De wc van Michiel Martens
Michiel Martens is niet te missen. Allereerst omdat zijn rubberen toilet-in-een-gewone-stoel nogal opvalt tussen al het strakke design. En ook omdat hij bij zijn werk staat met een houding van 'tja, eigenlijk...'
Zie ook:
Michiel Martens is afgestudeerd aan de Design Academy Eindhoven met twee studies. Eén daarvan is een enorme houten 'oor-trechter' die je moet helpen geluiden uit de natuur op te vangen die anders verwaaien in de wind. Met zo'n houten toeter aan je oor hoor je misschien wél die mier kauwen op dat blaadje. Dit is al zo'n object dat geen beroep doet op je verbeelding, maar onmiddellijk wordt begrepen. Door mensen met veel verbeelding welteverstaan. Mensen zónder, zien slechts een houten trechter in een bosje.
Het andere object heet '#FFFLSSJ' en is niet meer en niet minder dan een toilet. Wat je ziet is een doorsnee houten stoel. Daarin heeft Martens een gat gezaagd en een rubberen toilet in gemonteerd. Hij heeft de stortbak en de leidingen uit hetzelfde rode, rubberen materiaal gemaakt. Met een zwengel pompt hij de stortbak vol en met een andere hendel laat hij het water naar beneden vallen. Inderdaad, dat klinkt als FFFLSSJ.
En dus sta je daar dan, op een zaterdagochtend, met z'n tweetjes te kijken naar een rode, rubberen toilet die FFFLSSJ doet. En vraag je de geslaagde of hij zich wel thuis heeft gevoeld op de DAE. Dat bleek wel degelijk het geval. Beide ouders zijn kunstenaars en hij heeft kunnen zien dat dat niet altijd echt makkelijk is: "Sappelen, man!" Dus níet voor de Rietveld in Amsterdam, maar voor een meer praktische opleiding gekozen. Eenmaal bij de Academy binnen, ging een wereld voor hem open. Maar nu maakt hij dus oor-trechters voor in de natuur en rubberen toiletten...? Een beetje een dromer, Michiel? Grijns van oor tot oor: "Ik word hier nogal eens Guust Flater genoemd!" Martens lijkt meer een kleinzoon van opa Pettson, die andere dromer met briljante invallen, zoals die in de boeken van Sven Nordqvist figureert. Maar van opa Pettson heeft de kersverse designer nog nooit gehoord. Hij belooft het boek te kopen.
Het is goed dat misschien wel de beste designacademie ter wereld ruimte geeft aan dergelijke dagdroom-types. Die puur op intuïtie en gevoel de grenzen van design verkennen. Er zijn er meer dit jaar. Ruben Thier kan er ook wat van. Ofschoon zijn 'Playing with vinyl' al wel een wat meer commerciële kant heeft. En ook Tom Gottelier kan met zijn blokkenset van kaarsvet zó in de leer bij Pettson.
Mooi is het dan om te zien dat Maaike Franssen niet alleen cum laude geslaagd is, maar ook nog eens is verblijd met de Melkweg Award én de Keep an Eye-award. Zij kreeg die lof voor haar bonte stoet nomaden die opvallen door hun wonderlijke attributen. Een badkuip wordt bij haar een ding waarin je prima kunt wandelen. Je jas kun je ophangen aan je bretels en steppen doe je het best in je oude rolkoffer. Kortom: ook de academie zelf lijkt wel bevangen door het virus dat tegenwicht moet bieden aan een maatschappij die wordt aangevreten door angst, onbegrip en economische ontwikkelingen die veel weghebben van drijfzand.
Er zijn echter ook afgestudeerden die andersoortige objecten tonen. Fantastische vazen zie je en mooie objecten die de rouw dragelijk moeten maken. Een film is er die een onverwachte kant van dementie laat zien. Ook multifunctionele wasrekken en adembenemende krukjes die ook nog eens kastjes blijken te zijn. Maar het is goed dat er daarnaast ook jonge designers zijn die doelbewust kiezen voor een ziens- en werkwijze waar opa Pettson trots op zou zijn.
Graduation Galleries 2011.
Design Academy Eindhoven, Emmasingel, Eindhoven.
Open: Ma, di en wo van 11-18, do en vr 11-22, za en zo van 11-18 uur.
Tot en met 30/10.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
