Fons Mentink, Luuk Reeder, Michie Roelofs, Sander Ewald en Frederique Baas (vlnr) met hun Nederlandse prijs en een poster van hun werkstuk. Foto Ton van de Meulenhof
GELDROP - "We moeten een zwarte smoking halen", stellen Fons Mentink (17) en Michiel Roelofs (16) uit Geldrop lachend vast. "En een baljurk", vult Frederique Baas (16) uit Mierlo dromerig aan.
Je gaat als scholier van het Strabrecht College per slot van rekening niet
elk jaar naar een bal in Stockholm, waar zelfs kroonprins Willem-Alexander
naar toe gaat. Het werkstuk dat de scholieren uit de vijfde klas van het vwo
maakten is zó goed, dat ze er de Nederlandse voorronde van de internationale
Junior Water Prize mee hebben gewonnen. Voor de finale reizen ze in augustus
af naar Stockholm.
Terwijl ze eigenlijk op verzoek van
biologiedocent Luuk Reeder begonnen waren met een heel andere wedstrijd,
Imagine. Daarbij worden jongeren uitgedaagd om uitvindingen van
wetenschappers op een nieuwe manier toe te passen.
"We kozen
voor de elektrospray. Die wordt al gebruikt om dingen met verf te coaten en
om medicijnen toe te dienen aan longpatiënten. Wij hebben een heel andere
toepassing bedacht: water ontzilten", aldus Michiel.
Tijdens
een practicum bij de Technische Universiteit Delft leerden de leerlingen
meer over de spray, een vinding van ir. Jan Marijnissen. En vervolgens begon
een ontdekkingstocht langs allerlei bedrijven, kennisinstellingen,
wetenschappers en diplomaten. "Mensen vonden het echt leuk ons te helpen
", aldus Fons.
Toen de drie de wedstrijd Imagine niet wonnen,
was het Wetsus (een kennisinstelling op het gebied van water) die hen
adviseerde met hun project mee te doen aan de Junior Water Prize.
Dat betekende opnieuw hard werken, nu onder begeleiding van hun
aardrijkskundeleraar Sander Ewald. De leerlingen zaten soms tot diep in de
nacht te tikken.
Frederique: "Het is niet te vergelijken met
gewone les." Michiel klinkt al als een echte manager: "Je werkt
doelgericht, het moet af, je ziet steeds progressie. En dan zet je een
resultaat neer."
Of zoals Fons het zegt: "Je gebruikt je
kennis van school in de praktijk. Zo kom je erachter dat het toch wel zin
heeft wat er in de les gebeurt." Docenten Reeder en Ewald schieten in
de lach. "Fijn om te horen."
Het was de bedoeling dat
het werkstuk binnen een jaar echt zou worden uitgevoerd, en wel op de
woestijnachtige kuststrook van Peru. "De landbouw komt daar niet
verder. Met ons systeem kunnen ze tegen weinig kosten zout zeewater omzetten
in zoet irrigatiewater", verklaart Frederique.
De huidige
ontziltingsfabrieken verbruiken veel energie, omdat hierin water wordt
gekookt. "Ons systeem werkt al bij 30 tot 40 graden Celsius. Zo warm is
het op veel plekken van nature. Het kost geen energie en is dus veel
goedkoper", aldus Michiel.
Toch is het bij een papieren plan
gebleven. De techniek is nog te weinig doorontwikkeld. En ook al zijn de
kosten op termijn relatief laag, er moet eerst wel fors geïnvesteerd worden.
"Je moet een fabriek bouwen van een paar miljoen. Die heb je pas na
twintig jaar terugverdiend", aldus Michiel. "Maar ik heb er
vertrouwen in dat onze methode ooit een oplossing kan zijn."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
