|
|
WEBLOG BLOEMENCORSO VALKENSWAARD |
|
Zondag 12 september |
|
Om 6.00 uur sta ik weer op; even een klein rondje rijden zo ’s morgens vroeg.
Ik geef de parcours CD af bij de regiekamer; Kristian maakt alles in orde
voor de operationele regie. Bij buurtschap Graafschap is nog erg veel te
doen; de kou trekt op vanaf de grond, de moeheid slaat toe en Aimee heeft
waterige ogen; de energie is op. Dommelkant moet ook nog enkele meters
prikken. Vele buurtschappen zijn met de afronding bezig; een enkel
buurtschap is klaar. De wagens trekken vanaf de bouwlocaties naar het
parcours.
Om 9 uur sta ik onder de douche, Omroep Brabant belt om kwart voor tien. Om
tien uur brengt Bernadette me naar het parcours, de jury ontvangen we om
half 11, de presentatoren om 13.00 uur tussendoor lopen we even naar het
opstelterrein. Het regent en het regent! Je hoopt nog op een droge periode
maar Pluvius heeft de kraan opengezet.
De stoet trekt en iedereen slaakt de oh’s en de ah’s’; we mogen weer trots
zijn op het resultaat. Maar de regen valt en valt. We nemen het besluit om
de tweede ronde niet meer te rijden; een moeilijke beslissing maar later
horen we dat er veel begrip was voor de beslissing.
Ondertussen hebben leden van Dommelkant, samen met de Noorse Ambassadrice, de
wagen van Amundsen bekeken. Een Chinese zakenrelatie van een Valkenswaards
bedrijf kwam even uit Brussel over en verzekert me dat hij volgend jaar met
meerdere collega’s terugkomt. De kinderjury schrijft de beoordelingsboekjes
vol en Kerkakkers wordt in hun ogen de winnaar.
De
winnaar Dommeldal
De grote jury wikt en weegt. Dommeldal wordt de grote winnaar van het
Bloemencorso; zij winnen de publieksprijs, de paradeprijs, de prijs van de
grootste stijger, de pleinprijs en ook worden zij 1e in het eindklassement.
De tranen vloeien. De prijsuitreiking doen we op de Statie; ik noem de
prijzen van 14 tot 1.
Het einde is een grote ontlading. Kort daarna zit ik in de friettent en bemerk
dat ik moe ben maar ook erg voldaan. Natuurlijk baal ik ook van het weer
maar we hebben samen weer een prestatie van formaat neergezet; Valkenswaard
is trots op het Bloemencorso en het Bloemencorso is trots op zijn
medewerkers.
Ik typ mijn laatste weblog. Ik vond het erg leuk om te doen en morgenvroeg
maak ik mijn Babbel. Om 17.16 uur babbel ik er op los; alle buurtschappen
zijn dan aanwezig en samen vieren we Corsomaandag. Een gezamenlijk feest;
winnaars en verliezers maar er is maar een winnaar: Bloemencorso! Een
prachtig evenement met een erg groot sociaal-maatschappelijk karakter; samen
iets bouwen, samen iets organiseren. Geweldig!
Zaterdag 11 september
Het is kwart over acht en ik schrijf mijn zaterdagdeel voor de weblog. De dag
moet nog beginnen en wordt vandaag voor een erg groot deel ingevuld door een
rondrit met burgemeester en gemeentesecretaris met beide echtgenoten, de
drie wethouders en Andy Marcelissen langs alle tenten.
Een tochtje van 6 uur. Korter mag absoluut niet want de burgemeester wil in
alle tenten ruim de tijd hebben om even te kletsen en zeker ook even te
prikken. Ik denk dat ze in de eerste tent al een muntje op de duim laten
plakken en aan de slag gaan.
Vandaag prikken bij Dommelkant ook vele Rabobank medewerkers mee; sociaal –
maatschappelijk meedoen is kenmerkend voor deze Ambassadeur van het corso.
