Els van der Plas, directeur van Premsela. Bron: Adformatie
Els van der Plas, directeur van het in Amsterdam gevestigde instituut Premsela, dat zich sterk maakt voor de landelijke ontwikkeling van mode en design, vindt de DDW een bijzonder en belangrijk evenement, omdat het veel belangstelling trekt van een breed publiek en zich niet beperkt tot de incrowd van de designers zelf. Weliswaar is het publiek overwegend jong, maar: "Zelfs mijn moeder kent de Dutch Design Week", wil zij maar zeggen.
Bij het bereiken van die grote en brede belangstelling is de DDW er volgens Van der Plas in geslaagd de hoge normen van de getoonde vormgeving te handhaven. "De DDW is een echt kwaliteitsmerk."Daardoor is het evenement volgens de Premsela-directeur ook voor professionals interessant gebleven. "De DDW geeft ruimte aan jong talent en dat is essentieel voor de ontwikkeling van vormgeving. Vanuit het hele land en ook internationaal zijn vormgevers nieuwsgierig naar wat er wordt getoond. En natuurlijk willen ze allemaal weten naar wie de Dutch Design Awards gaan."
Zelf ging Van der Plas vroeger niet, maar nu zij – sinds januari – directeur is van Premsela, gaat ze wel. Niet alleen is ze dat aan haar stand verplicht, Premsela heeft met de organisatie van de tentoonstelling 'Spring' in het Designhuis ook een inbreng in de DDW. De expositie koppelt gevestigde Eindhovense namen als die van Piet Hein Eek aan jonge talenten en vormt een opmaat naar de rest van de programmering in het Designhuis, die Premsela tot eind volgend jaar voor zijn rekening neemt.
Wat Eindhoven volgens Van der Plas onderscheidt van Amsterdam en Rotterdam - de twee andere vooraanstaande designsteden in Nederland - is de samenwerking van het innovatieve bedrijfsleven met de creativiteit en het onderzoek op de Design Academy en de TU/e. "Dat kan niet anders dan tot goede producten leiden." Waar Eindhoven op het spoor zit van industrie, richt Amsterdam zich in haar ogen meer op cultuur en Rotterdam op architectuur.
Willem Kars, oprichter van het Design Platform Rotterdam dat daar met onder meer debatten, filmavonden en de publicatie van essays de vormgeving op een hoger plan probeert te brengen, is in die rol een buitenstaander, maar het feit dat hij in Eindhoven jarenlang bij Philips Design heeft gewerkt en hier nog steeds woont, maakt hem tot een insider. "Ik heb de DDW vrijwel alle jaren bezocht", zegt hij dan ook. Wat hem opvalt is dat de DDW elk jaar anders is en verrassingen biedt, maar dat de sfeer als zodanig heel herkenbaar blijft. Over het belang zegt hij: "Het is een jaarlijkse staalkaart van innovatie door design en geeft met de presentaties inzicht in de status van design. DDW is geen beurs, maar een podium."
Het lokale belang zit hem volgens Kars in de business die de vele bezoekers creëren. "Dat wordt nog lang niet gezien." Een internationale belang is er volgens hem sowieso. "Design is per definitie internationaal en dus is de innovatieve DDW dat ook." Overigens is hij niet zozeer geïnteresseerd in het artistieke belang als wel in de effectiviteit. "Deze bijeenkomst wordt meer en meer aangegrepen door commerciële partners die er inspiratie tanken."
Evenals Van der Plas wijst hij op de koppeling in Eindhoven van industrial design met relevante marktpartijen, 'maar de DDW richt zich ook steeds meer op andere niches zoals service design'. Zelf geen vormgever maar meer een manager die klanten en designers bij elkaar brengt – 'ik weet van allebei wat ze willen' – zegt hij altijd wel wat mee te pikken van de DDW.
Ton Dorresteijn is zelf evenmin een designer, maar houdt zich als managing partner bezig met de strategische en zakelijke kant van het gerenommeerde Rotterdamse ontwerpbureau Studio Dumbar. Bovendien is hij voorzitter van de Bond Nederlandse Ontwerpers (BNO).
Volgens hem komt de uitzonderlijkheid van het evenement in Eindhoven erop neer dat de meeste beurzen de stand van zaken op designgebied laten zien, terwijl de DDW juist een blik in de toekomst biedt. "In Eindhoven krijg je te zien wat design gaat worden."
Dorresteijn: "Je kunt in Eindhoven niet een kraam huren en je werk tonen. Om er te exposeren moet de kwaliteit niet alleen overtuigend zijn, de ontwerpers moeten ook boven het maaiveld uitsteken." Evenals Van der Plas en Kars vindt hij het bijzonder dat er naast vormgevers en het bedrijfsleven ook een groot publiek op de DDW af komt. "Allemaal kijken ze en wegen ze af of het goed is of niet."
Trendwatcher en vormgever Lidewij Edelkoort, voormalig bazin van de Design Academy en het Designhuis, laat vanuit Parijs per telefoon weten al een aantal jaren niet meer op de DDW te komen en er verder niet meer bij betrokken te zijn. "Daarom wil ik niets meer zeggen over wat er in Eindhoven gebeurt."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
