Wespen, dazen, muggen en andere insekten willen de zomerse waterpret nog wel eens bederven. Sinds een jaar of tien is daar een nieuw fenomeen bijgekomen: de blauwalg. Die maakt van vijvers en plassen een troebel, giftig soepje waarin het voor de recreant slecht toeven is.
Zie ook:
Berkendonk, de populaire afgraving aan de oostkant van Helmond, is het
nieuwste slachtoffer van de alsmaar verder om zich heen grijpende
cyanobacterie. Wordt het elk jaar erger met dit groene gevaar en is over een
paar jaar geen natuurplas meer veilig voor recreatief gebruik? Of zal het
zo'n vaart uiteindelijk niet lopen?
Een stellig antwoord op
die vraag kan (nog) niemand geven, maar bij de deskundigen heerst toch enig
optimisme. Er is aardig wat onderzoek op gang gekomen en er zijn al
veelbelovende resultaten geboekt.
Als oorzaak van de alggroei
wordt het warmere weer gezien. Een lekker zonnetje op stilstaand water met
veel voedingsstoffen, stikstof en fosfaten, dat zijn omstandigheden waarin
de blauwalg naar hartenlust gedijt. Daarom zit er ook variatie in de omvang
van het probleem. "We zien duidelijk verschil tussen het ene jaar en
het andere", zegt Colette van den Elshout van waterschap De Dommel. Dit
jaar hoort helaas bij de 'betere' blauwalgjaren.
Om te
doorgronden met welke maatregelen de giftige alg terug valt te dringen, zijn
de Brabantse waterschappen een samenwerking aangegaan met Wageningen
Universiteit en de Stichting Toegepast Onderzoek Water. In vier vijvers en
plassen worden twee jaar lang allerlei maatregelen getest.
Daarnaast worden plassen waar blauwalg een erkend probleem is, gericht onder
de loep genomen. "We kijken wat op die specifieke locaties de oorzaak
zal zijn en stellen daar een advies op af. Bijvoorbeeld baggeren als er veel
blad op de bodem ligt." Veelbelovend was een proef die Wageningen
Universiteit uitvoerde in een plas bij Berkel-Enschot. Ze bonden fosfaat aan
de kleilaag op de bodem van de plas, zodat de blauwalg geen voeding meer
had. De bacterie verdween en het water werd weer glashelder. De Universiteit
van Amsterdam boekte in Veendam succes met behulp van waterstofperoxide. Een
van de plekken waar op dit moment onderzoek loopt is de Stiffeliovijver in
de Woenselse wijk Blixembosch. Er zijn zes vakken uitgezet, om op zes
verschillende manieren te kunnen kijken hoe de blauwalg op maatregelen
reageert. De aanpak varieert van het aanpassen van de visstand en het
uitzetten van waterplanten tot baggeren en het 'vangen' van algen en fosfaat
met een vlokmiddel. Bij de vakken komen nog informatiepanelen. Het
waterschap houdt ook in vijvers in Best en Nuenen een proef met
moerasplanten. Het Nederlands Instituut voor Ecologie maakte gisteren bekend
dat een mogelijk belangrijk wapen tegen de blauwalg is ontdekt. De goudalg
Ochromonas at tijdens laboratoriumexperimenten liefst negentig procent van
de blauwalg in water op. Volgens onderzoeksleidster prof. dr. Ellen van Donk
is het gif daadwerkelijk verdwenen als Ochromonas de blauwalg heeft
verorberd. Het nieuws wordt in september gepubliceerd in het internationale
tijdschrift Freshwater Biology.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.









Sorteer reacties


