Om 6 uur vanavond heeft Bernadette traditioneel de stamppot klaar; een bodem
voor de verdere avond en de late nacht. Om 5 uur zou gisteren de
bloemenverdeling zijn maar die werd uitgesteld naar ruim 7 uur; twee
vrachtwagens stonden in de vrijdagfile en het was weer een hele klus om de
kleuren goed bij elkaar te zetten.
’s Avonds kregen we vele reacties dat het prima bloemen waren en dan hoor je
ook de vele verschillen; een buurtschap had al 75% van hetgeen ze besteld
hadden terwijl een ander buurtschap nog maar op 40% zat omdat ze juist veel
bestellingen in de probleemkleuren hadden.
Overal in de tenten is het al behoorlijk druk. In Oruva pochen ze een beetje
dat men een wagen kan bouwen in drie weken maar hun ogen verraden dat het
wat hoogmoedspraat is en later vervolgen ze ook met: Dit zo nooit weer!
Natuurlijk vielen de schoolvakanties erg ongelukkig in de bouwperiode en ook
bij Kompas hopen ze dat het volgend jaar het wat anders mag lopen. Ook daar
heeft men met teveel inspanning enkele weken op topstress moeten bouwen.
Om 8 uur verwelkomen we een rallyclub van caravanrijders die op een camping
staan in Mierlo. Zij zijn te gast bij buurtschap Wilhelmina; gelukkig is
bestuurslid Casper ook aanwezig want mijn Frans is van een ULO-niveau en dat
was lang geleden. Carla, bouwster van Wilhelmina, spreekt de groep Engelsen
toe terwijl ik me tot de grote groep Nederlanders richt. Men is zwaar onder
de indruk van de totstandkoming van een corsowagen. Foto’s worden gemaakt en
het is even erg druk in de tent met deze 80 extra gasten.
Samen met bestuurslid Jos maken we een rondje langs alle tenten. In het begin
in een tent nog een kopje koffie of thee, later op de avond een Dommelse
Rakker en rondom twaalf uur zitten we nog even aan een bordje macaroni met
een heerlijke pastasaus in een van de tenten. Overal hangt een goede sfeer,
het is aangenaam druk in alle tenten en de eerste bloemen zijn al op de
wagens geprikt. Diverse buurtschappen prikken de gehele nacht door; anderen
sluiten rond 2 uur de tent.
Zaterdagochtend om half acht wordt het restant bloemen verdeeld en dan weet
elk buurtschap of men de wagen dicht krijgt met bloemen; de voorzichtige
verwachting is toch dat het goed komt. Ik word even boos op de weerman;
zaterdag 25 graden en een heldere lucht, zondag 21 graden en buien. Ik besef
dat hij het weer niet maakt maar voorspelt en hoe vaak hebben ze geen
ongelijk. Laten we hopen op goed weer want dan komen alle wagens nog beter
tot hun recht.
Vrijdag 10 september
Donderdag was het toch nog een redelijk druk corsodagje geworden. Natuurlijk
de telefoontjes van de gemeente over de Noorse ambassadrice; we kregen de
bevestiging.
Kassamedewerkers op de hoogte gebracht zodat zij kan parkeren nabij het
gemeentehuis. ’s Morgens naar Omroep Brabant gekeken; onze persman Jos
mailde me dat het veld en buurtschap Kerkakkers op tv kwamen.
Na de uitzending een mailtje gestuurd naar de leden van Kerkakkers; op een
voortreffelijke wijze hebben zij een behoorlijk probleem weten te
relativeren en zijn op zoek naar oplossingen.
Dat is ook echt corso; problemen kan iedereen snel maken maar de oplossing
vinden; dat is corso! Omroep Brabant belt met de mededeling dat ik
zondagochtend gebeld wordt tussen 9.50 en 10.00 uur; ik mag dan in 1 minuut
vertellen waarom mensen naar Valkenswaard moeten komen.
