article
1.6672040
VALKENSWAARD - Een zware val tijdens de Paascross in april 2014 op circuit de Lombok in Cuijk leek de toen 17-jarige Job van Laarhoven uit Valkenswaard fataal te worden. Job was boven. In de hemel. Bij zijn beste vriend Chamelle, door een noodlottig ongeval om het leven gekomen. Die wilde hij niet meer in de steek laten. Was het één grote droom? „Ik droomde wel drieduizend dromen achter elkaar."
Motorcrosser uit Valkenswaard stond op uit de dood
VALKENSWAARD - Een zware val tijdens de Paascross in april 2014 op circuit de Lombok in Cuijk leek de toen 17-jarige Job van Laarhoven uit Valkenswaard fataal te worden. Job was boven. In de hemel. Bij zijn beste vriend Chamelle, door een noodlottig ongeval om het leven gekomen. Die wilde hij niet meer in de steek laten. Was het één grote droom? „Ik droomde wel drieduizend dromen achter elkaar."
http://www.ed.nl/regio/valkenswaard-e-o/valkenswaard/motorcrosser-uit-valkenswaard-stond-op-uit-de-dood-1.6672040
2016-11-23T12:06:03+0000
http://www.ed.nl/polopoly_fs/1.6670691.1479853304!image/image-6670691.JPG
Cuijk,Valkenswaard,Ziekenhuis
Valkenswaard
Home / Regio / Valkenswaard e.o. / Valkenswaard / Motorcrosser uit Valkenswaard stond op uit de dood

Motorcrosser uit Valkenswaard stond op uit de dood

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Job van Laarhoven met zijn crossmotor. Na een val raakte hij in coma, waar hij na behandeling in Tilburg wonderbaarlijk van herstelde. Nu volgt hij een opleiding tot beveiliger.
      Fotograaf
    VALKENSWAARD - Een zware val tijdens de Paascross in april 2014 op circuit de Lombok in Cuijk leek de toen 17-jarige Job van Laarhoven uit Valkenswaard fataal te worden. Job was boven. In de hemel. Bij zijn beste vriend Chamelle, door een noodlottig ongeval om het leven gekomen. Die wilde hij niet meer in de steek laten. Was het één grote droom? „Ik droomde wel drieduizend dromen achter elkaar."

    Stoere gast, die Job (20), zoals hij erbij zit thuis aan de eetkamertafel. Hij praat wat langzaam en bedachtzaam, maar verder zie of merk je niets bijzonders aan hem. Onvoorstelbaar voor iemand die zo dicht bij de dood was. „Ik heb op een zwart bed gelegen. Kon er niet af en niemand hielp me.”

    Stond niet meer op
    Meteen na de start van de tweede manche ging Job, met nummer 141 hard onderuit en stond niet meer op. „Het gebeurde voor onze neus”, zegt vader Hans van Laarhoven. „Job lag met zijn hoofd naar beneden, in de aarden wal. Ik hoorde hem rochelen, dacht dat hij stikte. Ik ben er naartoe gerend en heb de binnenvoering uit zijn helm gehaald. De EHBO kwam en toevallig was er ook een trauma-arts. Die heeft Job gestabiliseerd en een buisje in zijn luchtpijp aangebracht.”

    Zelf kan Job zich niets herinneren van het ongeval. „Tot de start weet ik alles nog. Daarna weet ik niks meer. Gelukkig niet. Ik heb de filmopnamen wel teruggezien. Niet leuk, maar het hoorde bij mijn verwerkingsproces.”

    Sinds september volgt Job aan het Summa College de mbo-opleiding voor beveiliger. „Het is wel zwaar op school. Concentreren is moeilijk en ik ben vlug moe. Ik moet op tijd naar bed en alles goed plannen. Maar ik wil dit diploma koste wat het kost halen. Ik zoek trouwens nog een leuke stageplek.” Om weer op zijn scooter te mogen rijden, moest hij opnieuw examen doen en dat lukte. Sterker nog, zijn autorijbewijs heeft hij intussen ook gehaald.

    Kameraden
    Zijn crosskameraden mist hij heel erg en dat doet best zeer. Wel komt hij nog wekelijks bij zijn oude monteur en grote vriend Johan Bollen van MB Tuning/Ecomaxx. „Zelf weer gaan crossen? Nee, daar staat mijn hoofd niet meer naar. Ik durf het ook niet. Maar ik heb het er soms nog best moeilijk mee.”