de boekhandel en het is ook te verkrijgen via het ED.
>> Zie ook
www.fleurbesters.nl en volg Fleur via Twitter
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