De prijzen worden bij me thuis opgehaald en de begeleiders van de kinderjury
doen vrijdag hun boodschappen. De jury – en perskaarten zijn gereed. De
burgemeester belt nog even; hij heeft nog wat vragen over de tribune en over
ons ritje a.s. zaterdag. Ik lees de reacties op de weblog maar ook de vele
reacties die ik in de mailbox krijg; leuk en interessant.
De prijzen
De ochtend begint met het lezen van het verhaal van Ad en Sandra in het ED;
liefde ook dat is corso. In mijn badjas typ ik die ene minuut van Omroep
Brabant en lees de tekst hardop; Bernadette roept uit de badkamer dat ie
prima is. Ik maak een uitdraai van het draaiboek Corsodinsdag; vanaf 7.30
uur moeten we de wagens verrijden van Markt naar Kloosterplein alwaar er
afgebroken wordt. Een fikse operatie.
Voor het eerst denk ik aan het feit dat ik op maandag een buut hou in Old
Dutch voor alle buurtschappen om 17.16 uur. Ik heb nog niks op papier staan
en dat blijft ook zo want dat doe ik pas maandagochtend; het denken is
inmiddels wel begonnen wat te zeggen dan! Om 11.00 uur de bijeenkomst met
GHOR en politie; de GGD en Brandweer zijn al op de hoogte. We nemen het
calamiteitenplan dan door.
Van te voren hebben we het bedje van Pleun in elkaar gezet; het campingbedje
heeft plaats gemaakt voor een echt bedje bij opa en oma; ons kleinkind komt
vannacht logeren omdat haar ouders gaan prikken in een tent en dat kan wel
eens laat worden. Ik zal Pleun weinig zien want ik maak mijn rondje tenten
vanavond weer (ik moet nog inspiratie opdoen voor de buut maar
belangstelling tonen is belangrijker!) maar dat is gewoon geworden de
laatste tijd, ik ben regelmatig van huis geweest; het woordje corsoweduwe
staat inmiddels ook in het corsowoordenboek.
Vrijdagmiddag om 4 uur haal ik het busje bij een collega-afdeling van het werk
op want dan kan ik het gemeentelijk gezelschap morgen rondrijden. Vanochtend
héél vroeg zijn de lege vrachtwagens aangereden om de bloemen te halen. In
de middag komen de bloemen aan en worden ze op kleur gezet; we willen eind
middag verdelen zodat vanavond al volop geprikt kan worden. Het weekend gaat
beginnen.
Donderdag 9 september
De radio staat op de VOS en ik hoor de aankondiging van de muzikale priknacht. Ons spotje Bloemencorso hoor ik de laatste tijd wat minder; jammer! De muzikale priknacht is een uniek festijn.
Van vrijdag 19.00 uur tot zondagochtend verzorgt de VOS (Valkenswaardse Omroep
Stichting) de arbeidsvitaminen voor de corsobouwers. Een ploeg gaat ook op
locatie en alle tenten worden bezocht. Een giga-organisatie en een geweldige
techniek. Op zondag maakt VOS TV altijd een film over het Bloemencorso. Deze
film wordt op de maandag op het tentoonstellingsterrein gedraaid. Voor het
luttele bedrag van 2 euro kan men de wagens nog eens zien.
Nu we het toch over euro’s hebben; een reactie op de weblog was dat het corso
duur is. Entree is 7,50 euro en de voorverkoop is 5 euro. Het programma
wordt gratis verstrekt. Kijk eens naar de entree van andere evenementen en
dan ziet u dat onze entree erg laag is. Het streven blijft om de drempel om
te komen zo laag mogelijk te houden maar moeten wij ook letten op de
inkomsten omdat de lasten steeds hoger worden.
De prijzen zijn ook weer opgepoetst; we hebben er nogal wat. Elke wagen wordt
door de jury beoordeeld wanneer de wagen op de markt staat voor de parade;
elke wagen kan dan 60 punten per jurylid verdienen. Tijdens de parade is het
nog mogelijk om 40 punten te scoren per jurylid. Elk lid van de jury kan dus
100 punten geven. We hebben 5 juryleden dus 500 punten is het maximale.
