De technische recherche doet kort na het gebeurde ook onderzoek in de omgeving van de tuin waarin de vijver ligt. foto Bert Jansen
Terwijl Mimi wegrent om hulp te halen, probeert Bentje Bisseling zijn opponent naar achteren in de tuin te lokken. "Ik wilde hem richting het weiland krijgen.
Zie ook:
Het water in de anderhalve meter diepe vijver was ijskoud, zegt Bisseling. In het vierkant van acht bij acht meter worstelen de twee mannen op leven en dood.
Bisseling: "We hebben elkaar vastgepakt en verdwenen onder water. Hij beet toen zo hard in mijn duim dat hij tot op het bot is gekomen. Ik wilde loskomen, maar dat lukte niet: hij bleef me maar bijten. Hij stak ook met zijn vingers in mijn ogen en in mijn gezicht en krabde met zijn nagels. Ik besloot toen hem onder water te houden totdat hij zou loslaten. Ik was zelf ook onder water en op het moment dat hij inderdaad losliet, kwamen we beiden boven."
Uit angst geeft de Nuenenaar de jongere man vervolgens een zet. Die drijft dan al met het gezicht naar beneden. Bisseling weet uiteindelijk uit de vijver te komen. Doorweekt en uitgeput wil hij toch nog proberen om vanaf de kant de ander uit het water te halen, zegt hij nu, de dag erna.
Bij het vertellen rookt hij nog een sigaret en staart af en toe even weg. Dan ineens herinnert hij zich weer een detail. Hij zegt dat hij 'zo'n schrik' had. "Hij was een kop groter dan ik. Ik ken hem niet. Wij hebben ook nu nog geen naam gehoord."
Zodra Bisseling uit de vijver is, komen enkele buren aangelopen. "Ze zeiden dat ik er beter vanaf kon blijven. Ik kon van de kou ook bijna niets meer. Een buurvrouw heeft mijn schoenen uitgetrokken. Iemand zei me dat ik onder een warme douche moest gaan staan. Dat heb ik gedaan."
Als de politie arriveert, ligt Bisseling zwaargewond en bloedend op de bank. Hij heeft volgens zijn partner Mimi van Deurzen dan een 'korte ademhaling' en veel pijn. "We keken steeds of Bentje het wel overleefde, eigenlijk niet meer denkend aan wat er in de tuin was. We hebben de hulpverleners wel direct naar de vijver gestuurd, maar ze kwamen al snel terug", zegt ze.
Bisseling noemt de dood van zijn opponent 'erg'. "Maar wat kan ik er van zeggen? Ik was zo moe. Je zit allebei even lang onder water." Hij ziet zichzelf niet als verdachte. "Ik heb mezelf verdedigd. Ik heb niet met een riek gestoken."
Een held wil hij zichzelf zeker niet noemen. Bisseling lijkt er nuchter onder, werd in de nacht na het gebeurde slechts eenmaal wakker en dat was van de pijn, maar zijn blik keert zich zo nu en dan naar binnen. Mimi huilde bijna de hele nacht, zegt hij.
"Had hij mijn huis maar leeggehaald, maar hij moest me niet aanvallen", zegt Mimi. "Geloof één ding: wij hebben hier niet om gevraagd."
Hun ervaringen met politie en ambulancemedewerkers zijn 'honderd procent positief', maar ze zijn geschrokken van de media- aandacht en de reacties van het publiek. Ze weten eigenlijk niet goed wat ze nu moeten verwachten. Informatiefolders van Slachtofferhulp liggen op tafel, de medewerker is net langsgeweest. Hun advocaat noemt het bijzonder dat 'meneer' alweer vrij is. "Dat is in dit soort zaken meestal niet zo. Zijn verhaal gaat richting noodweer. "
De recherche sprak gisteren in een persbericht van een 'drama'. De verklaringen van de bewoners gaan nu vergeleken worden met het resultaat van het uitgebreide sporenonderzoek dat twee dagen lang is gedaan rond de woonboerderij. Vandaag wordt sectie verricht op het stoffelijk overschot van de 34-jarige man.
Het Nuenense stel heeft wel een vermoeden waarom de Nuenenaar naar hen kwam. "Bij onze buren, bij Harrie, zijn braaksporen aan de achterdeur gevonden. Daar zaten gaten van een riek. Vermoedelijk is de man achterlangs via de paardenstallen naar hun huis gelopen en heeft hij daar de riek gepakt. Toen hij hun deur niet openkreeg, heeft hij via de open verbinding in onze schutting ons schuurtje gezien. Daar wilde hij waarschijnlijk gereedschap pakken."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
