Peter Deenen van DGM.
Het college van B en W in het begin van de raadsperiode drie jaar geleden, vlnr: de heer Liebregts, burgemeester Ruud Severijns, Ted van de Loo, Raf Daenen en Piet Smits. foto Freekje Groenemans
Loes van der Heijden.
Het was geen sterk verhaal vorige week van De Gewone Man. Het bestemmingsplan buitengebied zou te veel vertraging op hebben gelopen en Van de Loo heeft de gemeenteraad te laat geïnformeerd over de forse overschrijding van het verbouwingsbudget voor sporthal De Kemmer en over de plannen voor het glastuinbouwgebied.
Zie ook:
"Vertrouwen is een gevoel", zei fractievoorzitter Peter Deenen van
DGM. "En dat gevoel is weg." Voor de vorm zeiden de
oppositiepartijen dat ze meer informatie wilden over het waarom van de motie
van wantrouwen. En natuurlijk mocht de man in kwestie een weerwoord geven.
Maar inhoudelijk werd daar eigenlijk niet meer over gedebatteerd. Van de Loo
kon zeggen wat hij wilde, het stond vast dat hij moest vertrekken.
De Lijst Van der Heijden/Maas was daarin eerlijk. Als alle drie de wethouders
evenveel kwaliteiten hadden gehad als Van de Loo, zou het een heel goed
college zijn geweest, zo zei Loes van der Heijden. "Een motie van
wantrouwen is een zwaar middel en het verhaal is niet goed onderbouwd",
waren letterlijk de woorden van Van der Heijden. Maar de HeMa had nog een
appeltje te schillen met oud-partijgenoot Raf Daenen, wethouder Sociale
Zaken namens de PvdA. Vooral die moest vertrekken, vinden zijn
oud-partijgenoten. Oppositiepartijen CDA en VVD roken een kans om weer op
het pluche te belanden.
Blijft de vraag waarom DGM een jaar
voor de eindstreep, het jaar waarin de coalitie zou moeten oogsten, de
stekker eruit trekt. Daar lijkt persoonlijke wrevel achter te zitten van
leden in de hele partijlinie. Dus niet alleen raadsleden, ook een of twee
burgerraadsleden konden niet vooruit met Van de Loo, zo valt in de
wandelgangen te beluisteren. Van de Loo is te ambitieus, liet zich niet
bijsturen door raadsleden. In elk geval niet voldoende naar de zin van
DGM-leden. Je mag concluderen dat het hoog heeft gezeten omdat zo vlak voor
de eindstreep een paleisrevolutie is ontketend.
Vreemd is wel
dat DGM al veel eerder de stekker eruit had kunnen trekken. Want in de
afgelopen drie jaar hebben oppositiepartijen al tot drie maal toe een motie
van wantrouwen ingediend tegen het voltallige college. Er is zelfs een
raadsonderzoek gedaan naar het mislopen van zes ton aan uitkeringsgeld door
een ambtelijke fout. Er waren voldoende aanleidingen om al eerder uit te
stappen.
Al met al zijn de motieven achter de val van Van de
Loo weinig overtuigend. Daarom lijkt het erop dat er partijpolitieke redenen
zijn geweest. Misschien voelen de leden van DGM zich meer thuis bij het
rentmeesterschap van de VVD en de sterke agrarische achterban van het CDA.
Wellicht konden ze hun ei niet voldoende kwijt bij de sterk op het sociale
gezicht van Oirschot gerichte PvdA en de strategische, ambitieuze Dorpsvisie
die door Van de Loo werd vertegenwoordigd.
Dus het offeren
van deze coalitie lijkt een combinatie van partijpolitiek en
persoonlijkheden die niet bij elkaar passen. Ongetwijfeld heeft het
verkiezingsjaar 2010 daar ook mee te maken en is CDA, VVD en DGM uit op een
vervolg.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.







Sorteer reacties























