article
1.1645321
EINDHOVEN - ,,Op de avond van de ramp was het ook zo warm. Op de radio speelde dat mooie nummer van André Bocelli ' Time to say goodbye'. Ik neuriede mee. Toen kwam op het journaal het nieuws dat een Hercules was neergestort op vliegbasis Eindhoven. Een mooie zomerdag werd een kille, donkere dag."
Herdenking Herculesramp
EINDHOVEN - ,,Op de avond van de ramp was het ook zo warm. Op de radio speelde dat mooie nummer van André Bocelli ' Time to say goodbye'. Ik neuriede mee. Toen kwam op het journaal het nieuws dat een Hercules was neergestort op vliegbasis Eindhoven. Een mooie zomerdag werd een kille, donkere dag."
http://www.ed.nl/regio/herdenking-herculesramp-1.1645321
2006-07-17T06:12:11+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.1645322.1350042788!image/image-1645322.jpg
Eindhoven,Herculesramp,frontpage
Regio
Home / Regio / Herdenking Herculesramp

Herdenking Herculesramp

Foto's
1
    EINDHOVEN - ,,Op de avond van de ramp was het ook zo warm. Op de radio speelde dat mooie nummer van André Bocelli ' Time to say goodbye'. Ik neuriede mee. Toen kwam op het journaal het nieuws dat een Hercules was neergestort op vliegbasis Eindhoven. Een mooie zomerdag werd een kille, donkere dag."

    Het is het relaas van nabestaande Gretha Oomen maar eigenlijk geldt dit verhaal voor alle nabestaanden van de Herculesramp. Op de plek van de ramp, vlakbij de startbaan, staat een groot bronzen kruis. Een laan van 34 bomen, gelijk aan het aantal dodelijke slachtoffers, leidt naar het monument. De vogels fluiten en toch is het stil als de nabestaanden het pad afleggen. Het komend uur zal geen vliegtuig opstijgen of landen. Regimentsfanfare 'Garde Grenadiers en Jagers' speelt in de hitte, de blaasinstrumenten schitteren in de zon. Elk jaar om 18 uur, het tijdstip van de ramp, verloopt de herdenking volgens een vast ritueel, zoals aalmoezenier Hans Kocken van de vliegbasis spreekt.

    Zeven fakkels, symbool voor de zeven overlevenden van de ramp, worden in een cirkel rond het kruis ontstoken. De wind speelt met de vlammetjes. Vier nabestaanden lezen de namen op van de overledenen. Namen van jong gebleven mensen, rond de dertig jaar zouden ze nu zijn geweest. "Wij herinneren ons de namen van de mensen die nog wonen in ons hart en daar met ons spreken", dicht nabestaande Dinie Kossink, moeder van de omgekomen Maurits.

    Daarna steekt ieder familielid voor zijn dierbare een kaarsje aan. De fanfare speelt het lied' Bist du bei mir'. Opvallend veel kinderen zijn bij de herdenking aanwezig. Levens gaan ondanks alles door, in tien jaar tijd zijn nieuwe gezinnen opgebouwd, sommige ouders zijn opa en oma geworden. Nabestaande Wim Ederveen, zoon Tim is er niet meer, vertelt hoe het leven verder gaat. "Als ik weg ben, laat me dan los. Geniet van de beelden in je hart. Ik ben niet ver weg, het leven gaat door."

    Een bloemstuk wordt bij het kruis gelegd, namens de Vliegbasis daarbij een krans en nadat het 'Last Post' signaal heeft geklonken is het zo mogelijk nog stiller. Het is zoals Gretha Oomen daarna verwoordt: ,,Tien jaar later is de scherpte er vanaf. Het mes is uit ons hart maar die grote, pijnlijke littekens blijven."