Ex-wethouder Ted van de Loo.foto Jan Appels
Ted van de Loo
1/2
OIRSCHOT - Opstaan en verdergaan. Daags nadat hij is weggestuurd als Oirschotse wethouder is Ted van de Loo aangeslagen, maar niet verslagen. " Ik kan maar één conclusie trekken: De Gewone Man geloofde niet in mijn persoon. Ik moest weg."
Zie ook:
Van de Loo wil zonder terughoudendheid zijn visie delen, maar hij
blijft ten alle tijde correct.
"In de eerste of
tweede vergadering die ik als raadslid meemaakte, in oktober 1997, werd een
wethouder weggestuurd. Dat was heel confronterend. Ik dacht toen: zo zou ik
het nooit willen. Ik vind dat je met respect met mensen moet omgaan. Er zijn
koninklijke wegen om problemen op te lossen. Deze motie van wantrouwen
ervaar ik dan ook als een overval, als achterbaks."
"Er
zijn al langer meningsverschillen binnen de coalitie. De mensen die het
betrof, heb ik verschillende keren gesproken. Zo wilde ik in de relationele
sfeer meer lucht creëren. Als we niet op één lijn zitten, kunnen we daar
over praten. Ineens was daar maandag het telefoontje: er komt een motie.
Daar viel eigenlijk niet meer over te praten."
"De
redenen waarom, zie ik meer als een lijstje van de straat. Dat zijn de
populaire thema's waarover wordt gesproken: De Kemmer, het buitengebied en
het glastuinbouwgebied. De bezwaren van De Gewone Man zijn in mijn optiek
allemaal uit te leggen. Dat heb ik ook gedaan. Toch werd het aangegrepen als
de stok om mee te slaan. Volgens mij niet terecht."
"Dat
zijn wel dingen die me pijn doen. Want mij wordt verweten dat het
bestemmingsplan Buitengebied te lang op zich laat wachten. Terwijl dat juist
prioriteit één was en we nu eindelijk op de goede weg zaten na personele
problemen. Ik zou de raad niet goed hebben geïnformeerd. Maar soms denk ik
dat ik te veel heb gecommuniceerd. Want ik krijg wel eens het gevoel dat
niet alle raadsleden alle informatie goed lezen."
"
Eigengereid? Dat ben ik misschien wel. Maar dat heb je ook nodig in een
portefeuille als Ruimtelijke Ordening. Noem het visie. Als de raad niet zegt
dat ik links of rechts moet, dan ga ik rechtdoor. Je bent strategisch bezig,
altijd al drie of vier stappen verder."
"Ik moet nog
eens grondig in de spiegel kijken en thuis bespreken of ik nog terugkeer in
de politiek. Ik heb het heel graag gedaan. Het was een uitdaging om iets
voor mijn eigen dorp – Middelbeers hoort nu ook bij Oirschot – te kunnen
betekenen. Dat is heel mooi. Ik heb altijd geprobeerd om daar heel eerlijk,
open, direct en integer in te opereren en ik denk dat ik daarin ben geslaagd.
" "Een politieke functie buiten Oirschot zie ik niet zitten. Mijn
ambitie ligt hier."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
ik ken de situatie niet, maar als ik dit verhaal lees komt het wel heel erg over als dat hij niks fout heeft gedaan. Ook maar een mens is en juist die anderen achterbaks zijn en de raadsleden hun post niet lezen. Het is een sneer naar de raad, naar de andere partij en het lijkt op het schoon wassen van zijn eigen handen. In plaats van een huilverhaal op te hangen zou deze man beter de eer aan zichzelf houden. Wanneer dan na een tijd de stofwolken optrekken valt beter te overzien wat juist was in deze situatie. Dit stukje roept bij mij geen sympathie op. Het laten weten dat je alles deed in het belang van is een dooddoener, dat mag je namelijk ook verwachten van iemand in zijn positie. Wanneer mensen achterbaks zijn kan dat allerlei redenen hebben. Misschien werd er niet naar hen geluisterd ? Misschien was het klimaat slecht ? Misschien zag deze man alleen zijn eigen belang. Ooit hoorde ik iemand zeggen over de Regent in Eindhoven, "dit gebouw is een soort pik van de wethouder" daar moet ik hier ook aan denken...... tijd voor reflectie wethouder..... 