Hieruit blijkt ook dat de bloemencorsowagen het belangrijkste is en blijft
voor de jury want 300 van de 500 punten kunnen door de wagen gescoord
worden. Wie de mooiste wagen heeft krijgt de wagenprijs, wie het hoogste
scoort in de parade krijgt de paradeprijs. Wagenprijs en paradeprijs
opgeteld is de rangschikking 14 tot 1. Wie 1 wordt is de grote winnaar van
het Bloemencorso en ontvangt de wisselbeker van de Gemeente Valkenswaard.
Wie de grootste sprong in het klassement maakt, krijgt de grootste
stijgerprijs. De fotografen van Valkenswaard geven de fotografieprijs; dat
is de prijs voor het mooiste detail op een wagen. Het publiek stemt ook en
dan wordt de Eindhovens Dagblad Publieksprijs geschonken. Een kinderjury
jureert ook alle wagens en komt met de kleurrijke Kinderjuryprijs.
Een enthousiast lid van de sponsorcommissie meldt me dat de horeca zich van de
goede kant laat zien maar dat een paar ondernemers minder gul zijn. In
Eindhoven noemen ze deze categorie: “free riders”; mensen die wel de lusten
plukken maar niet de lasten nemen. Jammer toch!! Hier kunnen we niets aan
doen; laten we vooral aan degene denken die het wel begrijpen en ons
ondersteunen. Ik krijg het idee dat steeds meer mensen in en rondom
Valkenswaard begrijpen wat een dergelijk evenement inhoudt aan organisatie,
kosten, inzet en energie van vrijwilligers. Dit is ongekend. Daar waar vele
evenementen geen doorgang meer vinden door gebrek aan vrijwilligers of
inkomsten gaat het Bloemencorso het 57e jaar in en daar mogen we met z’n
allen echt trots op zijn.
Woensdag 8 september
Dinsdagavond hield ik een toespraak op de bijeenkomst van kassamedewerkers
Bloemencorso. De kassacommissie had het weer netjes voor elkaar; de entree
is een belangrijke bron van inkomsten voor het Bloemencorso en dan is een
goede informatie voor deze medewerkers van groot belang.
Natuurlijk hopen we ook dat er vele kaartjes verkocht worden in de
voorverkoop. Woensdagochtend aan het ontbijt het artikel van Wouter en
Miriam gelezen; treffend wordt hier een relaas gedaan wat corso is; een
groots cultureel evenement in een sociaal-maatschappelijke context, te
beginnen in het gezin.
Achterop het ED word ik verrast door een mooie pagina in een corso-opmaak; de
advertentie van het bloemencorso valt goed op. Onze commissie promotie heeft
een erg prettige samenwerking met het ED. Op weg naar mijn werk in Lunet
zorg te Eindhoven zie ik het VVV bord staan nabij het Natlab; dat is ook een
mooie binnenkomer in Eindhoven; Bloemencorso Valkenswaard 12 september.
Later op de dag mag ik deze aankondiging nog een keer zien op de Helmondweg.
Ik weet dat a.s. donderdag en vrijdag nog enkele corso reclame uitingen zijn
in de krant.
Ondertussen controleren we ook nog even de tekst die de correspondent van de
Kempener Koerier me toegestuurd heeft. Buurtschap Dommelkant bouwt dit jaar
de wagen Amundsen 1911. De enthousiaste bouwer Ton Kremers heeft een brief
gestuurd naar de Noorse Ambassade of de ambassadeur misschien geïnteresseerd
was om naar Valkenswaard te komen en haar antwoord was ja. Ik word op de
hoogte gebracht en neem contact op met de afdeling voorlichting van de
gemeente en met de burgemeester. De contacten worden deze week verder gelegd
en mogen we aannemen dat we ambassadeur Mevr. Eva Bugge mogen begroeten a.s.
zondag.
Ik neem ook nog even de lijst van genodigden door met de afdeling
voorlichting; enkele tweede kamer leden zullen aanwezig zijn en diverse
burgemeesters en wethouders van omliggende dorpen.
