Kijken naar lichtkunst in de gekraakte Lidl in Eindhoven. (Foto Kees Martens)
EINDHOVEN – De zware grondtoon vult de grote ruimte van de voormalige
Lidl-supermarkt in Eindhoven. Een toon die je ook fysiek voelt, omdat je
lichaam ook helemaal doordrongen wordt met de sterke geluidsgolven.
Beamers werpen hun projecties op enorme schermen, die in een cirkel om het
episch centrum van deze performance zijn opgesteld.
Vier jonge kunstenaars zitten als bestuurders van een spaceship achter een
batterij van technische apparatuur. Op hun laptops schuiven ze met vensters
en menu’s, en tikken commando’s in. Dat vertaalt zich dan op de schermen in
lagen over de bestaande beelden. In een uiterst beheerst tempo dat door de
geluiden gedicteerd lijkt, veranderen de vage beelden van vorm en tenslotte
ook van kleur. Associërend op de titel Contort 003 waant de bezoeker zich
tussen de asteroïden, ergens ver weg in space. Destination visible. Toch
lijkt het ook alles te zeggen over onze tijd, over hoe je die uitdrukt met
deze middelen.
Albert van Abbe is een van de initiatiefnemers van
deze performance en ’expo’. Hij heeft een dikke jas aan en een ijsmuts op.
Afgezien van de kou vindt hij de gekraakte Lidl aan de Hofdijkstraat in
Stratum een ideale plek. „Hier hebben we geen beperkingen en hoeven we
nergens in te passen. In het TAC heb ik ook al opgetreden en op StrijpS zou
dat ook kunnen, maar hier is het gratis en kunnen we onze eigen gang gaan.“
In de schemerige ruimte zitten wat mensen bij elkaar voor de schermen, hangen
bij de bar; drinken, roken, praten. Een beperkt gezelschap van zo’n dertig
mensen. Van Abbe vond het rumoer tijdens de performance storend. „De lijn
die wij met zijn vieren vanavond hebben opgebouwd, noem ik zelf
’mediterend’. Zeker met zo’n thema is het belangrijk dat de aandacht bij
beeld en geluid zijn. Maar ja, niet iedereen begrijpt wat wij hier doen.“
Dat brengt ons bij de waardering van zijn kunstwerk. „Wat ik mis in Eindhoven
is respect voor dit soort laboratoria. In Nijmegen en Rotterdam is dat er
veel meer, en dat stimuleert. Hier kan ik nauwelijks een galerie vinden die
het aandurft om iets dergelijks in huis te halen.“ En ’Eindhoven, leading in
technology’, geeft ook niet thuis. Van Abbe: „Ik denk er over om maar te
verhuizen naar Nijmegen. Of naar Berlijn.“
In elk geval
draait hij al mee in het internationale circuit en heeft hij al een afspraak
voor een festival in Wenen, later dit jaar. Van Abbe overlegt nog met een
bezoeker over een komend initiatief: ’Spoken word’. Een kunstvorm in
ontwikkeling.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
