Hij doet z'n werk maar is nog steeds lelijk
- Foto's
- 1
WAALRE - Hij doet het. Dat is de belangrijkste conclusie. De roestbruine, acht meter hoge geluidswand tussen de N2 en de rand van Voldijn houdt het volume van de spits rond 16.45 uur aardig uit de tuinen aan de Bolderiklaan.
Met gesloten ogen en wat fantasie lijkt de wind door de bomen te waaien die er voorheen stonden. Maar als je je ogen opent, kijk je vanuit je achtertuin tegen het broertje van de Berlijnse muur aan. Geen fraai gezicht.
Ruim vier jaar geleden veroorzaakte de geluidswal nogal wat ophef in de buurt. Waar hun tuinen eerst van de A2 werden gescheiden door meters gras met hoge bomen, maakte dat groene uitzicht na de verbreding van de weg - voor de aanleg van de randweg N2 - plaats voor de bekende bruine wand. En de gemeente had die plannen al rond voordat de buurt er erg in had. Bewoners verwachtten een transparante en geen stalen muur. Een petitie volgde. Zonder succes. Maar de geluidswand zou begroeid raken en geen bruin monster blijven, beloofde de gemeente.
Maar groen is het uitzicht vanuit de tuin van Jacqueline van Nunen allerminst. Ze lacht. "Het had wel wat groener gemogen hè?"