Ook Gerard van Maasakkers – thema bloemencorso 2007 – maakt weer zijn
opwachting tijdens het corso; hij blijft het corso een warm hart toedragen.
We kunnen nog meer speciale gasten verwachten want de art-director van
Kobefab meldt me dat Mr Ricky Lu; een zakenrelatie uit Beijng even een
overstapje maakt uit Brussel om het bloemencorso te zien.
De sponsorcommissie bezoekt op dit moment de horecagelegenheden in
Valkenswaard. Door onze organisatie van de dahliaparade maar ook door de
randactiviteiten hebben de horecaondernemers rondom de Markt en op de Statie
ook een mooie 2e zondag van september; een bijdrage in de kosten lijkt ons
dan ook erg reëel en menige horecaondernemer deelt deze mening en geeft gul
aan de collecte.
Na mijn werk rij ik nog even naar Veghel; de man van mijn collega heeft weer
extra energie geregeld via de Marsfabriek. Ik kan straks weer 14 tenten blij
maken met energie-gevende lekkernijen. In de tenten zitten a.s. vrijdag en
zaterdag weer tientallen kinderen en volwassenen; voor menige volwassene en
kind is de tent een plek geweest waar ze maanden vertoeft hebben. We gaan de
tenten straks weer missen in het Valkenswaardse straatbeeld.
Dinsdag 7 september
Maandagavond reden we weer een rondje tenten; in elke tent werden de programmaflyers afgeleverd. Iedereen die een kaartje in de voorverkoop koopt krijgt een gratis programmaflyer en iedereen die zondag de kassa passeert krijgt er uiteraard ook een.
Natuurlijk werden we overal bevraagd over de hoeveelheid bloemen; we hebben
immers 2,4 miljoen bloemen besteld en er werd gesproken over een groot
tekort. Dat werd voor het afgelopen weekend ook gedaan door Bloemencorso
Zundert maar vanuit betrouwbare Zundertse Bron vernamen we dat alles goed
gekomen was. Wie de optocht in Zundert zag, zag geen bloementekort.
Morgen klimt onze bloemencommissie nog eens flink in de telefoon en
morgenavond weten we wat we kunnen verwachten. Echter iedereen in
Valkenswaard weet ook dat elk buurtschap vaak meer bestelt dan eigenlijk
nodig is maar daar los je misschien het tekort niet mee op. Elke ontwerper
puzzelt nu al hoe dit creatief op te lossen maar een ding staat al 57 jaar
vast; We zijn een bloemencorso en er moeten dus bloemen zijn.
In de tenten was het een drukte van belang; de buurtschappen waar we ons
vorige week nog wat zorgen om maakten, hadden ontzettend hun best gedaan en
we verwachten dat alle wagens voor vrijdag goed in kleur staan. In elke tent
waren tekenaars doende met het aanbrengen van kleuren op de witgeplakte
wagen.
In elke tent leek er ook wel wat te vieren; zo zagen we een erg grote taart in
buurtschap Wilhelmina omdat voorzitter Ruud 30 jaar werd. In het Graafschap
schijnt dagelijks gebak te zijn en werd het idee geopperd om de barbecue nog
even aan te stoken want er was nog vlees over van gisteren. In Oud Dommelen
was gebak omdat Louis voortaan erkend ijshockeyscheidsrechter is.
De maquette van Buurtschap Oud Dommelen
In Borkel was men al doende met rekken te lassen om het ijzer op te bergen; de
container werd al netjes opgeruimd; dit buurtschap is al helemaal klaar. Zo
vult elk buurtschap op een eigen manier de laatste dagen voor het corso in.
Je voelt de spanning ook wel toenemen. 24 graden voorspelde de Belgische
weerman op zaterdag voor de Nederlandse Kempen; ja daar houden we van!
