Orgels Gaviolizaal bijna 'speelklaar'

door Anja van den Akker. zaterdag 27 september 2008 | 10:16 | Laatst bijgewerkt op: zaterdag 27 september 2008 | 10:32

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Johnny Verbeeck werkt aan het grote Gaudin-orgel in Helmond.foto René Manders

Johnny Verbeeck werkt aan het grote Gaudin-orgel in Helmond.foto René Manders

HELMOND - Vijf jaar heeft restaurateur Johnny Verbeeck 'zijn' Helmondse orgels in de Gaviolizaal niet meer gezien.

Want even zo lang hebben ze staan te verstoffen in het voor publiek gesloten orgelmuseum aan de Torenstraat.

Gisteren legden Verbeeck en zijn zoon Jeffrey de laatste hand aan een voorlopige opknapbeurt van deze bijzondere dansorgelcollectie. Eind oktober is het zover: dan gaat de Gaviolizaal weer open voor het publiek.

Het college heeft daar uiteindelijk toch een beperkt budget voor uitgetrokken. Zeker nu de Gaviolizaal vooralsnog niet wordt gesloopt en het nieuwe culturele themapark verretoekomstmuziek lijkt.

Al ruim dertig jaar onderhoudt de Belg Johnny Verbeeck de Helmondse orgels. Daarvan zijn de grote en kleine Gaudin – respectievelijk uit 1924 en 1925 – en de Mortier (1920) de belangrijkste.

"Ik kwam destijds al met mijn vader Jan mee, toen ze nog in de oude Paterskerk stonden", aldus Verbeeck. Hij reist de hele wereld af om dergelijke orgels te restaureren en te onderhouden.

De Helmondse orgels hebben nu stukken nieuw leer en ventielen gekregen en zijn 'op het gehoor' gestemd. "Als je dat volledig wilt doen, zijn we twee dagen per orgel bezig", legt Verbeeck uit.

De toestand van de orgels is redelijk, mede dankzij vrijwilliger Paul Jacobs, die ze steeds draaiende heeft gehouden. "Maar eigenlijk moeten ze allemaal een keer helemaal uit elkaar." De Gaviolizaal is niet ideaal wat betreft temperatuur en vochtigheid.

Begin deze week kwam hij terug uit Florida, waar een exacte kopie staat van het grote Gaudin-orgel uit 1924.

Verbeeck heeft het Helmondse instrument tot op de centimeter nagebouwd voor een welgestelde particulier. "Als de klank er dan voor het eerst vol uitkomt, voelt dat als een geboorte", zegt hij. Van het grote Helmondse Gaudin-orgel bestaat volgens hem in de hele wereld nog maar één origineel broertje. Dat treft men in Madison, Wisconsin (VS).

Dit orgel onderhoudt hij ook. Verbeeck kent de orgels als zijn broekzak. Ze hebben allemaal hun eigen karakter en repertoire.

Wel vindt hij dat er soms wat te oubollige muziek op wordt gedraaid.

En dat is waar de Gaviolizaal, denkt hij, het de komende tijd toch van moet hebben.
Wegens onderhoud aan de website is het tot dinsdagochtend 16 maart niet mogelijk een reactie toe te voegen.