Joey Maas en Brian de Ronde, met tussen hen in Leonhard Schrofer (vlnr). foto René Manders
NUENEN - Op de fiets onderweg van Gerwen naar hun ROC sportopleiding in Eindhoven horen Brian de Ronde en Joey Maas (allebei zestien jaar) iemand achter hen hard onderuitgaan. Het is maandagmorgen 18 januari, half acht en nog schemerdonker.
Ondanks de dagenlange dooi is de bocht ter hoogte van Villa Papenvoort in Nuenen verraderlijk glad door opvriezing.Leonhard Schrofer (59) zit amper drie minuten op de fiets. De stadsecoloog is op weg naar zijn werk bij de gemeente Eindhoven. Plotseling wordt alles zwart voor zijn ogen. Zelf krijgt hij niets mee van de smak die hij op het asfalt maakt. Brian en Joey keren resoluut hun fietsen om en schieten te hulp. "De man lag snurkend op de grond, bloed stroomde uit een hoofdwond", vertelt Joey. "Met tikken op zijn wang probeerden we de fietser weer bij bewustzijn te krijgen, dat lukte niet." Brian belt een ambulance, terwijl Joey het slachtoffer verzorgt.
In de bellijst van het mobieltje van de ongelukkige fietser proberen de jongens te achterhalen wie hij is of een nummer van familie te vinden. Want Leonhard Schrofer, na vijf minuten weer bij kennis, is verward en weet zijn naam niet meer. Hij kan de studenten niet echt helpen. Brian: "Inmiddels waarschuwden we andere fietsers, want echt iedereen schoof hier onderuit. We hadden moeten lachen als we het niet zo druk hadden gehad met ons slachtoffer. Een passerend ROC-docent, die zelf ook viel, schoot ons te hulp."
"Pas in de ambulance onderweg naar het Catrien begint mijn herinnering weer", zegt Schrofer. "Ik bleek een gebroken sleutelbeen, een hoofdwond en wat kneuzingen te hebben" Met een oproep traceerde het echtpaar Schrofer de beide scholieren. "Er wordt veel over de jeugd geklaagd, maar deze kordate helpers verdienen vlaai en worstenbrood." "De mentor op school dacht eerst dat het een laatkomersmoes was, maar is achteraf apetrots op ons", glunderen Joey en Brian.