Woensdagavond open ik de bijeenkomst met alles kassamedewerkers die dan hun
jaarlijkse instructie krijgen omtrent het kassawerk. Vanmiddag de flyers
opgehaald; commissie promotie kan en mag trots zijn op dit product. De
correspondent Kempener Koerier belt nog even of ik nog wat kopij kan
checken. Een zakenman uit Beijng laat weten dat hij ook present is tijdens
het Bloemencorso; toch leuk en interessant hoe bepaalde contacten tot stand
komen.
Een medewerker van Stichting Paladijn belt me of we nog een maatschappelijke
stagiaire kunnen plaatsen; natuurlijk kunnen we dat want het corso is een
groots sociaal-maatschappelijk gebeuren. Het laatste nieuws kwam van Guus
van Gompel; Guus bouwt al 25 jaar mee aan corsowagens en ?. duwt de wagen
altijd op het parcours. Al 25 jaar zag Guus geen parade omdat hij onder de
wagen zat en dit jaar ziet Guus de parade wel want Guus duwt dit jaar niet.
Maandag 6 september; hopen op het zonnetje
Het afgelopen weekend dacht ik vaak aan Zundert zoals ik vorige week ook vaak
aan Heeze dacht. Je weet immers wat voor werk er in de organisatie van zo’n
evenement zit en hoe belangrijk het weer op zo’n dag is. De Brabantse Dag
had nog geluk daar de voorspellingen niet grandioos waren. Zundert trok
onder een mooi zonnetje; jammer van de minder, zonnige dagen vorige week
waardoor veel bloemen in de knop bleven zitten.
Maar deze crisis is echt geen zegen voor Valkenswaard. We leven mee met de
andere grote evenementen en gunnen iedereen het beste toe. Mijn gedachten
gaan nu wel uit naar de bestelling van de bloemen; het is algemeen bekend
dat we meer moeten kopen en dan is een zonnetje in de komende dagen erg
belangrijk.
"In het weekend ben ik op bezoek geweest in een paar tenten."
De week voor het corso is enerzijds een afrondende week en anderzijds nog een
week waarin allerlei kleine calamiteiten nog verholpen moeten worden.
Vanochtend begon al met het ritueel van pc opstarten om even voor zeven uur.
De werkmailbox en de privémailbox passeert; in deze laatste box staan de
corsomailtjes; enkelen beantwoorden en enkelen zorgen voor wat activiteiten
vandaag of de komende dagen.
Afgelopen weekend kregen we een telefoontje dat twee presentatoren verhinderd zijn; vandaag belde ik enkele mensen om dit over te nemen en werd een herverdeling gemaakt.
Presentatoren en jury zullen in de nieuwe bestuursstructuur activiteiten voor de voorzitter blijven; direct na het corso beginnen we met een herbezinning op onze organisatie. Teveel zaken rusten op dezelfde schouders en dat moet veranderen.
In het weekend ben ik op bezoek geweest in een paar tenten. Bij Dommelkant geregeld dat we tijdens de ronde langs de tenten met de burgemeester en de gemeentesecretaris ook even een lunch-onderbreking in de tocht hebben. Een schema gemaakt voor deze ronde; we bezoeken alle tenten; de burgemeester en zijn vrouw zijn ware corsofanaten. In het verleden moest zo’n rondje wel eens in 3 uurtjes gepland worden; nu trekken we er zo’n 7 uurtjes voor uit.
De programmaflyers arriveren vanmiddag en samen met Jos, mijn collega bestuurslid, rijden we vanavond alle tenten af om de flyers te bezorgen. In het weekend bracht mijn vrouw alvast een bosje dahlia’s mee (geen corsodahlia’s) om de sfeer in huis helemaal corso te maken.
Afgelopen zaterdag brachten we ook een bezoekje aan Oud Dommelen alwaar onze oudste dochter en schoonzoon bouwen aan de wagen. Mijn andere dochter belt me op dat alle ouders van leden kinderjury op de hoogte zijn en dat de vrijkaarten verstuurd zijn; we leven naar het 57e corso toe en iedereen helpt mee. Voor iedereen is er wat te doen en dat maakt corso zo bijzonder want iedereen mag ook iets doen!
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
